Kuflik cytrynowy Splendens - Callistemon citrinus

Callistemon citrinus Splendens bardzo przypomina Callistemon (x) laevis i, podobnie jak on, należy do najczęściej sadzonych w naszych ogrodach odmian, które dobrze znoszą łagodne zimy. Ma atrakcyjny, gęsty i zwarty pokrój, z wiekiem lekko przewisający. Ceniony jest za olśniewające kwitnienie w postaci szczoteczkowatych kwiatostanów o niemal fluorescencyjnie czerwonej barwie, pojawiających się na tle jasnozielonych liści po młodych, czerwonawo zabarwionych pędach i utrzymujących się przez długi okres letni. Jego wyjątkowo skórzaste, zimozielone liście po roztarciu wydzielają aromat, który przypomina osobliwie zapach cytrynowego eukaliptusa, jego kuzyna z rodziny mirtowatych. Niewielkie jak na ten rodzaj rozmiary, atrakcyjny pokrój, dekoracyjne przez cały rok liście i długie kwitnienie sprawiają, że jest doskonałą rośliną na taras, w każdym regionie. W łagodnym klimacie wspaniale prezentuje się w centrum egzotycznej rabaty.

Callistemon citrinus to zimozielony krzew z rodziny mirtowatych, spokrewniony z mirtami i leptospermum, podobnie jak one pochodzący z Australii. Większość callistemonów to rośliny nadrzeczne, które preferują świeże, dobrze przepuszczalne gleby, bez nadmiaru wapnia, a nawet okresowo suche, ale także obfite, jednorazowe podlewanie wspierające ich kwitnienie. Nazwa gatunkowa citrinus nawiązuje do charakterystycznego zapachu jego liści.

Wyhodowany z niego kultywar 'Splendens' ma bardziej zwarty pokrój i osiąga nie więcej niż 2,50 m wysokości oraz 2 m szerokości. Jest to krzew łagodnego klimatu o kruchym drewnie, tworzący zaokrąglony, nieco rozłożysty krzew złożony z elastycznych gałązek. Rośnie dość szybko. Jego liście są wąskie i równowąskie, podzielone na listki o długości 5 cm i szerokości 1 cm. Podczas rozwijania mają łososiowoczerwone zabarwienie, następnie stają się jasnozielone, a później intensywnie zielone. Młode liście rozwijające się pod koniec lata zachowują czerwono-pomarańczową barwę przez całą zimę. Kwiatostany pojawiają się na końcach gałązek, tuż nad młodymi liśćmi. Tworzą je bardzo długie pręciki o intensywnie czerwonej barwie, z upływem dni przybierające bardziej magentowy odcień, zebrane w kłosy walcowate. Kwiatostany te mają 5 cm szerokości i około 10 cm długości, a ich końce lekko zwisają. Pąk wierzchołkowy kilkakrotnie rozwija nowe liście, a następnie nowe kwiatostany szczoteczkowate, podczas gdy stary kwiatostan wytwarza małe, bardzo twarde owoce w kształcie miseczek, osadzone w korze. Kwitnienie może powtarzać się od czerwca do sierpnia–września na świeżej glebie i w ciepłym klimacie, szczególnie pod koniec lata. Jest to także roślina miododajna i nektarodajna, która przyciąga do ogrodu liczne owady zapylające.

Mrozoodporny do około -7 °C/-8 °C, Callistemon Splendens po dobrym ukorzenieniu dość dobrze znosi letnią suszę, ale w suchym klimacie docenia podlewanie. W szklarni lub na werandzie stworzy z pomarańczą, tibouchiną lub akacją niezwykle dekoracyjną kompozycję, przywodzącą na myśl krajobrazy o egzotycznym uroku i zapachu. Na wybrzeżu Morza Śródziemnego lub w umiarkowanie ciepłym i ciepłym klimacie atlantyckim można sadzić go jako soliter — w pełni na to zasługuje — w centrum rabaty albo w formie żywopłotu nieformowanego, w towarzystwie grevillei, tęgosza, Caesalpinia gillesii, leptospermum i kuflika. Można go również posadzić w zimozielonym żywopłocie, w towarzystwie krzewiastego prusznika ('Italian Skies', 'Concha', 'Puget Blue', 'Skylark'...), żarnowca kwitnącego wiosną oraz oleandrów (Nerium oleander 'Soleil Levant' lub 'Provence'). Dobra tolerancja zasolenia pozwala uprawiać go na stanowisku nadmorskim, wystawionym na wiatr i słoną bryzę.