Magnolia Daybreak

Magnolia 'Daybreak' to hybryda wyselekcjonowana ze względu na pokrój wąskostożkowy, dość późne kwitnienie i delikatny zapach. Ta odmiana tworzy wąskie, niewielkie drzewo, które znajduje zastosowanie w miejskich ogrodach, na dziedzińcach i w małych przestrzeniach, jako soliter lub w szpalerze. Jej duże, dwubarwne, różowe kwiaty szeroko się otwierają i w pełni wiosny zapewniają bajeczny spektakl.

Należąca do rodziny magnoliowatych odmiana 'Daybreak' jest kultywarem magnolii zrzucającej liście na zimę. Została wyhodowana przez amerykańskiego genetyka i hodowcę, dr. Augusta E. Kehra, w Hendersonville w Karolinie Północnej. Wprowadzona do handlu ogrodniczego pod koniec lat 80. XX wieku, została oficjalnie zarejestrowana na początku lat 90. XX wieku. Jej rodzicami są Magnolia × brooklynensis 'Woodsman' oraz hybryda 'Tina Durio'.
Nazwa 'Daybreak' oznacza świt i nawiązuje do półprzezroczystych różowych odcieni jej działek okwiatu w chwili otwierania się kwiatu. Drzewo ma wąskostożkowy i wyprostowany pokrój, wąską, owalną koronę, wzniesione rozgałęzienia oraz średnie do szybkiego tempo wzrostu u młodych egzemplarzy. Zwykle osiąga 6–8 m wysokości i 2–3,50 m szerokości w wieku dojrzałym (około 4 m × 2 m po 10 latach, zależnie od gleby i klimatu); w łagodnym klimacie i na głębokich glebach starsze egzemplarze mogą przekraczać 9 m wysokości. Kora młodych drzew jest szara i gładka, z wiekiem pęka. Liście opadające na zimę są pojedyncze, eliptyczne do owalnych, średnio zielone, o falistych brzegach, osiągają do 25 cm długości i 15 cm szerokości. Jesienią lekko przebarwiają się na żółtobrązowo, a następnie opadają. System korzeniowy jest rozłożysty, raczej płytki, złożony z mięsistych korzeni wrażliwych na prace prowadzone w glebie; należy unikać przesadzania zadomowionych egzemplarzy.
Kwitnienie przypada od końca kwietnia do maja. Duże kwiaty szeroko się otwierają, tworząc gwiazdy o średnicy 20–25 cm. Każdy z nich ma od 8 do 9 grubych działek okwiatu w kolorze od lekko łososiowego różu po bardzo jasny róż, bez śladu purpury. Ich spodnia strona jest intensywniej różowa, a pąki mogą mieć delikatny zielonkawy lub kremowy odcień; ich zapach jest wyraźny, z cytrusową nutą. Kwiaty pojawiają się na drewnie zeszłorocznym, tuż przed pełnym rozwojem liści, co ogranicza szkody powodowane przez wiosenne przymrozki. 'Daybreak' dobrze znosi zimno (do -20 °C w najzimniejszych okresach) i ogólnie odznacza się dobrym zdrowiem.
Odmiana ta otrzymała Gold Medal Pennsylvania Horticultural Society w 2004 roku oraz Award of Garden Merit Royal Horticultural Society w 2012 roku.

Ta magnolia 'Daybreak', doskonałe drzewo ozdobne, szybko stanie się wiosenną gwiazdą ogrodu. Możesz posadzić ją jako soliter, gdzie jej kwitnienie zachwyci każdego. Możesz także posadzić ją wzdłuż dużej alei, w towarzystwie kwitnących drzew o kolumnowym pokroju, takich jak jabłoń 'Red Obelisk' oraz Prunus serrulata 'Amanogawa', na przykład. Możesz również włączyć ją do rabaty z dużymi krzewami o przesuniętych terminach kwitnienia, takimi jak oczary, kielichowce i inne fotergille.
Magnolie to pradawne drzewa, których skamieniałości liczą ponad 20 milionów lat. Ich wspaniałe kwitnienie uznaje się za jedno z najbardziej pierwotnych: pod względem ewolucyjnym ich kwiaty są blisko spokrewnione z pierwszymi istniejącymi kwiatami. Kora magnolii ma właściwości lecznicze i jest wykorzystywana w kosmetyce. Ich drewno uznaje się za cenne.
Nazwę Magnolia nadał jej w 1703 roku Charles Plumier, botanik króla Ludwika XIV, oddając w ten sposób hołd lekarzowi i botanikowi Pierre'owi Magnolowi (1638–1715), który pod koniec XVII wieku był jednym z dyrektorów Ogrodu Botanicznego w Montpellier.