Olearia x haastii

Olearia (x) haastii, znana również jako aster drzewiasty, to uroczy nowozelandzki zimozielony krzew, którego zaskakująca odporność na mróz zasługuje na wykorzystanie w wielu naszych regionach, w których występują łagodne zimy. Jest to piękny, gęsty krzew pokryty drobnymi, zielonymi i błyszczącymi liśćmi, którego ulistnienie niemal zanika w drugiej połowie lata pod wpływem obfitego kwitnienia, tworzonego przez mnóstwo białych, pachnących stokrotek. Ta olearia doskonale sprawdzi się w niewielkim żywopłocie chroniącym przed wiatrem, posadzonym nad morzem, ale można ją również uprawiać w głębi lądu, w osłoniętej przed zimnymi wiatrami grupie krzewów. Aby dobrze się zaaklimatyzowała, zapewnij jej koniecznie bardzo dobrze przepuszczalną, lekką, niezbyt wapienną, lekko kwaśną glebę oraz słoneczne stanowisko. Można ją również uprawiać w pojemniku, co pozwala chronić ją przed silnymi mrozami w najzimniejszych regionach.

Olearia (x) haastii jest naturalnym mieszańcem Olearia avicenniifolia i O. moschata. Pomimo swojego pochodzenia jest mrozoodporna do około -15 °C w suchej glebie. Ten bardzo gęsty, dość zwarty i zaokrąglony krzew osiąga średnio 1,60 m wysokości i 1,30 m szerokości, a jego wzrost jest dość powolny. Jest to roślina z rodziny astrowatych, o czym świadczą jej kwiatostany w formie koszyczków, przypominające kwiatostany astra lub stokrotki. Jej kanciaste gałązki mają skórzaste, owalne lub eliptyczne, całobrzegie liście o długości 2–3 cm i szerokości od 1 do 1,2 cm. Blaszka liściowa jest z wierzchu ciemnozielona i błyszcząca, natomiast jej spód jest niemal biały. To ulistnienie utrzymuje się zimą. Kwitnienie, wyjątkowo obfite, trwa od lipca do września, zależnie od regionu. Kwiaty tworzą bukiety zwane baldachogronami, o średnicy od 5 do 8 cm, złożone z licznych drobnych koszyczków o szerokości 8 mm, przypominających małe białe stokrotki z jasnożółtym środkiem. Pachnące kwitnienie, bogate w nektar i pyłek, przyciąga owady zapylające. Po nim powstaje owoc zwany niełupką, zwieńczony jedwabistym puchem kielichowym. Nasiona są roznoszone przez wiatr.

Olearia haastii naturalnie znajdzie swoje miejsce w ogrodzie nadmorskim, gdzie można ją sadzić w żywopłotach chroniących przed wiatrem, przed rzędem wyższych krzewów, takich jak griselinia przybrzeżna Griselinia littoralis i Olearia traversii. Można ją również łączyć z krzewami kwitnącymi w różnych terminach, takimi jak pruszniki, niewielkie chruściny lub inne olearię. Stwórz także piękne egzotyczne grupy krzewów, łącząc ją z innymi niewielkimi zimozielonymi krzewami, takimi jak Leptospermum (Nanum Tui, Martinii, Silver Sheen), Atriplex halimus, Callistemon, eskaloniami lub krzewiastymi bylicami. Doskonale nadaje się do ogrodów położonych na oceanicznym wybrzeżu naszego kraju, gdzie odpowiadają jej gleby piaszczyste lub próchniczne. Dobrze rośnie w wielu osłoniętych ogrodach, w lekkiej glebie, a także dość dobrze znosi lata w cieplejszym klimacie, jeśli zapewni się jej sporadyczne, lecz obfite podlewanie oraz lekką glebę, bez nadmiaru wapnia.