Pięknotka japońska Leucocarpa

Pięknotka południowa Leucocarpa to oryginalny i niezwykły, bardzo dekoracyjny krzew średniej wielkości, tworzący ładny, gęsty i zwarty pokrój. Wyjątkowo wyrafinowany, pełen gracji i o naturalnym wyglądzie, jesienią zachwyca nie tylko wspaniałymi kolorami liści, lecz przede wszystkim obfitością gron kremowobiałych jagód, przypominających perły, które utrzymują się przez całą zimę na nagich pędach. Wciąż zbyt mało znana, zasługuje na szybkie wprowadzenie do ogrodu ze względu na atrakcyjne, świetliste owoce!

Należąca do rodziny jasnotowatych pięknotka południowa o białych owocach, nazywana również pięknotką Bodiniera, to piękny, ozdobny krzew o krzaczastym pokroju i umiarkowanym tempie wzrostu. Ma długie, elegancko wygięte i lekko przewieszające się gałęzie, osiągające 1,50 m wysokości i szerokości. Ten azjatycki krzew pochodzi z Chin, Korei i Japonii. Jego liście opadające na zimę składają się z cienkich liści o długości od 8 do 12 cm, owalnych do lancetowatych, jasnozielonych, które jesienią przybierają wspaniałe, stopniowo zmieniające się odcienie złota, fioletu i brązu. Od sierpnia do września pojawiają się drobniutkie, bladoróżowobiałe kwiaty, zebrane w kątowe wierzchotki o średnicy 3 cm. Jesienią zastępują je grona kulistych, woskowych, kremowobiałych jagód, przypominających małe kuleczki lub perły. Pozostają one bardzo długo ozdobne, ponieważ utrzymują się przez całą zimę, nawet po opadnięciu liści. Jagody nie są jadalne, ponieważ mają silnie cierpkie właściwości. Aby uzyskać obfite kwitnienie i owocowanie, zaleca się posadzić kilka egzemplarzy w niewielkiej odległości od siebie, co zapewni lepsze zapylenie.

Ta pięknotka południowa jest bardzo łatwa w uprawie i wymaga niewielkiej pielęgnacji. Niewymagająca, zadowala się zwykłą lub żyzną, dobrze przepuszczalną ziemią i preferuje stanowisko słoneczne lub półcieniste. Można ją sadzić jako soliter, dzięki czemu jej owoce i piękne jesienne liście będą szczególnie dobrze wyeksponowane. Zaleca się jednak sadzenie jej w grupach, ponieważ bliskość kilku egzemplarzy zapewnia lepsze zapylenie, a tym samym obfitsze owocowanie. Najlepiej posadzić ją w naturalnym żywopłocie lub w grupie krzewów, w towarzystwie krzewów kwitnących jesienią lub zimą; można ją także zestawić z bylinami kwitnącymi latem, późną jesienią lub zimą. Doskonale komponuje się z innymi krzewami o atrakcyjnych owocach, takimi jak inne gatunki pięknotki, trzmieliny czy śnieguliczki… Jej pędy z bardzo dekoracyjnymi jagodami tworzą wspaniałe jesienne bukiety z liści i gałązek, a także pięknie wzbogacają bukiety kwiatów w domu.

Rodzaj Callicarpa został po raz pierwszy opisany w 1753 roku przez szwedzkiego przyrodnika Carla von Linné (1707–1778). Epitet gatunkowy Leucocarpa oznacza po grecku „biały owoc” i nawiązuje do białych owoców tej pięknotki Bodiniera.