Porzeczka złota - Ribes odoratum

Porzeczka złota (Ribes odoratum), znana również jako porzeczka pachnąca, to zrzucający liście, krzaczasty krzew, który wiosną zachwyca się obfitym kwitnieniem złożonym ze zwisających gron żółtych kwiatów o delikatnym, ale wyraźnym zapachu. Latem pojawiają się na nim czarne owoce, jadalne, lecz mało interesujące w smaku. Ten mrozoodporny krzew nadaje się do tworzenia nieformowanych żywopłotów, sadzenia jako soliter, a także w grupach krzewów.

Porzeczka złota należy do rodziny agrestowatych i pochodzi z Ameryki Północnej. Osiąga średnio 2 m wysokości i szerokości. Ten zrzucający liście krzew o bardzo gęstym pokroju ma gęste ulistnienie, o krzaczastym i zaokrąglonym pokroju. Młode, omszone pędy z czasem przekształcają się w bezbronne gałązki, pozbawione cierni. W kwietniu i maju, po rozwinięciu liści, pojawiają się zwisające grona licznych, drobnych, żółtych kwiatów. Ich zapach jest wyraźny, stąd nazwa gatunkowa odoratum. W sierpniu kwiaty zastępują drobne, cylindryczne owoce o ciemnoczerwonej, niemal czarnej barwie. Liście rozwijają się wczesną wiosną, mają ząbkowane brzegi, jasnozielony kolor i długość od 5 do 7 cm, a jesienią przybierają purpurowoczerwone zabarwienie.

Posadź porzeczkę złotą w zwykłej, głębokiej, nawet wapiennej, żyznej i świeżej glebie. Ten krzew dobrze rośnie zarówno w półcieniu, jak i na słońcu. Cięcie nie jest konieczne, poza usuwaniem martwego drewna lub korygowaniem zbyt luźnego pokroju. Po kwitnieniu skracaj pędy o jedną trzecią ich długości. Podczas sadzenia nie wahaj się zagłębić części szyjki korzeniowej, aby pobudzić roślinę do dobrego ukorzenienia.