Śnieguliczka biała - Symphoricarpos albus

Śnieguliczka biała, zwana potocznie śnieguliczką białą, to krzew o pokroju rozłożystym, ceniony za perłowobiałe jagody, które zimą ożywiają ciemniejsze zakątki ogrodu. Jej cienkie i wiotkie gałązki wyginają się łukowato i wdzięcznie zwisają. Roślina ma ładne, delikatne liście, zielononiebieskie, od spodu owłosione. Wytwarza liczne odrosty korzeniowe, dzięki którym szybko się rozrasta i w bardzo krótkim czasie tworzy gęstą roślinę okrywową. Łatwa w uprawie na słońcu lub w półcieniu, w każdej dobrej ziemi ogrodowej, jest rośliną, której nie sposób nie udać, i nie wymaga żadnej pielęgnacji.

Śnieguliczka biała należy do rodziny przewiertniowatych, podobnie jak wiciokrzewy. Ten bardzo mrozoodporny krzew liściasty pochodzi z Ameryki Północnej, gdzie występuje głównie w północnej części Stanów Zjednoczonych i w Kanadzie. Wprowadzona na początku XIX wieku, łatwo zadomowiła się w Europie Zachodniej. Jest rośliną występującą na skraju lasów, która dobrze czuje się w klimacie umiarkowanym i chłodnym oraz znosi niemal wszystkie warunki, z wyjątkiem suszy i upałów. Toleruje nawet aerozol solny i miejskie zanieczyszczenia powietrza, dlatego często wykorzystuje się ją w zieleni miejskiej do stabilizowania skarp wzdłuż dróg.

Śnieguliczka biała tworzy rozłożysty, krzaczasty krzew, osiągający średnio 2 m wysokości i szerokości, o bardzo szybkim wzroście. Jej liście opadają późno i są złożone z małych, owalnych, zaokrąglonych liści o długości 2 cm. Z wierzchu mają zielononiebieską barwę, od spodu są jaśniejsze. Blaszka liściowa jest delikatnie owłosiona. Kwitnienie trwa od czerwca do września. Drobne, dzwonkowate kwiaty zebrane są w grona i mają białoróżową barwę, ale nie wyróżniają się szczególną urodą. Po zapyleniu przez owady pojawiają się liczne drobne jagody o średnicy 1 cm, perłowobiałe, przypominające perły, lecz gąbczaste w dotyku. Utrzymują się długo, od września do stycznia. Uwaga: jej jagody są lekko toksyczne po spożyciu, ale pozostają bardzo chętnie zjadane przez ptaki.

Śnieguliczki są znane ze swojej wytrzymałości i pięknych, zimowych owoców. Śnieguliczka biała doskonale nadaje się do pokrywania dużych powierzchni w trudnych częściach ogrodu, którym dodaje bardzo uporządkowanego charakteru. Jest ceniona za łatwość uprawy zarówno w cieniu, jak i na słońcu, naturalny wygląd oraz perłowobiałe owoce. Doskonale sprawdzi się u podnóża wysokiego żywopłotu lub w zacienionym, pustym zakątku ogrodu, na przykład pod dużym drzewem, w ogrodzie, w którym jest miejsce dla natury. Posadź ją bez wahania na dużej skarpie, powyżej muru lub murku oporowego, przy tarasie albo wzdłuż alejki.