Salix sachalinensis Sekka - Wierzba sachalińska

Wierzba sachalińska 'Sekka' to niezwykle oryginalna odmiana wierzby sachalińskiej, pochodząca z Japonii. Ten męski klon tworzy duży krzew lub niewielkie drzewo, często równie szerokie, co wysokie. Jego brunatnoczerwonawe pędy z czasem przybierają piękną czerwono-fioletową barwę i spłaszczają się, aż w końcu pękają. Innym atutem tej wierzby jest wczesne i obfite wiosenne kwitnienie. Przed pojawieniem się eleganckich, pięknie błyszczących, zielonych liści roślina wytwarza mnóstwo dużych, puszystych kotek, najpierw srebrzystych, a następnie żółtych. Dekoracyjna przez cały rok, ta niezwykła wierzba doskonale pasuje do ogrodu miłośnika ciekawych roślin i kolekcjonera, a także do ogrodu w stylu japońskim lub współczesnym.  

Wierzba sachalińska (syn. Salix udensis), należąca do rodziny wierzbowatych, jest gatunkiem botanicznym pochodzącym z północno-wschodniej Azji i północnej Japonii. Japońska odmiana 'Sekka', szczególnie ozdobna, ceniona jest za niezwykle ukształtowane gałęzie, których spłaszczone pędy łączą się i krzyżują. Roślina ma szczególne znaczenie w japońskiej sztuce florystycznej i przy tworzeniu ikebany. 'Sekka' tworzy duży krzew o jednocześnie wyprostowanym i rozłożystym, malowniczo powyginanym pokroju. Aby zachować jego zwartą formę, warto regularnie go przycinać, mniej więcej co 3 lata. W wieku dojrzałym osiąga około 5 m wysokości i 4 m szerokości, choć w niektórych przypadkach może być szerszy niż wyższy. Jego wzrost jest umiarkowanie szybki. Gałęzie są lekko powyginane, a ich spłaszczające się końce mają do 5 cm szerokości i niewielką grubość. Młode pędy pokrywa brunatnoczerwona kora, która z czasem staje się czerwonofioletowa, pojawiają się na niej zielone linie i pęknięcia. Liście opadające na zimę są długie, lancetowate i drobno ząbkowane na brzegach, osiągając średnio 7 cm długości. Z wierzchu mają błyszczącą, zieloną barwę, od spodu są bardziej sinozielone i lekko owłosione, a jesienią przebarwiają się na żółto. Wierzba ta wytwarza wyłącznie męskie kotki, pojawiające się bardzo licznie wczesną wiosną, zazwyczaj w marcu i kwietniu, na nagich pędach. Są grubsze niż u gatunku typowego, jajowate, osiągają 3 cm długości, mają puszystą, jedwabistą powierzchnię i w czasie rozwijania się są jasnoszare. Gdy dojrzewają pręciki, stają się jasnożółte.

Ta naprawdę niezwykła wierzba lubi głębokie gleby, wilgotne oraz bardzo jasne stanowiska, a jednocześnie dobrze toleruje zarówno obecność wapnia, jak i kwaśny odczyn gleby. Wspaniale prezentuje się jako soliter, górując nad kobiercem hakenochloa smukłej, turzyc, wilczomleczy i przywrotników, które nie przyćmią jej wyjątkowego uroku. Możesz również otoczyć ją cebulami roślin wcześnie kwitnących, takimi jak śnieżyczki, krokusy, szachownice i hiacynty. Można ją także sadzić w żywopłocie nieformowanym lub formowanym, aby podkreślić japoński charakter ogrodu zen. Na koniec warto posadzić ją w takim miejscu, aby była widoczna z domu i można było podziwiać jej niezwykłą sylwetkę, siedząc w cieple za oknem.