Salix helvetica - Wierzba szwajcarska

Salix helvetica, wierzba szwajcarska, to niewielki, lecz bardzo wytrzymały gatunek botaniczny pochodzący z europejskich Alp. Ta krzaczasta i zwarta krzewinka wyróżnia się powyginaną koroną, ale przede wszystkim białosrebrzystym kutnerem pokrywającym liście i małe gałązki, dzięki czemu jej ulistnienie wygląda, jakby w całości utkano je z migdałowozielonego aksamitu. Jedwabiste kotki, początkowo srebrzystoszare, a w pełni kwitnienia żółte, pojawiają się jednocześnie z liśćmi, w kwietniu i maju. Dobrze sprawdza się w małych ogrodach, szczególnie w klimacie górskim. Najlepiej rośnie w słońcu, na dobrze przepuszczalnych rabatach, a nawet w dużych, zachowujących świeżość ogrodach skalnych.

Wierzba szwajcarska należy do rodziny wierzbowatych. Jest to gatunek botaniczny zrzucający liście, pochodzący z podmokłych terenów i brzegów górskich potoków we wszystkich europejskich Alpach. Występuje również w Szkocji i Norwegii. We Francji spotyka się ją w cieplejszych regionach południowo-wschodnich. Ten niewielki krzew ma zwarty i krzaczasty pokrój, wsparty na krótkich, sękatych łodygach rozgałęziających się tuż przy ziemi. W dojrzałym wieku, w naszych nizinnych ogrodach, ta maleńka wierzba nie przekroczy 1 m we wszystkich kierunkach. U tego gatunku cała roślina pokryta jest białym, jedwabistym kutnerem, który maskuje ciemnozieloną barwę liści i małych gałązek. Liście są opadające, bardzo małe i ułożone skrętolegle w górnej części łodyg. Mają kształt od podłużnego do eliptycznego i osiągają 1–3,5 cm długości. Wierzchnia strona blaszki liściowej jest szarozielona i pokryta jedwabistymi włoskami. Spód jest jaśniejszy, wyraźnie kutnerowaty, z zaznaczoną nerwacją główną. Kwitnienie, bardzo dekoracyjne, przypada na marzec i kwiecień, tuż przed rozwojem liści lub jednocześnie z nimi, zależnie od klimatu. Męskie kwiaty tej wierzby, rozwijające się z dużych, żółtych pąków, zebrane są w jajowate kotki o długości 5 cm. Kwiatostany żeńskie, występujące na odrębnych egzemplarzach, są nieco krótsze. Początkowo srebrzyste i jedwabiste, później uwalniają liczne żółte pręciki. Kwiaty są chętnie odwiedzane przez pszczoły, które zbierają z nich pyłek i nektar. Po kwitnieniu powstają torebki, które po dojrzeniu otwierają się i uwalniają nasiona zaopatrzone w jedwabiste włoski.

.

Równie urocza jako soliter, na rabacie lub w niskim żywopłocie, wierzba szwajcarska, wyrastająca z sękatego drewna, ma wyjątkowy i nieco surowy urok roślin górskich. Jej piękne, miękko owłosione i srebrzyste ulistnienie najlepiej wyeksponować w stonowanym, mineralnym otoczeniu lub na kwitnącej łące, w towarzystwie roślin wybranych ze względu na ich wytrzymałość. Ta krzewinka pasuje również do nowoczesnych, często miejskich i niewielkich ogrodów. Przycinaj ją co trzy lata po kwitnieniu, aby pobudzić ją do zagęszczania się i wytwarzania licznych pędów kwiatowych. Możesz na przykład zestawić ją z górskimi bylinami i krzewinkami, takimi jak cząber, posłonki ogrodowe, Cytisus purpureus, Arabis, smagliczki i dzwonki. W nieformowanym żywopłocie, którego przepuszczalna gleba pozostanie wilgotna, można połączyć ją z krzewami kwitnącymi wiosną, takimi jak śliwy wiśniowe, jabłonie purpurowe lub purpurowe berberysy. Pomyśl o tworzeniu bukietów z jej gałązek obsypanych jedwabistymi kotkami. W wazonie pięknie komponują się z gałązkami migdałka trójklapowego, innych śliw wiśniowych oraz kwitnących śliw, które ciepło domu pobudzi do rozwoju.