Laurowiśnia iberyjska Angustifolia

Laurowiśnia iberyjska 'Angustifolia' to odmiana laurowiśni iberyjskiej, wyselekcjonowana ze względu na bardziej zwarty pokrój i delikatniejsze liście. Ten zimozielony krzew o gęstym i regularnym, stożkowatym pokroju, pokryty lśniącymi liśćmi, prezentuje się efektownie przez cały rok. Wiosną pokrywa się drobnymi, pachnącymi, białymi wiechami, na których roi się od pszczół; kwiatostany są dobrze widoczne na tle liści. Niewymagająca, oszczędna w zużyciu wody i dobrze znosząca cięcie laurowiśnia iberyjska doskonale nadaje się na żywopłot lub do dużej grupy krzewów.

Laurowiśnia iberyjska, po łacinie Prunus lusitanica, to krzew należący do rodziny różowatych. Pochodzi z Hiszpanii i Portugalii, ale zadomowiła się także w południowo-zachodniej części naszego kraju, szczególnie w Kraju Basków.

Odmiana 'Angustifolia' wyróżnia się mniejszymi rozmiarami, gęstszym pokrojem i węższymi liśćmi. Osiąga około 3 m wysokości i 1,50 m szerokości w wieku 10 lat, a w dobrych warunkach może dorastać nawet do 4 m wysokości. Rośnie umiarkowanie szybko. Jej czerwone pędy pokrywają wydłużone, zimozielone, ząbkowane i bardzo lśniące liście, lekko złożone wzdłuż nerwu głównego, ciemnozielone, od spodu jaśniejsze. W maju lub czerwcu, zależnie od regionu, wytwarza białe, miseczkowate kwiaty o średnicy 1,5 cm, pachnące i miododajne, zebrane w wąskie, zwisające grona o długości od 20 do 25 cm. Owoce to drobne, owalne jagody o średnicy 8 mm, czerwone, z czasem zmieniające barwę na ciemnopurpurową, a następnie czarną, bardzo toksyczne po spożyciu.

Laurowiśnia iberyjska 'Angustifolia' wymaga głębokiej i przepuszczalnej gleby, szczególnie w cieplejszych regionach naszego kraju. Dobrze rośnie w klimacie oceanicznym, ale przystosowuje się również do cieplejszych regionów naszego kraju. Często wykorzystuje się ją na zimozielone, strzyżone lub niestrzyżone żywopłoty, w połączeniu z głogownikami, oliwnikiem Ebbing'a, kaliną wawrzynowatą lub na przykład irgą mleczną i C. franchetii. Dzięki naturalnie stożkowatej sylwetce praktycznie nie wymaga cięcia formującego. Można ją również posadzić jako soliter i uformować w piramidę, kulę...

Wskazówka: Nie przycinaj jej na początku sezonu, aby w pełni cieszyć się kwitnieniem.