Śliwa dziecięca

Śliwa dziecięca (Prunus (x) cistena) to stara amerykańska odmiana hybrydowa o niewielkich rozmiarach, doskonale sprawdzająca się na małych przestrzeniach. W zależności od sposobu prowadzenia tworzy gęsty krzew lub niewielkie drzewo. Łączy piękne, ciemnoczerwone, czekoladowe ulistnienie swojego rodzica, Prunus Pissardii, z bardzo skromnymi rozmiarami krzaczastej amerykańskiej wiśni piaskowej. U tej zrzucającej liście na zimę śliwy liczne, drobne kwiaty w bardzo jasnoróżowym kolorze, różowe w pąkach, rozwijają się jednocześnie z liśćmi, które przy rozwijaniu są czerwone. Ten niewymagający pielęgnacji krzew, dobrze rosnący w przepuszczalnej, niezbyt suchej glebie, znajdzie swoje miejsce w nieformowanym żywopłocie, na rabacie lub w grupie, gdzie jego ciemne ulistnienie będzie prezentować się wspaniale.

Śliwa dziecięca, należąca do dużej rodziny różowatych, to stara amerykańska odmiana hodowlana wyselekcjonowana na Uniwersytecie Dakoty Południowej w latach 1910. Powstała ze skrzyżowania purpurowej śliwy wiśniowej (Prunus cerasifera 'Atropurpurea' lub 'Pissardii') z Prunus pumila, występującym na wydmach i piaszczystych brzegach Kanady oraz dużej części Stanów Zjednoczonych. Rośnie powoli i ma krzewiasty, gęsty, rozłożysty pokrój, wsparty przez wyprostowane gałązki. W wieku dojrzałym nie przekroczy 2 m wysokości, a z biegiem lat rozrośnie się na szerokość, osiągając około 2,25 m. Kora pokrywająca pień i starsze gałęzie ma ciemny, czerwonobrązowy kolor, natomiast kora młodych gałązek jest czerwonofioletowa. Wraz z pojawieniem się jasnoczerwonych liści, w kwietniu lub maju, zależnie od regionu, rozwija się obfitość różowych pąków kwiatowych, które otwierają się w drobne, lekko pachnące kwiaty o średnicy 2 cm, białoróżowe, z purpurowymi pręcikami, bardzo chętnie odwiedzane przez pszczoły. Pod koniec kwitnienia kwiaty stają się niemal białe, a liście przybierają piękny, czekoladowopurpurowy odcień, który zachowują aż do października. Warto zauważyć, że ulistnienie będzie intensywniej wybarwione, jeśli krzew zostanie posadzony w pełnym słońcu. Kwiaty ustępują miejsca drobnym, mięsistym, fioletowym owocom, jadalnym, lecz kwaśnym, bardzo chętnie zjadanym przez ptaki. Ulistnienie, opadające na zimę, tworzą liście całobrzegie, naprzemianległe, jajowato-eliptyczne, długości od 4 do 6 cm, drobno ząbkowane na brzegach. Jej nazwa, cistena, miałaby oznaczać „dziecko” w języku Siuksów — określenie to prawdopodobnie nawiązuje do niewielkich rozmiarów tej śliwy oraz północnoamerykańskiego pochodzenia jej przodka.

Roślina rośnie powoli, ma niewielkie rozmiary i wymaga bardzo mało pielęgnacji. Ten krzew, przypominający z wyglądu purpurowy berberys, nadaje się do małych ogrodów, gdzie szczególnie efektownie zaprezentuje się w nieformowanym żywopłocie. Możesz również posadzić go na rabacie lub jako soliter. Śliwa dziecięca jest w pełni mrozoodporna i można ją uprawiać w wielu regionach, ale nie toleruje gleb ciężkich, gliniastych ani zbyt suchych stanowisk. W żywopłocie lub na rabacie można zestawić ją z innymi krzewami kwitnącymi wiosną, w tym samym czasie lub później, takimi jak jabłonie purpurowe, brzoskwinie kwitnące, migdałek trójklapowy, głogi...