Pseudopanax laetus

Pseudopanax laetus to małe wiecznie zielone drzewo z Nowej Zelandii, które zachwyca egzotycznym pokrojem i bujnymi, dłoniasto ułożonymi liśćmi. Jego czerwone pędy pokrywają duże, błyszczące, jasnozielone liście, tworzące piękne tło dla jesiennego kwitnienia w baldachach, których barwa przechodzi od purpurowej do zielonkawobiałej, a następnie dla czarno-fioletowych owoców. W ogrodzie i w donicy roślina tworzy bujny krzew o wyjątkowym charakterze. Posadź ją na stanowisku słonecznym lub w półcieniu, w każdej dobrze przepuszczalnej, niezbyt suchej glebie. Jest mało mrozoodporna i szczególnie dobrze sprawdzi się w naszych łagodnych klimatach oceanicznych. Ogrodnicy z chłodniejszych regionów mogą w sezonie postawić ją w dobrze widocznym miejscu na tarasie, a zimą zapewnić jej ochronę przed silnymi mrozami.

Pseudopanax laetus (synonimy: Panax arboreus var. laetus Kirk, Nothopanax laetus, Neopanax laetus) należy do rodziny araliowatych, podobnie jak aralia wysoka. Pochodzi z Nowej Zelandii, a dokładniej z Wyspy Północnej, gdzie rośnie na skraju lasów i w miejscowych zaroślach. W swoim naturalnym środowisku roślina tworzy małe drzewo o wysokości 5 m. W naszych warunkach nie przekracza 3 m wysokości i szerokości. Gatunek laetus przypomina Pseudopanax arboreus, ale jest mniejszy, a jego liście są większe i bardziej błyszczące. To rozgałęziony krzew o zaokrąglonym pokroju, który rośnie w próchnicznej, przepuszczalnej i żyznej glebie, najlepiej w łagodnym, oceanicznym klimacie, niezbyt suchym. Jego liście, osiągające do 30 cm długości, składają się z 5–7 grubych, skórzastych, wydłużonych i spiczastych listków o grubo ząbkowanych brzegach, osadzonych na czerwonych ogonkach liściowych. Blaszka liściowa jest z wierzchu lśniąco zielona, a od spodu jaśniejsza. Kwitnienie przypada od października do grudnia, zależnie od klimatu, na dorosłych roślinach. Przybiera postać baldachów o średnicy 15–20 cm. Każdy baldach składa się z purpurowych pąków kwiatowych, które otwierają się w bardzo drobne kwiaty o zielonkawobiałym wnętrzu. Po zapyleniu powstają małe, mięsiste i kuliste owoce o średnicy 5 mm, które po dojrzeniu stają się czarnofioletowe. Każdy z nich zawiera 2 nasiona. Liście utrzymują się zimą. Dobrze ukorzeniona roślina może wytrzymać krótkotrwałe spadki temperatury do około -7 °C na stanowisku osłoniętym.

Ten Pseudopanax laetus to roślina architektoniczna, która zasługuje na eksponowane miejsce w egzotycznym ogrodzie lub na tarasie. Jej bujny wygląd doskonale pasuje do aranżacji w stylu „dżungli”, w towarzystwie paproci drzewiastych (Dicksonia), Cycas, araukarii (w dużym ogrodzie) lub na przykład restio. Na rabacie z podłożem kwaśnym bardzo dobrze będzie komponować się z kameliami jesiennymi i pierisami. To także roślina kolekcjonerska, którą można uprawiać w dużej donicy i na zimę przenieść do werandy lub szklarni.