Leszczyna pospolita Medusa

Leszczyna pospolita 'Medusa' to niewielki krzew, który zachwyci miłośników oryginalnych form, ponieważ jest prawdopodobnie najbardziej poskręcaną odmianą ze wszystkich! Bardziej zwarty niż gatunek, ten mały krzew można uprawiać zarówno w otwartym gruncie, jak i w doniczce, aby ozdobić nim taras. Pod koniec zimy jego gałęzie pokrywają się pięknymi, wydłużonymi, żółtymi kotkami, zanim pojawią się liście. W sezonie liście są zielone, a jesienią przebarwiają się na złocistożółty kolor. Krzew rośnie powoli, jest bardzo mrozoodporny, niezwykle tolerancyjny i dobrze radzi sobie na każdej glebie, o ile nie jest ona zbyt sucha ani zbyt płytka.

 Leszczyna, nazywana również leszczyną pospolitą, to duży krzew owocowy z rodziny brzozowatych (podobnie jak brzozy, graby i olsze spotykane na naszych terenach). Występuje w całej Europie, aż po Rosję i Bliski Wschód. Jest bardzo pospolita w lasach i na ich obrzeżach, na świeżych, żyznych i głębokich glebach. Już pod koniec zimy, od lutego do marca, gdy jej gałęzie są jeszcze pozbawione liści, leszczyny wytwarzają długie, bardzo dekoracyjne kotki męskie. Zapylają one pojawiające się później drobniutkie kwiaty żeńskie. Gatunek jest jednopienny, co oznacza, że kwiaty męskie i żeńskie są rozdzielone, ale występują na tym samym egzemplarzu.

Bardzo oryginalna leszczyna 'Medusa' jest jeszcze bardziej poskręcaną formą słynnej Corylus avellana Contorta, niezwykle modnej w latach 80. 'Medusa' zawdzięcza swoją nazwę temu, że jej rozgałęzienia przypominają gniazdo węży, takich jak te, które zamiast włosów wiły się na głowie Meduzy. Jej gałęzie skręcają się aż po najcieńsze małe gałązki, tworząc niezwykle dekoracyjną kompozycję. Staje się ona jeszcze piękniejsza, gdy deszcz nadaje połysk jej efektownej, miedzianobrązowej korze albo gdy na gałęziach osiada śnieg lub lód, podkreślając ich wyjątkową strukturę.
W lutym i marcu, zanim pojawią się liście, jeszcze nagie gałęzie pokrywają się licznymi, cienkimi i wąskimi, żółtymi kotkami, o długości około 5 cm. Te zwisające ozdoby zmieniają wówczas krzew w żyrandol o fantastycznych, niepowtarzalnych kształtach. Liście o długości od 5 do 10 cm mają przez cały okres wegetacji piękny, intensywnie zielony kolor, a następnie jesienią przebarwiają się na złocistożółto, stanowiąc efektowne zwieńczenie sezonu.
Medusa rośnie powoli i po 10 latach osiąga około 1,50 m wysokości i 1 m szerokości, a w wieku dojrzałym maksymalnie 2 m wysokości i 1,5 m szerokości. Leszczyny z biegiem lat mogą tworzyć bardzo grube pnie, jednak nie dotyczy to tej odmiany, która rozwija się umiarkowanie i powoli. Dzięki temu można ją z łatwością uprawiać w doniczce, aby ozdobić taras, a nawet balkon.

Posadź 'Medusę' na rabacie w pobliżu domu, aby móc podziwiać ją zimą z okna, ponieważ właśnie wtedy jest z pewnością najpiękniejsza. Możesz połączyć ją z innymi roślinami atrakcyjnymi zimą, takimi jak krzewy o dekoracyjnej korze. Zestaw ją z derenem świdwą, który posadzisz w tle, ponieważ rośnie silniej niż ona, a jego jaskrawoczerwona kora będzie mocno kontrastować z brązową korą naszej małej leszczyny. Cornus stolonifera Flaviramea z żółtymi gałązkami również będzie doskonałym towarzyszem, podobnie jak Rubus thibetanus Silver Fern, jeżyna pachnąca o silnie wyprostowanych gałęziach w pięknym białym kolorze. Pomyśl także o dekoracyjnych owocach, takich jak te na trzmielinach, na przykład na Euonymus planipes, która dodatkowo jesienią stworzy wspaniałą kompozycję ze swoim ulistnieniem przebarwionym na płomienną purpurę, na którego tle wyróżni się żółta ozdoba Medusy.