Szczęślin późny Fargesii

Szczęślin późny 'Fargesii' jest prawdopodobnie najbardziej mrozoodporną formą szczęślinu późnego i niewielkim drzewem, równie przyjemnym dla oka, co łatwym w uprawie w większości naszych regionów. Jest wciąż rzadko spotykany w naszych ogrodach, mimo pięknego pachnącego kwitnienia pod koniec lata oraz niezwykłych niebiesko-czerwonych owoców, które pozostają ozdobne aż do zimy. Niestrzyżony osiąga podobną szerokość i wysokość. Ten szczęślin późny pięknie prezentuje się jako soliter, na rabacie w naturalistycznym stylu, a także w kwitnącym żywopłocie.

Szczęślin późny należy do rodziny werbenowatych. Ten gatunek zrzucający liście na zimę występuje w lasach i zaroślach Japonii, Korei, wschodnich Chin oraz Filipin, na wysokości do 2300 m n.p.m. Odmiana 'Fargesii' jest nieco bardziej mrozoodporną formą (do -20 °C), pochodzącą z zachodnich Chin, sprowadzoną do Arboretum Vilmorin przez ojca Fargesa w 1898 roku. Od typowej formy różni się młodymi liśćmi z brązowym zabarwieniem, zieloną barwą kielicha u nasady kwiatów, nagimi pędami i liśćmi oraz owocami o mniej intensywnej niebieskiej barwie.

Szczęślin późny 'Fargesii' tworzy duży, luźno ugałęziony krzew o zaokrąglonym pokroju, osiągający 4 m wysokości i szerokości. Po usunięciu dolnych gałęzi może przybrać formę niewielkiego drzewka na pniu o wysokości do 5–6 m. Silne cięcie może pobudzić wyrastanie odrostów u podstawy rośliny. Młode pędy są omszone, a wiosną pojawiają się na nich młode liście z brązowym zabarwieniem. Rozwijają się w duże, naprzeciwlegle ułożone liście owalnego kształtu, zaostrzone na końcach i silnie unerwione. Mają średniozieloną barwę i są miękko owłosione na spodzie. U młodych egzemplarzy są większe; mogą mieć od 17 do 25 cm długości i od 5 do 15 cm szerokości oraz delikatnie ząbkowane brzegi. Po roztarciu liście wydzielają osobliwy zapach orzachy podziemnej, mniej lub bardziej przyjemny, który pozwala jednak natychmiast rozpoznać szczęślin późny. Liście pojawiają się późną wiosną i opadają po pierwszym przymrozku.

Obfite i bardzo pachnące kwitnienie przypada na sierpień i wrzesień. Szczęślin późny 'Fargesii' wytwarza drobne, białe, gwiazdkowate kwiaty osadzone na wydłużonym, kanciastym kielichu o zielonkawej barwie, zebrane w wiechy o szerokości około 15–20 cm. Korona tworzy rurkę zakończoną 5 płatkami, z której wystają 4 długie pręciki i słupek. Po zapyleniu przez owady krzew jesienią pokrywa się mnóstwem jagód wielkości porzeczek, ale o ciemnoniebieskiej barwie, otoczonych kielichem, który stał się jaskrawoczerwony. Owocowanie jest mniej lub bardziej regularne w zależności od roku i klimatu. Owoce długo utrzymują się na pędach, długo po opadnięciu liści.

Nie pozbawiaj się przyjemności podziwiania pachnącego kwitnienia szczęślinu późnego 'Fargesii' i posadź go w pobliżu miejsca wypoczynku lub często uczęszczanej ścieżki! W małym ogrodzie posadź go jako soliter, aby stworzyć niewielkie drzewko dające cień. Urozmaici otoczenie intensywnym zapachem i niezwykłym kwitnieniem od końca sierpnia aż do października, gdy większość roślin w ogrodzie kończy kwitnienie. Unikaj jednak parkowania samochodu pod jego koroną, ponieważ owoce brudzą i przyciągają ptaki. Krzew ten jest również idealną rośliną na kwitnący żywopłot, a ptaki chętnie zjadają jego owoce. Posadź w jego towarzystwie krzewy o pięknych jesiennych przebarwieniach, takie jak forsycja, pigwowiec, oczar, świdośliwka, klon japoński lub żółte róże powtarzające kwitnienie, takie jak Celina. Miłośnicy rzadkich roślin mogą zestawić go z ewodią Daniella, różami botanicznymi, trzmieliną pospolitą zrzucającą liście na zimę lub parrocją perską, a także z winobluszczem o zachwycającym jesiennym ulistnieniu.