Suchodrzew mirtolistny Ernest Wilson

Lonicera nitida 'Ernest Wilson' to silnie rosnąca odmiana zimozielona, o liściach znacznie mniejszych niż u innych odmian, lśniących i ciemnozielonych. Tworzy średniej wielkości krzew o krzaczastym pokroju, który szybko rośnie nawet w cieniu, na nieco ubogiej i suchej glebie. Dobrze znosi cięcie, dlatego doskonale nadaje się do tworzenia topiarów lub strzyżonych żywopłotów, stanowiąc atrakcyjną alternatywę dla bukszpanu. Pozostawiony w naturalnej formie również prezentuje się elegancko dzięki licznym długim, łukowato wygiętym i rozgałęzionym pędom, przypominającym zielony fajerwerk! Wykorzystaj go do stworzenia łatwego w pielęgnacji żywopłotu lub jako roślinę okrywową do stabilizacji skarpy. Jego wiosenne kwiaty są niepozorne, ale wydzielają przyjemny zapach, a po kwitnieniu pojawiają się na nim purpurowe jagody chętnie zjadane przez ptaki.

Lonicera nitida 'Ernest Wilson' to hybryda suchodrzewu mirtolistnego, nazywanego również suchodrzewem bukszpanolistnym, należącego do rodziny przewiertniowatych. Jego rodzic, L. nitida, to wytrzymały, zimozielony krzew pochodzący z chińskich prowincji Junnan i Syczuan.

Odmiana 'Ernest Wilson' jest bardzo łatwa w uprawie i mrozoodporna. Osiąga średnio 1,50 m wysokości i 1,2 m szerokości. Jej wzrost jest szybki, dlatego w zależności od warunków uprawy wymaga kilkukrotnego cięcia w ciągu roku. Suchodrzew mirtolistny 'Ernest Wilson' ma krzaczasty pokrój, a jego pędy są łukowato wygięte i rozgałęzione. Jego zimozielone liście są małe, skórzaste i lśniące, mają ciemnozielony kolor i osiągają zaledwie od 4 do 6 mm długości. Jeśli nie jest przycinany, wiosną rozwija drobne, kremowobiałe, dość niepozorne, lecz przyjemnie pachnące kwiaty. Niewielkie purpurowe owoce są toksyczne, ale chętnie zjadane przez ptaki. W uprawie pojawiają się dość rzadko i rozwijają się oczywiście tylko wtedy, gdy roślina nie jest przycinana.

Posadź Lonicera nitida 'Ernest Wilson' w każdej dobrze przepuszczalnej i niezbyt suchej glebie, także wapiennej. Roślina dobrze rośnie w półcieniu lub w lekkim słońcu. Jako roślina uprawiana przede wszystkim dla liści, suchodrzew bukszpanolistny dobrze znosi silne cięcie, które należy wykonać tuż po zimie lub po kwitnieniu. W przypadku sadzenia w formie żywopłotu zachowaj od 50 do 70 cm odstępu między roślinami. Ten krzew dobrze znosi zanieczyszczenie powietrza i po ukorzenieniu toleruje również umiarkowaną suszę. Umożliwia tworzenie niskich żywopłotów, szerokich obrzeży rabat, okrywy na dużej skarpie oraz efektownych form roślinnych przycinanych w kule lub piramidy, zarówno w otwartym gruncie, jak i w donicach. Suchodrzew bukszpanolistny można także pozostawić w naturalnej formie w podszyciu. Możesz również przywiązywać go do podpory przy trejażu.