Pittosporum tenuifolium Irish Luck - Pospornica

Pittosporum tenuifolium Irish Luck to średniej lub dużej wielkości odmiana pospornicy drobnolistnej. Ten szybko rosnący krzew ma ozdobne, błyszczące, zielone liście oraz bardzo gęste ulistnienie. Doskonale znosi cięcie, dlatego idealnie nadaje się do tworzenia żywopłotów i formowania topiarów. Dobrze odporny na szkodniki, może z powodzeniem zastąpić bukszpan, a pod koniec wiosny oferuje niepozorne kwitnienie, które wieczorem roztacza miodowy zapach. Rośnie w pełnym słońcu, ewentualnie w półcieniu w cieplejszych regionach, dobrze znosi suszę letnią i gleby wapienne. Jest bardziej mrozoodporny niż odmiany pstre, a po dobrym ukorzenieniu wytrzymuje mróz do około -12°C.

Pittosporum jest praktycznie jedynym znanym w naszych warunkach rodzajem z rodziny pittosporowatych i najbardziej zasobnym w gatunki — jest ich około 150, głównie wśród krzewów i drzew, z których znaczna część pochodzi z Nowej Kaledonii i Nowej Zelandii. P. tenuifolium wraz ze swoim kuzynem Pittosporum tobira jest z pewnością jednym z najczęściej spotykanych gatunków w ogrodach w łagodniejszych regionach, takich jak południe Francji i wybrzeże Atlantyku. Pochodzi z Nowej Zelandii, gdzie występuje pospolicie w nadmorskich i górskich lasach, do wysokości 900 m, a kwitnie w październiku i listopadzie. W ojczyźnie tworzy silnie rozgałęziony krzew o wysokości od 3 do 6 m lub niewielkie, zimozielone drzewo o smukłym pniu, dorastające do 9–10 m wysokości. Wytrzymuje mróz do -10°C, ale może ucierpieć od mroźnych wiatrów. Jego lokalna nazwa zwyczajowa to Kōhūhū lub Black Matipo.
Gatunek ten dał początek kilku odmianom uprawnym, bardzo dekoracyjnym ze względu na ulistnienie, często pstre lub purpurowe. Irish Luck 'PTG18' to odmiana wyselekcjonowana przez nowozelandzkich hodowców Johna i Kathleen Richie w Ōtāne, miejscowości na wschodnim wybrzeżu Wyspy Północnej, 250 km na północ od stolicy, Wellington. Odmiana wyróżnia się wyprostowanym pokrojem i szybkim wzrostem — po dziesięciu latach uprawy w gruncie osiąga 3 m wysokości i 2 m szerokości. Jest bardziej mrozoodporna niż odmiany pstre i barwne; po dobrym ukorzenieniu w gruncie wytrzymuje temperatury od -10 do -12°C. Ma gęste, krzaczaste ulistnienie oraz ciemne, silnie rozgałęzione pędy. Pędy te są pokryte naprzemległymi, owalnymi liśćmi osadzonymi na krótkich ogonkach liściowych. Liście mają piękny, średniozielony, błyszczący kolor i są delikatnie owłosione na brzegach; osiągają od 4 do 4,5 cm długości i 2,5 cm szerokości. Ich barwa tworzy atrakcyjny kontrast z ciemnopurpurowymi końcami pędów. Kwitnienie przypada na koniec wiosny lub początek lata. Niewielkie, ciemnopurpurowe kwiaty pojawiają się w kątach liści i wieczorem wydzielają przyjemny zapach. Następnie rozwijają się z nich nieliczne, okrągłe owoce, początkowo zielone, a po dojrzeniu niemal czarne.

Ten Pittosporum doskonale znosi cięcie, dlatego idealnie nadaje się do tworzenia żywopłotów lub formowania w topiary. Toleruje pełne słońce i półcień, szczególnie w cieplejszych regionach, wymaga jednak bardzo dobrze przepuszczalnej gleby oraz ciepłego stanowiska osłoniętego przed dominującymi wiatrami. Posadzony w formie żywopłotu będzie podkreślał urodę roślin posadzonych u jego stóp. Posadź niewielką Physocarpus opulifolius Magic Ball, której zmienne ulistnienie przechodzi kolejno od wiosennej pomarańczy do złocistej żółci, by jesienią rozgorzeć czerwienią, a uzyskasz wspaniałą kompozycję przez cały sezon. Nieco wyższy, lecz dobrze znoszący silne cięcie, Cotinus coggygria Old Fashioned zapewni podobny efekt dzięki owalnym liściom, które pojawiają się w purpurowopomarańczowej barwie, następnie w sezonie zielenieją z niebieskawym odcieniem, by zakończyć go eksplozją ciepłych kolorów, w której mieszają się intensywny róż, czerwień i pomarańcz. Równie mrozoodporny, a nawet jeszcze odporniejszy, Grevillea junipera o ciemnozielonych, igiełkowatych liściach zachwyci Cię pięknym i długotrwałym, intensywnie czerwonym kwitnieniem o wyjątkowo efektownym rysunku.