Wiśnia drobna Depressa

Prunus pumila var. depressa jest często nazywany wiśnią płożącą na piaskach lub śliwą płożącą na piaskach ze względu na swój osobliwie rozpostarty, pokładający się pokrój. Jego urocze białe kwiaty, pojawiające się w środku wiosny, a następnie małe, czarne i jadalne wiśnie, bez wątpienia zaliczają ten niezwykły, zrzucający liście krzew okrywowy do wielkiej rodziny ozdobnych wiśni. Jesienią jego drobne ulistnienie przybiera czerwone i pomarańczowe barwy, prezentując się wyjątkowo efektownie, gdy przewiesza się przez skrzynki balkonowe lub rozpościera szerokimi płatami na ziemi. W ogrodzie nie jest to roślina na suche stanowisko, lecz na lekką, dobrze przepuszczalną glebę, która pozostaje wilgotna nawet latem. Znajdzie miejsce na obrzeżu rabaty lub w dużym, wilgotnym skalniaku, gdzie naturalnie utworzy wytrzymałą roślinę okrywową, równie oryginalną, co ozdobną.

Prunus pumila Depressa, należący do wielkiej rodziny różowatych, to gatunek botaniczny rozpowszechniony na wydmach i piaszczystych brzegach Kanady oraz znacznej części Stanów Zjednoczonych. Jest to roślina na przepuszczalne, piaszczyste lub kamieniste gleby, przystosowana do surowego klimatu z mroźnymi zimami i opadami przez cały rok. Rośnie umiarkowanie szybko i ma bardzo rozłożysty pokrój, wsparty na długich, czerwonawych gałązkach pełzających po ziemi. Jego silnie rozwinięty system korzeniowy ma zdolność stabilizowania porowatych i lekkich gleb. W wieku dojrzałym nie przekracza 25–35 cm wysokości i osiąga 2,50 m szerokości, rozprzestrzeniając się za pomocą kłączy. Równocześnie z pojawieniem się liści, w kwietniu i maju, zależnie od regionu, rozwija się mnóstwo drobnych kwiatów o 5 płatkach i średnicy 2 cm, zebranych w niewielkie bukiety na pędach z poprzedniego roku. Chętnie odwiedzane przez pszczoły, ustępują miejsca małym owocom przypominającym czarne wiśnie, które dojrzewają pod koniec lata. Są jadalne, jednak bardziej smakują ptakom niż ludziom. Liście, opadające na zimę, są drobne, całobrzegie, skórzaste, wydłużone i ułożone naprzemianlegle. Mają od 2 do 5 cm długości, z wierzchu są dość ciemnozielone i błyszczące, od spodu białoniebieskawe, a na brzegach delikatnie ząbkowane. Jesienią przybierają piękne pomarańczowe i czerwone barwy.

Ten niezwykły, okrywowy Prunus tworzy piękną roślinę okrywową na porowatej i wilgotnej glebie. Ozdobny przez większą część roku i bardzo wytrzymały, nie wymaga cięcia, chyba że chcesz ograniczyć jego rozrastanie się na boki. Szczególnie efektownie prezentuje się w dużym skalniaku lub na obrzeżu słonecznej grupy krzewów. W pełni mrozoodporny, może być uprawiany także w ogrodach górskich, zawsze w wilgotnej glebie. Nie znosi ciężkich, gliniastych gleb ani zbyt suchych stanowisk, ale bardzo dobrze toleruje wapń. Możesz zestawić go na przykład z innymi krzewami okrywowymi, takimi jak róże, płożące pruszniki, irgi, Nandina Fire Power, wrzośce i zimozielone trzmieliny...