Sarcococca hookeriana Purple Stem

Sarcococca hookeriana var. digyna 'Purple Stem' ma dość skomplikowaną nazwę jak na tak mało wymagający krzew, który zbyt często sadzi się w suchych i zacienionych zakątkach ogrodu. Ta sarkokokka Hookera zasługuje jednak na więcej uwagi: jest zimozielona, ma gęsty i rozłożysty pokrój, a od gatunku typowego odróżnia ją delikatniejsze ulistnienie oraz młode pędy i kwiaty pięknie zabarwione na różowo-purpurowo. Jej dość niepozorne zimowe kwitnienie jest delikatnie pachnące, a następnie ustępuje miejsca małym, niemal czarnym jagodom. Doskonale nadaje się do cienia lub półcienia, bez trudu można ją posadzić między korzeniami drzew. Rośnie powoli, ale pewnie, a znacznie piękniej wygląda w glebie żyznej, lekko kwaśnej i stale umiarkowanie wilgotnej.

 Sarcococca hookeriana var. digyna to krzew o rozgałęzionym kłączu, należący do rodziny bukszpanowatych i spokrewniony z bukszpanem. Pochodzi z zachodnich Chin i Himalajów. W tych regionach często występuje w lasach zimozielonych. Odmiana 'Purple Stem' tworzy niewielki, gęsty krzew o zwartym pokroju, z pędami początkowo purpurowymi, a następnie brązowymi, łukowato wygiętymi. Po wielu latach nie przekroczy 1 m 20 wysokości i 1 m szerokości, ponieważ rośnie dość wolno. Jej oryginalne ulistnienie jest zimozielone i skórzaste. W czasie rozwijania się liści ma różowo-purpurową barwę, która później zmienia się w średnią zieleń. Liście są całobrzegie, podłużnie lancetowate, bardzo wydłużone; mają 6–9 cm długości. Kwiaty, otoczone różowymi przysadkami, pojawiają się już w grudniu, czasem sąsiadując z poczerniałymi owocami, dzięki czemu kwiaty i owoce tworzą bardzo efektowny kontrast. Są zebrane w krótkie grona w kątach liści, na całej długości pędów. Nie mają więcej niż 3–5 mm długości, są bezpłatkowe i ukazują jedynie silnie rozwinięte pręciki w bladożółtozielonym kolorze. To obficie pachnące kwitnienie trwa około 2 miesięcy, zależnie od klimatu.

 Ta sarkokokka może nie należy do najłatwiejszych roślin do zaaklimatyzowania w naszych ogrodach ze względu na względnie niską mrozoodporność, ale oferuje zachwycająco pachnące kwiaty i piękne, delikatnie zabarwione ulistnienie. Choć rośnie powoli, podobnie jak karłowe iglaki, w ciepłej porze roku potrafi pozostać niemal niezauważona, a zimą skutecznie porządkuje małe przestrzenie i nie wymaga wiele. Przez całą niekorzystną porę roku wnosi do ogrodu odrobinę wiosennego charakteru, podobnie jak mahonie, które mogą jej towarzyszyć. Można ją uprawiać zarówno na rabatach, jak i w ogrodach leśnych, w niskich żywopłotach nieformowanych oraz jako roślinę okrywową. Nie toleruje jedynie gleb zbyt wapiennych i dobrze znosi konkurencję korzeni drzew. Doskonale komponuje się z paprociami, oczarami, skimiami, aukubami i azaliami. Możesz ją także uprawiać w donicach.