Suchodrzew mirtolistny - Lonicera nitida

Suchodrzew mirtolistny (Lonicera nitida) to krzew zimozielony o gęstym, krzaczastym pokroju, pochodzący z Chin, łatwy w uprawie i szczególnie przydatny do tworzenia żywopłotów lub form topiarycznych. Stanowi ciekawą alternatywę dla bukszpanu, ponieważ jego wzrost jest szybki.

Lonicera nitida należy do rodziny przewiertniowatych i pochodzi z chińskich prowincji Junnan i Syczuan. Jest bardzo łatwy w uprawie i dobrze znosi mróz. Osiąga 2 m wysokości, zajmuje do 2 m szerokości i szybko rośnie (docelowe rozmiary osiąga w ciągu 4–5 lat).

Suchodrzew mirtolistny ma gęsty, zwarty pokrój, który można utrzymać lub dodatkowo zagęścić dzięki regularnemu cięciu. Jego zimozielone liście są małe, skórzaste i mają lśniący, ciemnozielony kolor; osiągają 12 mm długości. Jeśli nie jest przycinany, wytwarza cienkie i elastyczne gałązki, które czasami przybierają fantazyjnie powyginany kształt. Drobne, kremowobiałe kwiaty, pozbawione większych walorów dekoracyjnych, pojawiają się wiosną. Małe, purpurowe owoce są trujące, ale chętnie zjadane przez ptaki; w uprawie pojawiają się rzadko.

Posadź Lonicera nitida w zwięzłej, ale dobrze przepuszczalnej glebie, głębokiej i świeżej, nawet wapiennej, w półcieniu lub w lekkim słońcu. Jako roślina uprawiana przede wszystkim ze względu na liście, suchodrzew mirtolistny dobrze znosi silne cięcie, które należy wykonać tuż po zimie lub po kwitnieniu. Zachowaj odstęp 50 cm między roślinami sadzonymi w żywopłocie. Aby żywopłot pozostał równy i zwarty, przycinaj go dwa lub trzy razy w roku. Lonicera nitida dobrze znosi zanieczyszczenie powietrza, a także umiarkowaną suszę.

Suchodrzew mirtolistny to przede wszystkim roślina ozdobna z liści, bardzo przydatna do tworzenia niskich lub średniej wysokości żywopłotów. Możesz prowadzić go w formie topiarycznej, posadzić w pojemniku na tarasie albo pozostawić bez cięcia w zadrzewieniu. Możesz również przywiązywać go do podpory przy trejażu.