Pittosporum tenuifolium Golf Ball - Pospornica

Pittosporum tenuifolium 'Golf Ball' to nowsza odmiana pittosporum o drobnych liściach, wyglądem bardzo przypominająca bukszpan. Niewielkie rozmiary oraz szczególnie zwarty, zaokrąglony pokrój sprawiają, że doskonale nadaje się do ozdabiania tarasów i małych ogrodów. Ten zimozielony krzew ma skórzaste, błyszczące liście w oliwkowozielonym kolorze, atrakcyjne przez cały rok. W letnie noce jego drobne, ciemnoczerwone kwiaty roztaczają delikatny miodowy zapach. Roślina ta jest mrozoodporna do -10 °C i dobrze znosi cięcie. Najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym, w glebie przepuszczalnej, która latem może być nawet sucha. W łagodnym klimacie można ją sadzić w ogrodzie skalnym, ogrodzie żwirowym lub uprawiać w dużym pojemniku, który w chłodnym klimacie należy przenieść w osłonięte miejsce.

Ten krzew z rodziny pittosporowatych pochodzi z suchych regionów położonych na wschód od Alp Nowej Zelandii. Rośnie dość szybko, tworząc w ciągu kilku sezonów gęsty, krępy krzew o wysokości i szerokości od 50 do 80 cm, niekiedy osiągający 1 m. Jego silnie rozgałęzione pędy pokrywają zimozielone liście w oliwkowozielonym kolorze, ułożone naprzemianlegle, całobrzegie, owalne, grube, bardzo błyszczące i skórzaste, z gładkimi brzegami. Są niewielkie, osiągają najwyżej 3–3,5 cm długości i 1,5 cm szerokości.  Kwitnienie przypada na koniec wiosny lub początek lata. Drobne, miseczkowate kwiaty w kolorze niemal czarnoczerwonym, o średnicy mniejszej niż 1 cm, wydzielają zapach wyczuwalny przede wszystkim nocą. Po kwitnieniu pojawiają się nieliczne, okrągłe owoce, początkowo zielone, a po dojrzeniu niemal czarne. Po nieco surowej zimie, która zniszczy całość lub część ulistnienia, roślina może odbić z bryły korzeniowej lub nasady pędów, po mniej lub bardziej silnym cięciu, zależnie od sytuacji.

Mrozoodporne do -7 °C/-10 °C, Pittosporum 'Golf Ball' wymaga suchej, niezbyt wapiennej i dobrze przepuszczalnej gleby oraz ciepłego, słonecznego stanowiska osłoniętego przed dominującymi wiatrami.  W łagodnym klimacie sadzi się je w ogrodzie skalnym lub na obrzeżu rabaty, w towarzystwie czystków, zawciągu nadmorskiego albo płożących macierzanek. W chłodniejszych regionach można uprawiać je w pojemniku na tarasie, aby cieszyć się jego delikatnym zapachem i urokiem zaokrąglonego pokroju. Ta odmiana, podobnie jak bukszpan, może również tworzyć niewielki, bardzo schludny żywopłot i dobrze nadaje się do sztuki topiarnej. Ma jednak tę przewagę, że nie choruje, w przeciwieństwie do bukszpanu, który w niektórych regionach został zdziesiątkowany przez choroby.  Posadź je w towarzystwie bodziszków, lawendy, rozmarynu, grevillei i eskalonii albo połącz z srebrzystymi liśćmi bylic.