Magnolia Burgundy Star

Magnolia 'Burgundy Star' to interesująca nowa odmiana hodowlana z Nowej Zelandii, wyróżniająca się wąskim i zwartym pokrojem, doskonale odpowiednim do małych ogrodów, oraz obfitością kwitnienia. Oprócz oryginalnego pokroju zachwyca obfitym kwitnieniem już w młodym wieku. Jej kwiaty mają formę efektownych gwiazd w żywym purpuroworóżowym kolorze, są od spodu jaśniejsze i delikatnie pachnące. Pojawiają się bardzo licznie w marcu i kwietniu, przed rozwojem liści. Zapewnij jej wilgotną, obojętną lub kwaśną glebę oraz słoneczne albo półcieniste stanowisko.

Ta magnolia, należąca do rodziny magnoliowatych, jest nową odmianą hodowlaną z Nowej Zelandii, powstałą ze skrzyżowania Magnolia liliiflora o kwiatach w kształcie lilii z odmianą 'Vulcan' o wzniesionym pokroju, cenioną za spektakularne korony kwiatowe w intensywnym rubinowoczerwonym kolorze, pojawiające się pod koniec zimy. To niewielkie drzewo lub duży krzew o kolumnowym pokroju, osiągający w dojrzałym wieku około 4 m wysokości i 1,20 m szerokości. W marcu i kwietniu, przed pojawieniem się liści, rozwijają się duże, pojedyncze i lekko pachnące kwiaty o wzniesionym pokroju, wysokie na 13 cm, których kształt przypomina kwiaty tulipanów liliokształtnych. Te szeroko otwarte kwiaty rozwijają się z pąków chronionych przez jedwabiste przysadki. Tworzy je 12 woskowych, grubych i satynowych tepali (niezróżnicowanych działek kielicha i płatków), które szeroko otwierają się w gwiazdę wokół licznych żółtych pręcików. Jej liście opadające na zimę są odwrotnie jajowate, średniozielone, od spodu jaśniejsze i delikatnie owłosione. Jesienią przebarwiają się na brunatnożółto i osiągają 10–15 cm długości.

Ta magnolia, będąca doskonałym niewielkim drzewem ozdobnym, świetnie sprawdzi się w małym ogrodzie, gdzie wiosną szybko stanie się jego największą ozdobą. Najczęściej sadzi się ją jako soliter na środku trawnika, gdzie jej wyjątkowo efektowne kwitnienie robi ogromne wrażenie. Planując jej posadzenie, warto jednak pamiętać, że po zakończeniu kwitnienia nieco schodzi na dalszy plan. Dlatego korzystnie będzie połączyć ją z grupą krzewów kwasolubnych o różnych terminach kwitnienia (różaneczniki, kamelie japońskie, hortensje, oczary, pierisy, kielichowce, fotergille…), aby stworzyć ogród w stylu japońskim. Możesz także utworzyć piękne kwitnące żywopłoty wzdłuż obrzeży ogrodowych, sadząc naprzemiennie tę magnolię i inne odmiany (Magnolia grandiflora, Magnolia denudata, stellata, brooklyniensis…).

Ciekawostka:
Magnolie to prastare drzewa, których skamieniałości liczą ponad 20 milionów lat. Ich wspaniałe kwitnienie uznaje się za jedno z najbardziej pierwotnych: pod względem ewolucyjnym ich kwiaty są blisko spokrewnione z pierwszymi istniejącymi kwiatami.
Kora magnolii ma właściwości lecznicze i jest wykorzystywana w kosmetyce.
Ich drewno uznaje się za cenne.

Historia:
Nazwę Magnolia nadał jej w 1703 roku Charles Plumier, botanik króla Ludwika XIV, oddając w ten sposób hołd lekarzowi i botanikowi Pierre'owi Magnolowi (1638–1715), który pod koniec XVII wieku był jednym z dyrektorów Ogrodu Botanicznego w Montpellier. Nazwa gatunkowa soulangeana pochodzi od nazwiska Étienne'a Soulange-Bodina (1774–1846), emerytowanego oficera kawalerii armii Napoleona, który poświęcił się ogrodnictwu. W swoim zamku we Fromont, niedaleko Paryża, z pasją zajmował się magnoliami i w 1829 roku uzyskał tego mieszańca, będącego dziś początkiem wspaniałej linii odmian!