Żarnowiec miotlasty Andreanus

Żarnowiec miotlasty Cytisus scoparius f. andreanus to odmiana żarnowca miotlastego, bardzo obficie kwitnąca i silnie rosnąca, tworząca wiosną efektowną, płomienną kępę. Krzew ma długie, cienkie, wzniesione pędy i wiosną pokrywa się jaskrawo dwubarwnymi kwiatami motylkowymi w kolorze złocistożółtym i purpurowoczerwonym. To bardzo atrakcyjna roślina na wybrzeże lub lekkie, niewapienne gleby, nawet wysychające latem, na stanowisko w pełnym słońcu.

Żarnowiec miotlasty 'Andreanus' to odmiana wyselekcjonowana przez szkółki Minier. Należy do dużej rodziny bobowatych. Podobnie jak wszystkie żarnowce miotlaste, wywodzi się z gatunku Cytisus scoparius — bardzo mrozoodpornego, lecz krótkowiecznego krzewu pochodzącego z Europy Środkowej (aż po Ukrainę) i Wschodniej, występującego również w Afryce Północnej. Gatunek ten spotyka się w suchych miejscach, na glebach raczej kwaśnych i krzemionkowych. Żarnowiec miotlasty występuje w całej Francji, z wyjątkiem jej południowo-wschodniej części. Jest odporny na mróz, zasolenie powietrza i słone gleby.

Odmiana 'Andreanus' rośnie szybko i osiąga około 2 m wysokości i szerokości, zależnie od warunków uprawy. Ma krzaczasty, wzniesiony, dość gęsty, lecz lekki pokrój, co zawdzięcza cienkim pędom oraz bardzo małym i nielicznym liściom. Elastyczne, łukowato wygięte, zielone pędy mają trójlistkowe, ciemnozielone, wąskie liście o długości od 5 do 10 mm. Są one sezonowe i dość szybko opadają wiosną. Kwitnienie przypada na maj i czerwiec, a kwiaty mają formę kwiatów motylkowych o długości 2–3 cm, dwubarwnych. Te kwiaty motylkowe rozwijają się w gronach, głównie w górnej części pędów. Zapylane przez pszczoły ustępują miejsca owocom w postaci płaskich, czarnych strąków. Uważaj, jeśli w pobliżu znajduje się taras lub płytki — mogą zostać poplamione, gdy strąki opadną. Po kwitnieniu lekko przytnij krzew. Żywotność tej rośliny jest dość krótka i wynosi około 5–8 lat.

Żarnowiec 'Andreanus' warto podziwiać wiosną: może porastać narożnik domu, dominować nad dużą skarpą lub wzbogacać kompozycję z grupą krzewów w centrum małego ogrodu. Można łączyć go z licznymi krzewami o ozdobnych liściach lub kwitnącymi wiosną albo kolejno zakwitającymi: piwonią krzewiastą, niewielkim lilakiem (Syringa microphylla Superba), baptysjami, abelią lub niewielką tawułą wczesną (Spiraea Grefsheim), której kwitnienie złagodzi jego obfitość wielobarwnych kwiatów. Niewielkie trzmieliny sezonowe lub zimozielone, szałwie krzewiaste i trawy wieloletnie tworzą z nim piękne, niewymagające pielęgnacji kompozycje kwiatowe w naturalistycznym ogrodzie.

Wskazówka: Po przycięciu żarnowca wykorzystaj odcięte pędy do wykonania dobrych mioteł ogrodowych. To właśnie temu bardzo dawnemu zastosowaniu krzew zawdzięcza swoją nazwę zwyczajową — żarnowiec miotlasty.