Salix x fragilis Bullata - Wierzba krucha

Wierzba krucha 'Bullata' to stara odmiana uprawna wierzby kruchej, odkryta w stanie dzikim w Szwecji w XVIII wieku. Od gatunku wyróżnia ją kulista korona i powolny wzrost. Odmiana została wyselekcjonowana, aby tworzyć małe drzewo o pojedynczym, prostym pniu i eliptycznej koronie. Jej gałęzie są kruche, a lancetowate, ciemnozielone liście mają błyszczącą powierzchnię. Rośnie na glebach niewapiennych, nawet ubogich, i toleruje podłoża wilgotne oraz bagienne. Doskonale nadaje się do obsadzania brzegów dużych zbiorników wodnych.

Pochodząca z równin Europy i występująca także w części Azji wierzba krucha, znana również jako wierzba czerwona, to szybko rosnące drzewo osiągające od 10 do 20 m wysokości i od 8 do 10 m szerokości. Należy do rodziny wierzbowatych i rodzaju Salix, który obejmuje co najmniej 300 gatunków występujących w chłodnych regionach półkuli północnej. Jej pokrój jest na ogół rozłożysty. Drzewo tworzy pojedynczy, a czasem kilka pni, zwieńczonych szeroką koroną wspartą na kilku grubych konarach. Kora ma ciemnoszarobrązową barwę i u starszych egzemplarzy jest spękana. Długie, elastyczne i kruche pędy są omszone, gdy są bardzo młode. Wyrastają na nich liście opadające na zimę, o długości od 9 do 15 cm, wąskie, nieprzekraczające 4 cm szerokości i lancetowate. Górna powierzchnia blaszki liściowej jest błyszcząca i ma intensywnie zielony kolor, natomiast dolna jest jasnozielona. Kwitnienie przypada na kwiecień i maj, jednocześnie z pojawianiem się młodych liści. Męskie i żeńskie kotki mają od 4 do 6 cm długości. Nasiona otoczone rodzajem bawełnistego puchu unoszą się wiosną i natychmiast kiełkują po zetknięciu z wilgotną glebą. Jej silny system korzeniowy, zarówno palowy, jak i bardzo szeroko rozrastający się, jest doskonale przystosowany do głębokich i niestabilnych gleb.

Wierzba krucha 'Bullata' tworzy małe drzewo o pojedynczym pniu i eliptycznej koronie. Rośnie powoli i osiągnie od 4 do 6 m wysokości. Z czasem osiągnie szerokość od 5 do 9 m.

Wierzbę kruchą 'Bullata' posadź jako soliter lub przy brzegu zbiornika wodnego w dużym ogrodzie. Wśród roślin, które można posadzić w jej towarzystwie nad wodą, znajdziemy skrzypy, trzciny, krwawnice pospolite, liliowce, Scirpus oraz na przykład Typha angustifolia.

Wskazówka: Zbieraj opadłe jesienią liście i spal je, jeśli w okresie wegetacji na drzewie pojawią się czarne plamy (antraknoza) lub żółtopomarańczowe plamy (rdza). Gdy wszystkie liście opadną, wykonaj oprysk cieczą bordoską.