Magnolia Sunsation

Magnolia Sunsation to dość niezwykła, niedawno wyhodowana w USA odmiana mieszańcowa, która zachwyci miłośników i kolekcjonerów rzadkich i oryginalnych odmian. Ta magnolia jest prawdopodobnie pierwszą odmianą wytwarzającą duże, niemal dwubarwne kwiaty w odcieniach żółci i różowofioletu, z odrobiną zieleni. Rozwijają się dość późno wiosną, chroniąc cenne pąki kwiatowe przed późnymi przymrozkami. To niewielkie, średniej wielkości drzewo liściaste o szerokim, piramidalnym pokroju, które dodatkowo zdobią ciemnozielone, niezwykle eleganckie liście. Jak wszystkie magnolie, najlepiej rośnie w świeżej, raczej obojętnej lub kwaśnej glebie, na słońcu albo w półcieniu.

Ta magnolia, należąca do rodziny magnoliowatych, jest amerykańską odmianą hodowlaną wyselekcjonowaną w Karolinie. Powstała ze skrzyżowania silnie rosnącej magnolii Magnolia (x) brooklynensis 'Woodsman', bardzo obficie kwitnącej i mrozoodpornej, o różowych i żółtozielonych kwiatach, z mniejszą odmianą M. 'Elizabeth', o kwiatach jasnożółtych. To niewielkie, silnie rosnące drzewo o szeroko stożkowatym pokroju, nieco wyższe niż szersze, osiąga w wieku dojrzałym średnio 7 m wysokości i 5 m szerokości. Rośnie dość szybko i tworzy pojedynczy pień. Liście opadające na zimę są duże, ciemnozielone, z jaśniejszym i delikatnie owłosionym spodem. Od maja do czerwca, wśród młodych liści, rozwijają się duże, pojedyncze, lekko pachnące kwiaty o wysokości 17–20 cm. Pąki poprzedzające kwitnienie są chronione przez jedwabiste, barwne przysadki. Następnie pojawiają się kwiaty w kształcie tulipanów, złożone z 6–7 woskowatych i grubych listków okwiatu, których działki kielicha i płatki są nierozróżnialne. Mają one barwę od złocistożółtej po anyżowozieloną, są oprószone i unerwione różowofioletowo, a ich wewnętrzna strona w pełni kwitnienia jest mocniej zabarwiona na różowoliliowo. Kwiaty stopniowo otwierają się w kształt czaszy wokół środka, odsłaniając liczne pomarańczowe pręciki.

Ta magnolia, będąca doskonałym drzewem ozdobnym, wspaniale sprawdzi się zarówno w średniej wielkości ogrodzie, jak i w rozległym parku. Najczęściej sadzi się ją jako pojedynczy egzemplarz pośrodku trawnika, gdzie jej oryginalne kwiaty w akwarelowych odcieniach prezentują się niezwykle efektownie. Można ją również połączyć z grupą krzewów kwasolubnych (Rhododendron, kamelie, hortensje, Pieris, Kalmia…), tworząc ogród w stylu japońskim. Możesz także stworzyć piękne kwitnące żywopłoty wzdłuż obrzeży ogrodowych, sadząc naprzemiennie tę magnolię z innymi odmianami (Magnolia grandiflora, Magnolia naga…), jabłoniami lub wiśniami ozdobnymi, jaśminowcami, lilakami i kolkwicjami… zgodnie z własnymi upodobaniami.

Ciekawostka:
Magnolie to pradawne drzewa, których skamieniałości mają ponad 20 milionów lat. Ich wspaniałe kwitnienie uznaje się za jedno z najbardziej pierwotnych: pod względem ewolucyjnym ich kwiaty są blisko spokrewnione z pierwszymi istniejącymi kwiatami.
Kora magnolii ma właściwości lecznicze i jest wykorzystywana w kosmetyce.
Ich drewno uznaje się za cenne.

Historia:
Nazwę Magnolia nadał jej w 1703 roku Charles Plumier, botanik króla Ludwika XIV, oddając w ten sposób hołd lekarzowi i botanikowi Pierre’owi Magnolowi (1638–1715), który pod koniec XVII wieku był jednym z dyrektorów Ogrodu Botanicznego w Montpellier. Epitet gatunkowy soulangeana pochodzi od nazwiska Étienne’a Soulange-Bodina (1774–1846), emerytowanego oficera kawalerii armii Napoleona, który poświęcił się ogrodnictwu. W swoim zamku Fromont pod Paryżem z pasją zajmował się magnoliami i w 1829 roku uzyskał tego mieszańca, od którego wywodzi się dziś wspaniała linia odmian!