Lilak pospolity Zhemchuzhina

Lilak pospolity, czyli Syringa vulgaris 'Zhemchuzhina', to doskonała rosyjska odmiana wyhodowana w 1964 roku, wyróżniająca się wyjątkowo intensywnie pachnącym wiosennym kwitnieniem. Jego duże grona pojedynczych lub półpełnych kwiatów języczkowatych mają delikatną, niebieskofioletową barwę przechodzącą w jasny róż, a wśród nich pojawiają się także piękne różowopurpurowe pąki. Ten zrzucający liście, bardzo rozłożysty krzew wyróżnia się również dużą siłą wzrostu, dzięki której może stać się częścią dużego kwitnącego żywopłotu lub grupy krzewów o naturalnym charakterze. Jego delikatne i pachnące kwiaty doskonale nadają się do tworzenia bukietów.

Syringa vulgaris 'Zhemchuzhina' to zrzucający liście krzew z rodziny oliwkowatych, wyhodowany w Rosji przez V. Bibikową i N. Smolskiego na początku lat 60. Często zapomina się, że lilak pospolity, nazywany także lilakiem pospolitym, pochodzi z południowo-wschodniej Europy i zachodniej Azji, a dokładniej z Półwyspu Bałkańskiego, i dotarł do Europy Zachodniej pod koniec renesansu. W naturze ta niezwykle odporna roślina o bardzo pachnących, niebieskofioletowo-purpurowych kwiatach porasta kamieniste wzgórza i znosi mroźne zimy.

Odmiana 'Zhemchuzhina' tworzy silny krzew o wyprostowanym, zaokrąglonym pokroju, osiągający średnio 3 m wysokości i 2,50 m szerokości. Jego trójkątne, sercowate liście mają od 4 do 12 cm długości i od 3 do 8 cm szerokości. Pojawiają się wiosną, przybierając średniozieloną barwę i satynowe wykończenie. Kwitnienie rozpoczyna się na początku maja. Na końcach jednorocznych gałązek pojawiają się złożone grona, nazywane tyrsami, o długości od 15 do 18 cm. Różowopurpurowe pąki kwiatowe rozwijają się w jasnoróżowofioletowe kwiaty języczkowate z niebieskawymi refleksami. Cały kwiatostan tworzy subtelną gamę delikatnych, lecz nie mdłych barw.

Lilak pospolity 'Zhemchuzhina' jest łatwy w uprawie w chłodnym i stosunkowo wilgotnym klimacie, także na obszarach położonych na średnich wysokościach. Najlepiej rośnie w zwykłej, świeżej, raczej wapiennej, ale przepuszczalnej glebie. W dużych kwitnących żywopłotach sadź go obficie, w połączeniu z innymi odmianami o białych, różowych lub czerwonych kwiatach, a także w towarzystwie róż o pojedynczych kwiatach, jaśminowców, żylistek, świdośliwek, itei oraz wysokich budlei (B.macrostachya, B.officinalis, B. alternifolia). Żywopłot z lilaków, kwitnących śliw, migdałków trójklapowych, pigwowców i jabłoni purpurowych, posadzony nad zagłębioną alejką, jest prawdziwą ozdobą wiosennego ogrodu. Lilak może być także sadzony jako soliter, otoczony rabatą z róż okrywowych, w niewielkiej, przeznaczonej dla niego przestrzeni. Dzięki temu skromny egzemplarz stanie się okazałym krzewem, obsypanym kwiatami w pełni wiosny.