Ligustr pospolity (nasiona) - Ligustrum vulgare

Ligustr pospolity, czyli ligustr pospolity, rozmnażany z nasion, stanowi naturalny i ekonomiczny sposób na uzyskanie nowych sadzonek. Łatwy w uprawie w naszym klimacie, jest szczególnie ceniony do tworzenia gęstych, formowanych żywopłotów. Jego gęste ulistnienie zachwyca ogrodników i ptaki, które znajdują w nim schronienie, a pachnące kwiaty przyciągają pszczoły. Jeśli nie jest cięty, wytwarza małe czarne jagody, bardzo cenione przez niektóre ptaki. Silnie rosnący i szybko przyrastający ligustr bez trudu przystosowuje się do różnych rodzajów gleb i stanowisk.

Pochodzący z umiarkowanych regionów Europy, Azji i Afryki Północnej ligustr pospolity łatwo przystosowuje się do większości naszych klimatów. Toleruje różne rodzaje gleb, ale szczególnie dobrze rośnie na glebach wapiennych, żyznych i świeżych. Ten krzew liściasty należy do rodziny oliwkowatych, podobnie jak lilak. Rośnie szybko i ma krzaczasty, silnie rozgałęziony pokrój, z wyprostowanymi, mocnymi pędami. Potrafi odrastać z podstawy, a ponadto wytwarza zwisające pędy, które spontanicznie się ukorzeniają. W wieku dojrzałym osiąga zazwyczaj od 3 do 4 m wysokości i od 2 do 3 m szerokości. Jego gęste liście są wąskie, owalne i ciemnozielone, mają od 3 do 6 cm długości. Ulistnienie to ma tendencję do zanikania zimą. W czerwcu i lipcu, jeśli krzew nie został przycięty wiosną, wytwarza drobne, rurkowate kwiaty w kremowobiałym kolorze, intensywnie pachnące i chętnie odwiedzane przez zapylacze, zebrane w wiechy o długości od 10 do 12 cm. Kwiaty ustępują następnie miejsca drobnym czarnym, lśniącym jagodom pojawiającym się jesienią, które częściowo utrzymują się przez zimę. Ptaki odgrywają kluczową rolę w rozsiewaniu nasion ligustru pospolitego. Jesienią i zimą zjadają jego czarne jagody, a następnie wydalają nienaruszone nasiona wraz z odchodami, często daleko od rośliny macierzystej. Ten sposób rozsiewania, nazywany endozoochorią, sprzyja naturalnemu rozprzestrzenianiu się ligustru. Liście, kwiaty i owoce ligustru są toksyczne dla człowieka w przypadku spożycia. Ponadto jego silne korzenie ograniczają wzrost pobliskich bylin, dlatego podczas sadzenia zaleca się zachowanie odpowiednio dużych odstępów.
Jest to także rodzimy krzew sprzyjający dzikiej faunie: dzięki bardzo pachnącym i obficie nektarodajnym kwiatom ligustr ten przyczynia się do ochrony owadów zapylających. Jego pyłek może uczulać osoby wrażliwe. Ligustr odznacza się bardzo dużą odpornością na zanieczyszczenia.

Ten pospolity ligustr jest powszechnie wykorzystywany do tworzenia żywopłotów stanowiących osłonę przeciwwiatrową. Możesz dowolnie formować go przez cięcie, aby ograniczyć jego rozmiary lub tworzyć topiary. Można go również sadzić w grupach, na rabatach oraz w żywopłotach krajobrazowych, aby cieszyć się jego kwitnieniem. Ligustrum vulgare można łączyć z innymi krzewami kwitnącymi latem: pachnącymi jaśminowcami, budlejami Dawida, krzewuszkami, bukszpanami, cisami...