Oliwnik Ebbinga Maryline

Oliwnik Ebbing'a 'Maryline abrela' to piękna, niedawno wyhodowana odmiana oliwnika, wyróżniająca się jasnym ulistnieniem, mocno zaznaczonym jasnożółtym kolorem i obrzeżonym ciemnozielonym marginesem, którego intensywność zmienia się wraz z porami roku. Tworzy piękny, zimozielony krzew o wyjątkowo harmonijnym i gęstym pokroju. Kwitnie jesienią, podobnie jak wszystkie oliwniki Ebbinga, wytwarzając drobne, niepozorne, biało-kremowe i przyjemnie pachnące kwiaty. Elegancki i oryginalny, ale mało mrozoodporny, najlepiej sprawdzi się w cieplejszych regionach. Doskonale nadaje się na żywopłot lub do dużego pojemnika. Posadź go w przepuszczalnej glebie, która latem może przesychać, nawet w półcieniu i w pobliżu morza.

Oliwnik pstry 'Maryline abrela' należy do rodziny oliwnikowatych, podobnie jak oliwnik Ebbinga, od którego pochodzi. Ten ostatni jest mieszańcem ogrodowym, który pojawił się w ogrodzie w wyniku spontanicznego skrzyżowania Elaeagnus macrophylla i Elaeagnus pungens (być może Elaeagnus reflexa), obu pochodzących z Japonii.

Odmiana 'Maryline' (abrela), wprowadzona niedawno na rynek przez firmę Sapho, rośnie dość szybko, ale jest mniej mrozoodporna niż roślina rodzicielska. Tworzy rozgałęziony, gęsty i zwarty krzew, który po kilku latach osiąga 2 m wysokości i szerokości. Jego ulistnienie, zazwyczaj zimozielone w naszym łagodnym klimacie, składa się ze skórzastych, całobrzegich, lancetowatych liści o mniej lub bardziej jasnożółtej barwie, oprószonych jasnozielonym kolorem i z ciemnozielonymi marginesami. Liście osadzone są na pędach o ciemnobrązowej barwie. Młode pędy wydłużają się bardzo szybko wiosną, przybierając rdzawy kolor ze srebrzystym połyskiem, niezwykle ozdobny. Niepozorne kwiaty pojawiają się w kątach liści od września do listopada. Są wyjątkowo pachnące oraz bardzo atrakcyjne dla pszczół i innych owadów zapylających. 

Krzew oliwnika 'Maryline' przyciąga uwagę z daleka dzięki jasnemu ulistnieniu. Dobre rozgałęzienie i harmonijny pokrój sprawiają, że jest doskonałą rośliną do uprawy w pojemnikach, ale łatwo wykorzystać go również w ogrodzie nadmorskim lub suchym, w cieplejszych regionach o łagodnych zimach. Ponieważ dobrze znosi cięcie, doskonale nadaje się na mieszany lub zimozielony żywopłot, w towarzystwie innych pięknych krzewów, takich jak Abelia x grandiflora, Arbutus unedo, Amelanchier ovalis, Buddleia alternifolia argentea czy Cistus laurifolius.  Warto dodać, że jego odporność na suszę pozwala uprawiać go na glebach ubogich, nawet kamienistych i jałowych.

Owoce Elaeagnus ebbingei są owalne, pomarańczowe i mają 2 cm długości. Są jadalne oraz bardzo bogate w witaminy i składniki mineralne. Zbiera się je pod koniec zimy lub wiosną, gdy są już w pełni dojrzałe. Przycięcie krzewu pod koniec lata ograniczy jesienne kwitnienie i produkcję owoców.