Laurowiśnia wschodnia Otto Luyken

Laurowiśnia wschodnia 'Otto Luyken' to bardzo zwarta i gęsta odmiana laurowiśni wschodniej. Jest silnie rosnąca, mrozoodporna, niewysoka i łatwa w uprawie. Doskonale nadaje się do tworzenia efektownych niskich żywopłotów dzięki pięknym zimozielonym i bardzo gęstym liściom. Wiosną pojawiają się grona pachnących, białych kwiatów, po których rozwijają się toksyczne jagody.

Należąca do rodziny różowatych laurowiśnia wschodnia pochodzi z południowo-wschodniej Europy i Azji Mniejszej. 'Otto Luyken' to odmiana zimozielona, o rozłożystym, zaokrąglonym pokroju oraz gęstym i silnie rosnącym ulistnieniu, osiągająca 1,50 m wysokości i tyle samo szerokości. Jej piękne zimozielone liście są bardzo wąskie, wzniesione, ciemnozielone i mają 8–10 cm długości. Z wierzchu błyszczące, a od spodu jaśniejsze i matowe, liście te są bardzo dekoracyjne. W kwietniu i maju stanowią tło dla obfitego kwitnienia pachnących, kremowobiałych kwiatów, zebranych w krótkie, wzniesione grona o długości 10–12 cm. Latem pojawiają się niewielkie, jajowate, czerwone owoce, które po dojrzeniu czernieją. Pestkowce te są toksyczne. Jeśli krzew nie zostanie przycięty, pod koniec lata może nastąpić drugie kwitnienie.

Ta laurowiśnia, nazywana również laurowiśnią wschodnią lub laurowiśnią kaukaską, zależnie od przyjętej nazwy, rośnie wolno i ma niewielkie wymagania co do gleby oraz stanowiska. Bardzo dobrze znosi cięcie, dlatego idealnie nadaje się do tworzenia gęstych żywopłotów formowanych lub swobodnie rosnących. Chroni przed wzrokiem sąsiadów i bardzo dobrze tłumi hałas. Podczas sadzenia należy zachować odstęp 60 cm między poszczególnymi roślinami. Można ją również sadzić w kompozycjach z innymi krzewami, a także jako soliter. Doskonale nadaje się również do uprawy w pojemniku na tarasie lub balkonie.

Uwaga: Liście, owoce i wszystkie części laurowiśni są toksyczne. Zawierają kwas cyjanowodorowy.