Rhododendron luteum - Azalia wielkokwiatowa
Rhododendron luteum - Azalia wielkokwiatowa
Rhododendron luteum - Azalia wielkokwiatowa
Rhododendron luteum - Azalia wielkokwiatowa
Rhododendron luteum - Azalia wielkokwiatowa
Rhododendron (Azalea) luteum
Azalée jaune, Azalée pontique
Dostawa do domu lub do punktu odbioru (w zależności od gabarytów i miejsca dostawy)
Ważne: przy dostawie służby celne w Twoim kraju mogą naliczyć opłaty celne.
Zaplanuj termin dostawy
i wybierz datę w koszyku
Gwarancja przyjęcia się 24 miesięcy na tę roślinę
Więcej informacji
Gwarantujemy jakość naszych roślin przez cały cykl wegetacyjny.
Na nasz koszt wymieniamy każdą roślinę, która nie przyjęła się w normalnych warunkach klimatycznych i przy prawidłowym sadzeniu.
Czy ta roślina jest dostosowana do mojego ogrodu ?
Tworzę mój profil Plantfit →
Opis
Azalia pontyjska (Rhododendron luteum), nazywana również żółtą azalią pontyjską lub azalią wiciokrzewową ze względu na niezwykle silnie pachnące kwiaty w jaskrawożółtym kolorze, jest jedynym euroazjatyckim gatunkiem botanicznym zrzucającym liście. To duży krzew, który docenimy przede wszystkim za bardzo piękne kwitnienie późną wiosną, następnie za fantastyczne jesienne kolory, a wreszcie za łatwość uprawy w wielu regionach. Ta w pełni mrozoodporna azalia zadowoli się stanowiskiem półcienistym oraz glebą niewapienną, przepuszczalną, niezbyt suchą lub wilgotną. Zdecydowanie warto ją wypróbować!
Różaneczniki należą do rodziny wrzosowatych, podobnie jak wrzośce i wrzosy, a zdecydowana większość z nich preferuje gleby pozbawione wapnia, o kwaśnym odczynie, oraz wilgotny klimat. Rhododendron luteum pochodzi z południowo-wschodniej Europy i południowo-zachodniej Azji. W Europie występuje na obszarze rozciągającym się od południowej Polski i Austrii po Kaukaz (północną Turcję i Syrię), na Bałkanach oraz aż po południową Rosję. Rośnie tam najczęściej na terenach górskich, w wilgotnych lasach strefy umiarkowanej lub na łąkach Europy Wschodniej.
Ta duża azalia wyróżnia się doskonałą mrozoodpornością (do -26 °C) oraz dość silnym wzrostem, dzięki któremu w naturalnym środowisku osiąga 3–4 m wysokości i szerokości. Szeroko uprawiana w Europie Zachodniej jako roślina ozdobna, jest wykorzystywana jako podkładka dla słabiej rosnących odmian azalii chińskiej. Gatunek ten, który zadomowił się w niektórych regionach Europy Zachodniej i Północnej, zasiedlił na terenie Wielkiej Brytanii wilgotne obszary, takie jak wrzosowiska i mokradła. W przeciwieństwie do swojego zimozielonego kuzyna, różanecznika pontyjskiego, roślina ta nigdy nie konkuruje z miejscową florą w sposób budzący obawy. Żółta azalia pontyjska jest również rodzicem licznych mieszańców, w szczególności azalii gandawskich, poszukiwanych ze względu na barwne i pachnące kwitnienie.
Ten piękny krzew ma rozłożysty, raczej szeroki, zwarty i zaokrąglony pokrój, nieco wyższy niż szerszy. Powoli rozrasta się dzięki odrostom korzeniowym wyrastającym z korzeni. Rośnie wolno i w naszych warunkach klimatycznych, przy dobrej pielęgnacji, osiąga średnio 1,75 m wysokości oraz 1,50 m szerokości w wieku dojrzałym. Kwitnie pod koniec maja lub w czerwcu. Wraz z rozwojem liści na końcach pędów pojawiają się bukiety złożone z 7–12 kwiatów w kształcie szeroko rozchylonych lejków o wąskiej rurce. Każdy kwiat ma 3–4 cm długości i 4–5 cm średnicy. Wydziela intensywny zapach przypominający woń wiciokrzewu i przyciąga wiele owadów zapylających. Brązowe pędy pokrywają opadające na zimę liście, eliptyczne do owalnych, lekko owłosione, o długości od 5 do 10 cm i szerokości od 2 do 4 cm. Ich barwa zmienia się od kwaśnej wiosennej zieleni po intensywną letnią zieleń, by jesienią przejść w odcienie pomarańczowe, czerwone i purpurowe. Młode pędy i pąki kwiatowe są lekko lepkie. Krzew ten lubi półcień oraz wilgotne, próchniczne i bardzo przewiewne gleby świeże o kwaśnym pH od 4,5 do 6,5. W przeciwieństwie do wielu różaneczników ma głęboki system korzeniowy, który źle znosi naruszanie podczas przesadzania.
Azalię pontyjską można posadzić z tyłu rabaty lub w dużym żywopłocie, w towarzystwie innych roślin kwasolubnych albo, bardziej klasycznie, z pięknymi zimozielonymi krzewami, takimi jak oliwnik Ebbing'a, laurowiśnia iberyjska, duże głogowniki czy kalina sztywnolistna. Można ją zestawić z magnoliami, chruścinami, kameliami jesiennymi oraz klonami japońskimi o zielonych lub purpurowych liściach. Można ją także posadzić jako soliter w małym ogrodzie. Umieść ją również niedaleko domu, aby cieszyć się jej pięknym zapachem.
Uwagi:
Nektar tej rośliny jest toksyczny, jak zdaje się potwierdzać poniższa historia: 10 000 żołnierzy armii Ksenofonta miało doznać silnego zatrucia w 401 roku p.n.e., po spożyciu miodu z różanecznika. Wydarzyło się to na wybrzeżu Morza Czarnego, w Turcji.
Zapach różanecznika jest opisywany w perfumerii w następujący sposób: świeży, trwały, ziołowy i lekki. Olejek eteryczny z różanecznika doskonale podkreśla kwaśne i słodkie nuty innych olejków eterycznych.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Zgłoś nam błąd w treści tej strony
Rhododendron luteum - Azalia wielkokwiatowa na zdjęciach...
Pokrój rośliny
Kwitnienie
Ulistnienie
Botanika
Rhododendron (Azalea)
luteum
Ericaceae
Azalée jaune, Azalée pontique
Kaukaz
Sadzenie i pielęgnacja
Azalia pontyjska to roślina pochodząca z terenów górskich, przystosowana do wilgotnego klimatu z wyraźnie zaznaczonymi porami roku, mrozoodporna do -26 °C. Mimo to wybierz dla niej stanowisko osłonięte przed silnym wiatrem. Lubi gleby bardzo dobrze przepuszczalne, ale wilgotne, próchniczne i żyzne, o pH od 4,5 do 6,5. Posadź ją w słońcu, ale niepalącym, lub w półcieniu. Jak wszystkie rośliny kwasolubne, nie znosi gleb wapiennych ani zasadowych, a także ciężkich, stale wilgotnych i zimą podmokłych. Wykop dołek o objętości trzykrotnie większej niż doniczka. Namocz bryłę korzeniową w wodzie miękkiej i posadź krzew na wysokości szyjki korzeniowej, w podłożu składającym się w jednej czwartej z torfu oraz z ziemi liściowej, żwiru lub pucolany i dobrej jakości ziemi ogrodowej. Dodaj na dno dołka suszoną krew i mączkę rogową, ale nie dopuść do ich bezpośredniego kontaktu z korzeniami. Przed posadzeniem rośliny przykryj nawóz warstwą podłoża. Obficie podlej i utrzymuj wilgotność gleby latem.
Azalie i różaneczniki mają zazwyczaj płytki i słabo rozbudowany system korzeniowy. Z tego powodu źle znoszą długie okresy suszy. Dlatego zaleca się wzbogacenie gleby w próchnicę oraz obfite podlewanie w okresach suszy. Ponadto ich system korzeniowy nie jest zbyt silny, dlatego podczas sadzenia należy rozluźnić ciężkie gleby materiałami poprawiającymi przepuszczalność, takimi jak żwir, pucolana czy keramzyt. Każdej wiosny wyściółkuj podstawę krzewu rozdrobnioną korą sosnową, aby utrzymać wilgotność gleby i zachować jej kwaśny odczyn.
Pielęgnacja ogranicza się do usuwania latem przekwitłych kwiatów oraz martwych gałęzi. Azale i różaneczniki mogą być czasami atakowane przez opuchlaki, które zjadają brzegi liści i korzonki, a także przez słynnego „tigrzyka różanecznikowego”, który zwykle nie powoduje poważnych szkód. Żółknięcie liści różanecznika, czyli chloroza, wskazuje na nieprawidłowe przyswajanie żelaza z gleby i może doprowadzić do przedwczesnego obumarcia rośliny. Przyczyną często jest obecność wapnia, ale zjawisko to może być również skutkiem słabo przepuszczalnej gleby lub zbyt głębokiego posadzenia bryły korzeniowej.
Najczęściej obserwowane u „różaneczników” choroby wywoływane przez grzyby to fytoftoroza, pojawiająca się w ciepłej i wilgotnej glebie, opieńkowa zgnilizna korzeni oraz mączniak rzekomy.
Kiedy sadzić?
W jakim miejscu?
Pielęgnacja
Ten artykuł nie ma jeszcze opinii; podziel się swoją jako pierwszy.
Ostatnio oglądane produkty
Nie znalazłeś(aś) tego, czego szukasz?
Mrozoodporność to najniższa temperatura zimowa, jaką roślina może znieść bez poważnych uszkodzeń, a nawet obumarcia. Mrozoodporność jest jednak zależna od stanowiska (miejsce osłonięte, np. przy tarasie), od zabezpieczeń (agrowłóknina) oraz od rodzaju gleby (mrozoodporność jest lepsza przy dobrze przepuszczalnej glebie).
Okres kwitnienia podany na naszej stronie internetowej dotyczy krajów i regionów położonych w strefie 8 klasyfikacji USDA (Francja, Wielka Brytania, Irlandia, Holandia itp.).
Będzie się on różnić w zależności od miejsca zamieszkania.
- W strefach od 9 do 10 (Włochy, Hiszpania, Grecja itp.) kwitnienie nastąpi około 2–4 tygodnie wcześniej.
- W strefach od 6 do 7 (Niemcy, Polska, Słowenia oraz nizinne regiony górskie) kwitnienie opóźni się o 2–3 tygodnie.
- W strefie 5 (Europa Środkowa, Skandynawia) kwitnienie opóźni się o 3–5 tygodni.
Okres sadzenia podany na naszej stronie internetowej dotyczy krajów i regionów położonych w strefie 8 klasyfikacji USDA (Francja, Wielka Brytania, Irlandia, Holandia).Będzie się on różnić w zależności od miejsca zamieszkania:
- W regionach śródziemnomorskich (Marsylia, Madryt, Mediolan itp.) jesień i zima to najlepsze pory na sadzenie.
- W regionach kontynentalnych (Strasburg, Monachium, Wiedeń itp.) opóźnij sadzenie o 2–3 tygodnie wiosną, a jesienią przyspiesz je o 2–4 tygodnie.
- W regionach górskich (Alpy, Pireneje, Karpaty itp.) najlepiej sadzić pod koniec wiosny (maj–czerwiec) lub pod koniec lata (sierpień–wrzesień).
Okres zbiorów podany na naszej stronie internetowej dotyczy krajów i regionów należących do strefy 8 według klasyfikacji USDA (Francja, Anglia, Irlandia, Holandia).
W chłodniejszych regionach (Skandynawia, Polska, Austria...) zbiory owoców i warzyw odbędą się prawdopodobnie 3–4 tygodnie później.
W cieplejszych regionach (Włochy, Hiszpania, Grecja itp.) zbiory prawdopodobnie odbędą się wcześniej, w zależności od warunków pogodowych.
Okresy siewu podane na naszej stronie internetowej dotyczą krajów i regionów położonych w strefie 8 klasyfikacji USDA (Francja, Wielka Brytania, Irlandia, Holandia).
W chłodniejszych regionach (Skandynawia, Polska, Austria...) opóźnij wysiew do gruntu o 3–4 tygodnie lub wysiewaj w szklarni.
W cieplejszym klimacie (Włochy, Hiszpania, Grecja itp.) przyspiesz wysiew do gruntu o kilka tygodni.
W klimacie umiarkowanym krzewy kwitnące wiosną (forsycja, tawuła itp.) należy przycinać tuż po przekwitnięciu.
Krzewy kwitnące latem (lagerstremia indyjska, perowskia itp.) można przycinać zimą lub wiosną.
W regionach o chłodnym klimacie oraz w przypadku roślin wrażliwych na mróz unikaj zbyt wczesnego przycinania, gdy jeszcze mogą wystąpić silne przymrozki.
Kraj dostawy i język
Twoim miejscem zamieszkania wydaje się być:
Twoje miejsce zamieszkania to:
Aby cieszyć się najlepszą jakością korzystania z naszej strony, możesz zmienić:
Kraj dostawy:
-
Austria
-
Belgia
-
Bośnia i Hercegowina
-
Bułgaria
-
Chorwacja
-
Cypr
-
Czechy
-
Dania
-
Estonia
-
Finlandia
-
Francja
-
Grecja
-
Hiszpania
-
Holandia
-
Irlandia
-
Islandia
-
Liechtenstein
-
Litwa
-
Luksemburg
-
Malta
-
Niemcy
-
Polska
-
Portugalia
-
Rumunia
-
Serbia
-
Szwajcaria
-
Szwecja
-
Słowacja
-
Słowenia
-
Węgry
-
Włochy
-
Łotwa
Język:
-
Francuski
-
Angielski
-
Hiszpański
-
Włoski
-
Niemiecki
-
Portugalski
-
Holenderski
-
Fiński
Moje konto
Dzień dobry
Moje listy ulubionych
Mój koszyk
Logowanie / Rejestracja
Masz już konto?
Twój formularz jest chroniony przez reCAPTCHA: możesz zapoznać się z polityką prywatności oraz regulaminem.
Nie masz jeszcze konta?
Załóż konto, aby móc śledzić swoje zamówienie, korzystać z naszego działu obsługi klienta i, jeśli chcesz, z naszych przyszłych ofert.