Lagerstremia indyjska Rhapsody in PINK

Lagerstremia indyjska 'Rhapsody in Pink' to dość nowa i naprawdę zachwycająca odmiana lagerstremii indyjskiej, która ma tę zaletę, że niezawodnie kwitnie nawet na północ od Loary. Niezbyt wysoki, ale wytrzymały i odporny na mączniaka prawdziwego krzew, który może z czasem przybrać formę małego drzewa, aż do późnego lata tworzy wspaniałe grona puszystych kwiatów o delikatnej, świetlistej różowej barwie, wyrastających spośród młodych liści w odcieniach purpury i bordowego wina. Całość uzupełniają pędy w tym samym purpurowym odcieniu. Lagerstremie indyjskie cenione są również za gładką, często intensywnie ubarwioną korę oraz piękne jesienne kolory. Krzewy te lubią ciepło, ale latem doceniają nieco chłodniejsze podłoże u podstawy, co sprzyja ich kwitnieniu. Ta odmiana, możliwa do uprawy w wielu regionach, zrobi wrażenie jako soliter w małym ogrodzie lub w dużej donicy na tarasie.

Lagerstremia indyjska 'Rhapsody in Pink', odkryta w ogrodzie w Oklahomie w Stanach Zjednoczonych, to obficie kwitnąca roślina, mniej wymagająca pod względem nasłonecznienia, o dość zwartym pokroju i dobrej odporności na mączniaka prawdziwego.

'Rhapsody in Pink' należy do rodziny krwawnicowatych, podobnie jak Lagerstroemia indica, pochodząca z Chin, od której się wywodzi. Krzew ma pokrój krzaczasty, rozgałęzia się od samej podstawy i tworzy zaokrągloną, nieco rozłożystą koronę. Osiąga średnio 2,5 m wysokości i 1,2 m średnicy. Jego wzrost jest dość szybki. Zazwyczaj wybiera sierpień na rozpoczęcie kwitnienia, które trwa do września–października, zależnie od klimatu. Kwiatostany mają postać rozgałęzionych gron złożonych z bardzo licznych, drobnych kwiatów osadzonych na cienkich szypułkach. Każdy kwiat ma pięć płatków o bardzo mocno pofalowanych brzegach, których faktura przypomina krepę. Kwiaty zebrane są w duże, bardzo gęste wiechy na końcach tegorocznych gałęzi.

U 'Rhapsody in Pink' szypułki kwiatostanowe, szypułki kwiatowe i pąki kwiatowe są niemal mahoniowe i lśniące, a następnie szeroko rozwijają się w kwiaty jasnoróżowe, blednące niemal do bieli przed przekwitnięciem. Liście, skórzaste i opadające na zimę, rozwijają się przez cały sezon, a purpurowe młode liście towarzyszą różowemu kwitnieniu. Dojrzałe liście mają lśniący, ciemnozielony kolor i często jesienią przybierają piękne pomarańczowe lub miedziane odcienie, intensywniejsze w chłodnym klimacie. Na koniec warto wspomnieć o jej wyjątkowo pięknej korze: jest gładka, beżowa, poprzecinana szarymi i czerwonobrązowymi smugami, a następnie łuszczy się płatami w kolorach cynamonu, przygaszonej czerwieni, starego różu i kremu.

Lagerstremie indyjskie od dawna stanowią ozdobę ogrodów południowo-zachodniej Francji. Preferując wilgotny i ciepły południowy Atlantyk zamiast suchego i wietrznego klimatu śródziemnomorskiego, jest to małe drzewo, które warto zaaklimatyzować w chłodniejszych regionach naszego kraju, starannie wybierając odmianę i miejsce uprawy. Jego mrozoodporność i wigor na to pozwalają. To jako soliter, w pobliżu domu, będziesz w pełni cieszyć się jego obfitym kwitnieniem. Dobrze zaprezentuje się w grupie krzewów, kwitnącym żywopłocie lub wyrastając ponad kępami bylin. Stwórz rabatę niczym bukiet, sadząc kocimiętkę, szałwię muszkatołową, szałwię 'Jamensis' i aster gładki. Jesienią będzie towarzyszyć perukowcom i trzmielinom zrzucającym liście, równie kolorowym jak on. W dużej donicy na tarasie zapewni widowiskowy efekt, gdy letnie kwitnienie zacznie słabnąć. Z myślą o wyeksponowaniu lagerstremii 'Rhapsody in Pink' zaproponowaliśmy prostą, trójbarwną kompozycję roślinną w roli okrywy gleby: u podstawy pnia posadź mieszankę macierzanek (Thymus hirsutus, longicaulis, nitens), lebiodki i gęsiówki. Rośliny te ozdobią podstawę pnia, podkreślą piękno jego kory i będą odbijać światło jego wspaniałych kwiatów.

Uwaga: należy zaznaczyć, że to drzewo wytwarza owoce o działaniu narkotycznym w przypadku spożycia.

Hodowla odmianowa lagerstremii indyjskiej przez długi czas była specjalnością francuską, szczególnie w południowo-zachodniej części kraju, gdzie znajdowały się dwie główne szkółki hodowlane — w Périgordzie i Quercy. Inni pasjonaci również podjęli to wyzwanie, między innymi Christian Gaurrat i Antoine Scrive w departamencie Landes.