Śliwa wiśniowa Hessei

Śliwa wiśniowa Prunus cerasifera Hessei, nazywana również pstrą śliwą wiśniową, zachwyca wczesnym kwitnieniem oraz pstrymi liśćmi, które zmieniają się wraz z porami roku. Jej naturalnie zwarty pokrój doskonale pasuje do małych ogrodów oraz do uprawy w dużym pojemniku na tarasie. Ceniona jest za delikatnie różowe kwiaty pojawiające się w marcu i kwietniu, a także za brązowopurpurowe liście z kremowym lub różowym obrzeżeniem, które jesienią przybierają piękne barwy. Ten łatwy w uprawie krzew liściasty potrzebuje przede wszystkim dobrze przepuszczalnej gleby i dostatecznie słonecznego stanowiska.

Należąca do rodziny różowatych odmiana 'Hessei' gatunku Prunus cerasifera (śliwa wiśniowa lub śliwa wiśniowa) to pstra, karłowa forma wyselekcjonowana w Niemczech, prawdopodobnie przez szkółki Hesse w Weener na początku XX wieku. Gatunek botaniczny pochodzi z Kaukazu i zachodniej Azji, a w wielu regionach Europy jest już zadomowiony; można go spotkać na obrzeżach lasów, w żywopłotach i przy drogach. Należy do pierwszych drzew kwitnących wiosną.
'Hessei', rosnąca dość powoli, osiąga 2–2,5 m wysokości i 2 m szerokości w wieku 10 lat, rzadko przekraczając 3–4 m w wieku dojrzałym, dzięki czemu zalicza się ją do małych drzew. W pojemniku jej wysokość często utrzymuje się na poziomie od 1,5 do 2 m. Ta śliwa wiśniowa ma naturalnie krzaczasty pokrój, ale często jest szczepiona i formowana jako małe drzewko z pniem (półpiennym o wysokości od 80 do 120 cm lub piennym o wysokości od 180 do 200 cm) oraz zaokrągloną, zwartą koroną.
Młode, owalne liście, długości około 4–6 cm, rozwijają się w jasnozielonym kolorze, a następnie zmieniają barwę na brązowopurpurową; ich nieregularne obrzeżenia przechodzą od kremowożółtych do różowych. Pod koniec sezonu, przed opadnięciem, liście przybierają odcienie czerwieni, purpury i żółci. Tegoroczne gałązki są brązowofioletowe, a kora dorosłych egzemplarzy ma szarobrązową lub czarniawą barwę. Kwitnienie przypada od marca do początku kwietnia, zależnie od regionu; pojedyncze kwiaty o średnicy od 1,5 do 2 cm, miododajne, białe z purpurowym środkiem, wyrastają z purpurowych pąków. Z daleka ukwiecona korona tego drzewa wydaje się lekko różowa. Korony tych kwiatów, złożone z pięciu płatków i licznych pręcików, rozwijają się na krótkich gałązkach z poprzedniego roku. Owocowanie, zależne od roku i stanowiska, daje małe kuliste pestkowce o średnicy 2–3 cm, w dojrzałości czerwone lub purpurowe, jadalne, lecz przeznaczone raczej do zastosowań kulinarnych, takich jak konfitury i sosy, a także bardzo chętnie zjadane przez ptaki. System korzeniowy jest w większości płytki i rozłożysty, podobnie jak u wielu gatunków Prunus. Odmiana ta jest mrozoodporna do -20 °C. 

Prunus Hessei można uprawiać w wielu regionach, ale nie toleruje gleb zwięzłych i gliniastych ani suchych stanowisk. Dzięki niewielkim rozmiarom, barwnym pstrym liściom i wczesnemu kwitnieniu ma wiele zalet. Możesz posadzić ją jako soliter, w żywopłocie polnym lub w dużej grupie krzewów. Jako towarzystwo wybierz małe drzewa lub duże, niewymagające krzewy, na przykład jabłoń purpurową Malus Evereste, głóg Crataegus lavallei Carrierei, Amelanchier lamarckii lub lilak pospolity Syringa vulgaris Mme Lemoine.
Śliwki dzikiej śliwy wiśniowej są tradycyjnie wykorzystywane na Kaukazie do przygotowywania gruzińskiego sosu tkemali.