Salix aurita Büchelberg - Wierzba uszata

Salix aurita 'Büchelberg' to odmiana wierzby uszatej, czyli wierzby iwy, o młodych pędach w kolorze czerwonobrązowym i pomarszczonych liściach o matowozielonej barwie, z wełnistym spodem i ząbkowanymi brzegami. To wierzba o niewielkich rozmiarach, o bardzo krzaczastym pokroju, rzadko uprawiana w ogrodach. Gatunek zawdzięcza swoją nazwę niewielkim, zaokrąglonym przydatkom w kształcie nerek, znajdującym się u nasady każdego liścia i przypominającym małe uszy. Jej późne, wiosenne i miododajne kwitnienie jest dość dekoracyjne na bezlistnych gałązkach. Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, na wilgotnych i kwaśnych glebach, na przykład w pobliżu punktu wodnego. Ta wierzba doskonale nadaje się do umacniania brzegów i skarp, a w regionach nadmorskich stanowi dobrą osłonę przeciwwiatrową.

Wierzba uszata należy do rodziny wierzbowatych. Pochodzi z Europy Zachodniej, gdzie nadal można ją spotkać w wilgotnych miejscach, w pełnym słońcu i na kwaśnych, a nawet torfowych glebach. Odmiana 'Büchelberg', o powolnym wzroście, tworzy duży krzew, który nie przekracza 3 m wysokości i 2,5 m szerokości. Jej pień jest elastyczny i pokryty bruzdowaną korą. Gałązki są liczne, elastyczne, niewielkie i często kanciaste. Młode pędy mają barwę czerwonobrązową lub zielonobrązową. Kwitnienie przypada na kwiecień i maj, jeszcze przed pojawieniem się liści. Kwiaty tworzą wyprostowane kotki, które są albo męskie, albo żeńskie, ponieważ oba typy kwiatów występują na odrębnych osobnikach. Te kwiaty, bardzo miododajne, są maleńkie i zebrane w niewielkie, pierzaste, żółtozielone kotki. Liście, opadające na zimę, są niewielkie, mają do 4 cm długości, eliptyczny kształt, drobno ząbkowane brzegi, spiczaste wierzchołki, a ich powierzchnia jest szorstka i pomarszczona. Z wierzchu są matowozielone, a od spodu białawe. Jesienią żółkną, zanim opadną.

Wierzba uszata 'Büchelberg' to doskonały wybór do zagospodarowania brzegów strumieni lub otoczenia stawów, na niewapiennej glebie. Dobrze znosi również okresowe zalewanie, nadając każdemu ogrodowi naturalny charakter. Jej odporność na silne mrozy sprawia, że jest wytrzymałą rośliną odpowiednią do uprawy w surowym klimacie. Aby uzyskać gęsty pokrój i pobudzić kwitnienie, warto przycinać ją co roku po kwitnieniu. Ta wierzba dobrze prezentuje się zarówno jako soliter, w żywopłocie nieformowanym, jak i jako tło rabaty, w połączeniu z roślinami lubiącymi wilgoć, takimi jak ostrokrzew okółkowy, dereń 'Cardinal' czy borówki. Takie połączenia pozwalają stworzyć harmonijny i atrakcyjny ekosystem.

Właściwości:

Podobnie jak wszystkie wierzby, gatunek ten zawiera w korze substancję zbliżoną do aspiryny. Jest wyjątkowo bogaty w nektar i bardzo miododajny: pszczoły, które zbierają z niego pożytek, wytwarzają miód o złocistożółtej barwie, z zielonkawym połyskiem, który z czasem nabiera bursztynowych i beżowych refleksów. Ma łagodny smak, jednocześnie kwiatowy i lekko drzewny. Ten stosunkowo rzadki miód produkuje się głównie na zachodzie naszego kraju. Jej liście służyły niegdyś jako pasza dla kóz.