Szczęślin Bungego - Clerodendrum bungei

Szczęślin Bungego (Clerodendrum bungei), znany również jako szczęślin Bungego, to bardzo tolerancyjny pod względem rodzaju gleby krzew, wciąż rzadko spotykany w naszych ogrodach, mimo pięknego, pachnącego, różowego kwitnienia pod koniec lata, które przyciąga motyle. Jego pokrój nieco przypomina hortensje o kulistych kwiatostanach, choć należy on do rodziny werbenowatych. Roślina tworzy rozłożystą kępę wysokich, pionowych pędów, u nasady zdrewniałych, we wrześniu zwieńczonych zaokrąglonymi wiechami złożonymi z drobnych kwiatów w czystym, intensywnym różowym kolorze, przyjemnie pachnących. Po kwitnieniu pojawiają się na niej dekoracyjne, ciemnoniebieskie jagody. To bardzo piękna roślina, niewymagająca wielu zabiegów pielęgnacyjnych, doskonale pasująca do naturalistycznych grup roślin oraz kwitnących żywopłotów.

Szczęślin Bungego należy do rodziny werbenowatych. Pochodzi z zalesionych obszarów subtropikalnych regionów Chin, Tajwanu, Wietnamu i Himalajów. Jego mrozoodporność jest jednak dobra, ponieważ po krótkotrwałych przymrozkach do około -15 °C roślina odrasta z podstawy, podczas gdy jej części nadziemne zamierają już przy pierwszych przymrozkach. Krzew ten nosi również nazwę szczęślin cuchnący (Clerodendrum foetidum), ze względu na niezbyt przyjemny zapach wydzielany przez jego liście po roztarciu. Roślina ma ogólnie zaokrąglony, niezbyt gęsty pokrój i dość szybko rośnie. Jeśli nie zostanie przycięta przez mróz, osiąga od 1,80 m do 2 m wysokości, a w przeciwnym razie dorasta do 1 m. Rozrasta się dzięki odrostom, które czasami pojawiają się nawet 1 m od podstawy krzewu. Wymaga więc odpowiedniej ilości miejsca oraz kontrolowania wzrostu poprzez usuwanie zabłąkanych odrostów. W zamian jego późne kwitnienie zachwyca zarówno wzrok, jak i węch: jego kuliste kwiatostany w malinowym kolorze stopniowo rozwijają się w maleńkie, gwiazdkowate kwiaty o czystej, intensywnej różowej barwie, obdarzone intensywnym, kwiatowym zapachem, który przyciąga liczne owady zapylające. Następnie jesienią pojawiają się dekoracyjne, czarno-niebieskawe jagody. Liście są opadające na zimę, latem mają błyszczący, ciemnozielony kolor, a młode pędy często przybierają purpurowe zabarwienie. Liście są całobrzegie, naprzeciwległe, szerokie na 10–20 cm, ogólnie sercowate, o grubo i nieregularnie ząbkowanych brzegach.

Szczęślin Bungego to wspaniały krzew do sadzenia w głębi rabaty lub w żywopłocie nieformowanym. Jego późne kwitnienie zachwyca, towarzysząc różom powtarzającym kwitnienie, jesiennym astrom, wysokim, puszystym trawom i szałwiom krzewiastym w pełni kwitnienia. Odporny na upały i niewymagający pod względem rodzaju gleby, o ile jest ona głęboka, przystosowuje się do wielu regionów, ale obawia się zbyt mroźnych zim. Można zestawiać go na przykład z neilią podobną (Neillia affinis), tawułami kwitnącymi wiosną (arguta, Van houttei, prunifolia), tawułami kwitnącymi latem (S. japonica 'Anthony Waterer'), kalinami koralowymi, jaśminowcami, budlejami oraz różami krajobrazowymi, aby rozłożyć kwitnienie w czasie i bawić się jesiennymi kolorami w żywopłocie lub dużej grupie łatwych w uprawie krzewów. Ten szczęślin nadaje się również do uprawy w doniczce, co pozwala kontrolować jego bujny wzrost. W chłodniejszych regionach najlepiej okryć jego podstawę grubą warstwą ochronnej ściółki.