Magnolia gwiaździsta Gold Star

Magnolia x stellata 'Gold Star', znana również jako magnolia gwiaździsta, to niewielkie, jeszcze rzadko spotykane drzewo o liściach opadających na zimę, powstałe ze skrzyżowania z Magnolia stellata. Niezapomniana pod koniec zimy, podobnie jak wszystkie kwitnące magnolie, ta odmiana już od najmłodszych lat, późną wiosną, rozwija subtelnie pachnące, gwiaździste korony kwiatów w jasnym żółtym kolorze. Oryginalny pokrój, krzaczasty, lecz pełen lekkości, uzupełniają ciemnozielone liście, w młodości brązowe. Nadaje się do każdej wilgotnej gleby, na stanowiska słoneczne lub do półcienia.

Ta Magnolia, należąca do rodziny magnoliowatych, jest amerykańską odmianą hodowlaną (Michigan), powstałą ze skrzyżowania Magnolia acuminata var. subcordata 'Miss Honeybee' i Magnolia stellata. Po obojgu rodzicach odziedziczyła mrozoodporność i dobrą tolerancję na mało aktywny węglan wapnia. Niewielkie, rozgałęzione drzewo o zaokrąglonym i rozłożystym pokroju, wyższe niż szersze, osiąga w dojrzałym wieku 3,50 m wysokości i 2,50 m szerokości. Rozwija się nieco silniej niż M. stellata. Często ma krzaczasty pokrój i piękną, dobrze wyważoną koronę, ale może również rosnąć na pojedynczym pniu. Nasady liści są zwężone, a ich zaokrąglone wierzchołki są krótko zaostrzone. Liście opadające na zimę są odwrotnie jajowate, ciemnozielone, od spodu jaśniejsze i delikatnie owłosione, jesienią przebarwiają się na brunatnożółto i osiągają długość od 10 do 15 cm. Młode liście są zawsze brązowe, a w miarę dojrzewania zielenieją. W kwietniu, dwa tygodnie po Magnolia stellata, jeszcze przed pojawieniem się liści, ukazują się duże, pojedyncze, pachnące kwiaty w kształcie gwiazd, o barwie od jasnej żółci po żółty maślany. Szeroko otwarte kwiaty, przypominające kwiaty grzybieni, rozwijają się z pąków chronionych przez jedwabiste przysadki. Składają się z 14 woskowych i grubych tepalów (niezróżnicowanych działek kielicha i płatków), które szeroko się otwierają i osiągają do 15 cm średnicy, oraz licznych żółtych pręcików. Kora młodych roślin jest aromatyczna.

Ta Magnolia, będąca doskonałym drzewem ozdobnym, wspaniale sprawdzi się zarówno w niewielkim ogrodzie, jak i w rozległym parku. Najczęściej sadzi się ją jako pojedynczy egzemplarz na środku trawnika, gdzie jej niezwykłe kwitnienie prezentuje się wyjątkowo efektownie. Może być również sadzona w grupie krzewów kwasolubnych (Rhododendron, kamelie japońskie, hortensje, Nandina, piwonie…), tworząc ogród w stylu japońskim. Można także tworzyć piękne kwitnące żywopłoty wzdłuż alejek, sadząc naprzemiennie tę Magnolię i inne odmiany (Magnolia grandiflora, Magnolia denudata…).

Ciekawostka:
Magnolie to pradawne drzewa, których skamieniałości mają ponad 20 milionów lat. Ich wspaniałe kwitnienie uznaje się za jedno z najbardziej prymitywnych: pod względem ewolucyjnym ich kwiaty są blisko spokrewnione z pierwszymi istniejącymi kwiatami.
Kora magnolii ma właściwości lecznicze i jest wykorzystywana w kosmetyce. Ich drewno uznaje się za cenne.

Historia:
Nazwę Magnolia nadał jej w 1703 roku Charles Plumier, botanik króla Ludwika XIV, oddając w ten sposób hołd lekarzowi i botanikowi Pierre'owi Magnolowi (1638–1715), który pod koniec XVII wieku był jednym z dyrektorów Ogrodu Botanicznego w Montpellier. Jej nazwa gatunkowa soulangeana pochodzi od nazwiska Étienne'a Soulange-Bodina (1774–1846), emerytowanego oficera kawalerii armii Napoleona, który poświęcił się ogrodnictwu. W swoim zamku Fromont pod Paryżem zafascynował się magnoliami i w 1829 roku uzyskał tę hybrydę, od której wywodzi się dziś wspaniała linia odmian!