Wyprzedaże błyskawiczne: co tydzień odkrywaj nowe odmiany w promocji!

Śnieguliczka Chenaulta Fiesta Berry

Symphorycarpos chenaultii ‘RANT02’ Fiesta Berry
śnieguliczka chenaulta

Bądź pierwszą osobą, która doda opinię.

Zaplanuj termin dostawy

i wybierz datę w koszyku

Gwarancja przyjęcia się 24 miesięcy na tę roślinę

Więcej informacji

Ta odmiana wyróżnia się zielonymi liśćmi z kremowobiałym pstrzeniem, które nadaje jej bardzo jasny wygląd. Jej niepozorne kwitnienie łatwo przeoczyć, za to jesienią pojawiają się na niej bardzo dekoracyjne owoce o barwie od ciemnoczerwonej do fioletowej. Ten zwarty krzew dobrze znosi słońce, ale rośnie także w półcieniu. Przystosowuje się do większości gleb — od wilgotnych po suche, obojętnych do lekko kwaśnych. To dobra odmiana do posadzenia na zróżnicowanej rabacie lub w niskim żywopłocie nieformowanym.
Wysokość docelowa
1 m
Szerokość docelowa
1 m
Stanowisko
Słońce, Półcień, Cień
Mrozoodporność
Do -29°C
Odporność na przesuszenie
Dobra
plantfit-full

Czy ta roślina jest dostosowana do mojego ogrodu ?

Tworzę mój profil Plantfit →

Najlepszy okres sadzenia Marzec, Październik
Zalecany okres sadzenia Luty do Kwiecień, Wrzesień do Listopad
S
L
M
K
M
C
L
S
W
P
L
G
Okres kwitnienia Czerwiec do Lipiec
S
L
M
K
M
C
L
S
W
P
L
G

Opis

Śnieguliczka Chenaulta 'Fiesta Berry' to nowa holenderska odmiana śnieguliczki Chenaulta, łatwa do rozpoznania dzięki pstrym liściom. Zwięzły i gęsty krzew ma świetlisty wygląd, który w pełni docenić można w zacienionych miejscach, które preferuje. Jego stosunkowo niepozorne kwitnienie ustępuje miejsca drobnym, czerwonofioletowym owocom, bardzo dekoracyjnym jesienią. Łatwa w uprawie na większości zwykłych gleb ogrodowych, dobrze znosi zarówno słońce, jak i cień, a przy tym jest niemal bezobsługowa.

Śnieguliczka należy do rodziny przewiertniowatych, podobnie jak wiciokrzewy (Lonicera) czy krzewuszka. Rodzaj Symphoricarpos, nazwany przez słynnego francuskiego agronoma Henriego Louisa Duhamela du Monceau, obejmuje 15 gatunków, z których wszystkie pochodzą z Ameryki Północnej, z wyjątkiem jednego chińskiego gatunku, nazwanego z tego powodu Symphoricarpos sinensis. To orleański szkółkarz Chenault, który około 1910 roku, krzyżując gatunki S. orbiculatus i S. microphyllus, uzyskał nową hybrydę, nazwaną S. x chenaultii. Krzew tworzy kępę o wysokości od 1,50 do 2 m, z licznymi, elastycznymi pędami oraz drobnymi, owalnymi liśćmi o długości od 1 do 2 cm.
'Fiesta Berry' to odmiana uprawna wyhodowana w Holandii przez Ronny'ego Antonissena, która podczas wprowadzenia na rynek otrzymała srebrny medal w 2022 roku na profesjonalnych targach szkółkarskich GrootGroenPlus. Jest to pierwsza pstra odmiana śnieguliczki Chenaulta. Krzew ma gęsty pokrój, równie szeroki, co wysoki, a jego nieco chaotycznie rozgałęziające się we wszystkich kierunkach pędy nadają mu lekko dziki wygląd. Rośnie stosunkowo szybko i osiąga około 1 m wysokości oraz szerokości. Cienkie pędy przybierają niekiedy różowawe lub mahoniowobrązowe odcienie, które wspaniale komponują się z pstrymi liśćmi. Drobne, owalne liście, ułożone naprzeciwlegle na pędach, mają piękną średnio- lub ciemnozieloną barwę i zdobi je nieregularny, kremowobiały margines, tworzący niezwykle efektowny kontrast. Ten pstry krzew dobrze znosi słońce, w przeciwieństwie do wielu innych roślin (pstrość, wynikająca z braku chlorofilu, sprawia, że liście są bardziej wrażliwe), a także bardzo dobrze rośnie w półcieniu, a nawet w cieniu. W takich warunkach jest szczególnie cenny, ponieważ wnosi światło i radość do nieco ciemniejszych zakątków ogrodu. Kwitnienie przypadające na koniec wiosny lub początek lata jest dyskretne i stosunkowo niepozorne. Roślina rekompensuje to, tworząc następnie drobne, ozdobne czerwonofioletowe jagody od września do listopada, a czasem nawet dłużej. Owoce tworzą wspaniały kontrast z pstrymi liśćmi, zanim te ostatecznie opadną na ziemię, ponieważ śnieguliczka jest krzewem liściastym.

Śnieguliczki to wyjątkowo łatwe w uprawie rośliny, szczególnie cenione przez początkujących ogrodników, ponieważ są jednocześnie dekoracyjne, mało wymagające i bardzo mrozoodporne. 'Fiesta Berry' wnosi dodatkową ozdobę dzięki efektownemu pstrym liściom, które rozjaśnią zacienioną rabatę. Posadź ją u stóp kaliny wawrzynowatej Viburnum tinus 'Purpureum', której młode, purpurowe i brązowe wiosenne pędy stworzą bardzo interesującą kompozycję kolorystyczną, a późniejsze ciemnozielone liście doskonale wyeksponują Twoją śnieguliczkę. Jej białe kwiaty pojawiające się pod koniec zimy również są atrakcyjne w porze, gdy w ogrodzie wciąż kwitnie niewiele roślin. Aby uzyskać jeszcze mocniejszy kontrast, zestaw ją z pęcherznicą kalinolistną Physocarpus opulifolius 'Black Light', niewielkim, gęstym krzewem o niemal czarnych, purpurowych liściach, który w czerwcu i lipcu pokrywa się baldachogronami drobnych, białych kwiatów. A jeśli chcesz pokryć glebę na pierwszym planie, wybierz rośliny z kolekcji żurawek, które zachwycą Cię zarówno kolorowymi liśćmi, jak i wdzięcznym, lekkim kwitnieniem.

Zgłoś nam błąd w treści tej strony

Śnieguliczka Chenaulta Fiesta Berry na zdjęciach...

Śnieguliczka Chenaulta Fiesta Berry (Ulistnienie) Ulistnienie

Pokrój rośliny

Wysokość docelowa 1 m
Szerokość docelowa 1 m
Pokrój Nieregularny, krzaczasty
Wzrost Normalny

Kwitnienie

Kolor kwiatów Biały
Okres kwitnienia Czerwiec do Lipiec
Kwiatostan Grono
Roślina miododajna Przyciąga zapylacze
Kolor owoców Czerwony

Ulistnienie

Trwałość ulistnienia Opadające
Kolor ulistnienia Biało-pstry

Botanika

Rodzaj

Symphorycarpos

Gatunek

chenaultii

Cultivar

‘RANT02’ Fiesta Berry

Rodzina

Caprifoliaceae

Inne nazwy zwyczajowe

śnieguliczka chenaulta

Pochodzenie

Odmiana ogrodowa

Kod produktu • 22610

Sadzenie i pielęgnacja

Śnieguliczka Chenaulta 'Fiesta Berry' przystosowuje się niemal do każdego stanowiska: toleruje cień, ale jej liście będą bardziej kolorowe w półcieniu lub na słońcu, które dobrze znosi, w przeciwieństwie do niektórych innych roślin o pstrych liściach. To bardzo mrozoodporny i łatwy w uprawie krzew, który nadaje się do każdej dobrej ziemi ogrodowej. Dobrze radzi sobie nawet na suchych, pełnych korzeni glebach, jakie występują pod dużymi drzewami i u podnóża żywopłotów. Preferuje jednak gleby obojętne, lekko wapienne lub nawet nieco kwaśne, ale bez przesady. Nie toleruje gleb zbyt ciężkich, bardzo gliniastych i zatrzymujących nadmiar wody. Podczas sadzenia dodaj do ziemi na miejscu nieco podłoża, a w razie potrzeby umieść na dnie dołka trochę żwiru, aby poprawić drenaż. Pod koniec zimy możesz wykonać cięcie korygujące. W razie potrzeby usuń odkłady, aby ograniczyć rozrastanie się krzewu — to łatwy zabieg.

Kiedy sadzić?

Najlepszy okres sadzenia Marzec, Październik
Zalecany okres sadzenia Luty do Kwiecień, Wrzesień do Listopad

W jakim miejscu?

Odpowiedni do / Nadaje się na Łąka, Skraj lasu
Rodzaj zastosowania Obrzeże rabaty, Pojemnik, Skarpa
Mrozoodporność Do -29°C (strefa mrozoodporności USDA 5) Zobacz mapę
Trudność uprawy Początkujący
Stanowisko Słońce, Półcień, Cień
pH gleby Neutralna, Wapienna, Wszystkie
Rodzaj gleby Gliniasta (ciężka), Gliniasto-pylasta (żyzna i lekka), Gliniasto-wapienna (ciężka i zasadowa), Kamienista (uboga i przepuszczalna)
Wilgotność gleby Wszystkie rodzaje, Głęboka, zwykła gleba ogrodowa.

Pielęgnacja

Opis przycinania Cięcie równoważące pod koniec zimy.
Przycinanie Zalecane przycinanie raz w roku
Okres przycinania Marzec
Wilgotność gleby Wszystkie rodzaje
Odporność na przesuszenie Dobra
Odporność na choroby Bardzo dobra
Zimowanie Może pozostać w gruncie

Ten artykuł nie ma jeszcze opinii; podziel się swoją jako pierwszy.

Podziel się swoją opinią →

Ostatnio oglądane produkty

Nie znalazłeś(aś) tego, czego szukasz?