Azalia wielkokwiatowa Persil

Azalia mollis 'Persil' to dość stara odmiana azalii chińskiej, wciąż ceniona za piękny, rozłożysty pokrój i wiosenne kwitnienie, równie świetliste, co wyrafinowane. Na końcach pędów rozwijają się bukiety dużych kwiatów pięknych jak storczyki: śnieżnobiałe, zaledwie muśnięte różem w chwili rozkwitu, są ozdobione wspaniałą, złocistożółtą plamą na górnym płatku. Zbyt mało znane i wykorzystywane, azalie zrzucające liście na zimę to niezwykle wdzięczne rośliny na gleby niewapienne, obdarzone licznymi zaletami, które warto bez wahania odkryć w ogrodzie lub w dużej donicy na tarasie!

Rhododendron molle to krzew z rodziny wrzosowatych, pochodzący z centralnych i wschodnich Chin. W wyniku krzyżowania dał początek większości odmian azalii zrzucających liście na zimę, uprawianych w ogrodach. 'Persil' to brytyjska odmiana uzyskana w 1926 roku przez Anthony'ego Waterera. Należy do serii mieszańców nazywanych Knap Hill. W 1993 roku 'Persil' otrzymała w Anglii AGM (Award of Garden Merit).

Azalia 'Persil' to krzew o dość powolnym wzroście. W młodym wieku ma nieco luźny pokrój, z czasem jednak jej korona gęstnieje i rozszerza się, nadając roślinie wdzięczny, rozłożysty, krzaczasty wygląd, jednocześnie delikatny i gęsty. W pełni dojrzała azalia osiągnie około 1,25 m wysokości i 1 m szerokości. Kwitnie od połowy kwietnia do połowy maja, zależnie od klimatu, przez długi czas, równocześnie z pojawianiem się młodych liści na pędach. Duże kwiaty, osiągające do 7 cm średnicy, mają lejkowaty kształt i bardzo falisty brzeg, a także są zebrane w szczytowe grona. Zdobi je 5 długich, łukowato wygiętych pręcików, które dodatkowo podkreślają urodę kwiatów. Liście opadające na zimę są proste, owalnolancetowate, z całobrzegą blaszką, ułożone naprzemiennie na pędach. Mają od 5 do 10 cm długości. Latem są ciemnozielone, a w październiku przebarwiają się na brązowo i brązowozłoto. Różaneczniki wytwarzają płytki system korzeniowy, któremu nigdy nie powinno zabraknąć wilgoci, jednak roślina źle znosi zastoinową wilgoć, która powoduje jego niedotlenienie.

Azalie chińskie, zrzucające liście na zimę, mają mniejsze wymagania niż zimozielone azalie japońskie: są w pełni mrozoodporne i lepiej znoszą słoneczne stanowiska, a w zależności od mieszańca tolerują nawet okresowo suchą glebę. Najlepiej jednak rosną w chłodnym klimacie, z wyraźnymi zimami, posadzone w próchnicznej, żyznej glebie pozbawionej aktywnych związków wapnia. To niezwykle piękne krzewy na rabaty, o bardzo naturalnym pokroju, atrakcyjne o dwóch porach roku. Doskonale komponują się z klonami japońskimi, które również zmieniają ubarwienie wraz z upływem pór roku, a także z kameliami japońskimi lub ich wdzięcznymi kuzynami o często pachnących, jesiennych kwiatach — mieszańcami C.sasanqua. Można je również uprawiać w starannie wybranej, dużej donicy, w odpowiednim podłożu i podlewać, najlepiej wodą miękką. Niezaprzeczalne piękno azalii zrzucających liście na zimę jest warte kilku zabiegów, które pozwolą odtworzyć warunki najbardziej przez nie lubiane.