Dasylirion wheeleri

Wachlica, podobnie jak jej kuzynki, juki, należy do roślin z klimatów półpustynnych, wystarczająco mrozoodpornych, aby zaaklimatyzować się w większości naszych ogrodów, pod warunkiem zapewnienia jej doskonale przepuszczalnej gleby w dużym ogrodzie skalnym lub na rabacie żwirowej. Wyróżnia się spośród innych gatunków równowąskimi liśćmi zakończonymi kępą włókien, krótszymi i bardziej niebieskawymi. Ta zdrewniała roślina o wyglądzie dużego jeżowca jest spektakularna w młodym wieku, ale w pełni ukazuje swoje walory dopiero podczas kwitnienia, po 10–15 latach, gdy wytwarza ogromną łodygę kwiatową pokrytą drobnymi żółtymi kwiatami. Wachlica, bardzo modna w suchych ogrodach oraz ogrodach w stylu nowoczesnym, może być uprawiana zarówno w otwartym gruncie, jak i w doniczce. Zapewnij jej dobrze widoczne miejsce, w pełnym słońcu i cieple! 

Pochodząca ze skalistych wzgórz i górskich obszarów północnego Meksyku, Arizony i Teksasu wachlica jest w stanie wytrzymać temperatury rzędu od -12 do -15 °C w przepuszczalnej glebie, także w naszych ogrodach narażonych na zimowe opady, i znosi długie okresy letniej suszy. Jest to kłączowa roślina należąca do rodziny agawowatych, rosnąca powoli w suchej glebie, a szybciej w wilgotnej. W młodym wieku wachlica tworzy kudłatą, bardzo gęstą kulę. Po wielu latach może wytworzyć pień o wysokości od 1 m do 1,5 m, pokryty brązowymi pozostałościami starych liści. Z czasem często się pokłada, nie przestając rosnąć. Pień ten dźwiga kulistą koronę o szerokości od 80 cm do 1 m, złożoną z kilkuset liści o szerokości 3–4 cm, promieniście rozłożonych, z pomarańczowymi lub brązowawymi kolcami na brzegach i zakończonych niewielką kępą włókien. Liście są równowąskie, grube, skórzaste, w zielononiebieskim kolorze. Kwitnienie następuje po 10–15 latach uprawy, latem. Smukła, wzniesiona łodyga kwiatowa wyrasta ze środka rozety na wysokość 2 lub 3 m, spomiędzy liści. Drobne, żółtawe kwiaty są ciasno rozmieszczone wzdłuż łodygi. Utrzymuje się ona długo na roślinie, często aż do zimy. Osobniki męskie różnią się od żeńskich. Podlewana latem wachlica wykazuje spektakularny wzrost. Starannie wybierz dla niej miejsce i później już jej nie przesadzaj: jej delikatny system korzeniowy bardzo źle znosi naruszanie i nie toleruje przesadzania.

Wachlica to piękna, łatwa w uprawie i ozdobna przez cały rok roślina. Wymaga dużej ilości słońca oraz bardzo przepuszczalnej, a nawet ubogiej, kamienistej lub piaszczystej i suchej gleby. Szczególnie nie toleruje ciężkich gleb, które zimą są podmokłe. Znajdzie więc miejsce na dużej suchej skarpie, na szczycie dużego ogrodu skalnego w stylu egzotycznym lub nowoczesnym, a nawet w pobliżu basenu, jeśli gleba zostanie odpowiednio przygotowana. Ta duża roślina będzie po prostu wspaniale wyglądać jako soliter, w towarzystwie dywanu z rogownic Biebersteina, zawciągowca zwyczajnego, słonecznicy lub trawnika z rośliny na suche stanowiska o nazwie Zoyzia tenuifolia, trawy maskareńskiej. Można ją również zestawić z agawami, opuncjami, dość mrozoodpornymi głowami starca (Cleistocactus strausii, Cylindropuntia imbricata) oraz równie efektownymi i niewymagającymi aloesami drzewiastymi. Doskonale nadaje się do uprawy w donicach, co pozwala chronić ją przed zimnem i wilgocią zimą.