Wrzosiec darlejski J.W. Porter

Erica x darleyensis 'J.W. Porter' to odmiana wrzośca darl(e)jskiego, ceniona za silny wzrost, intensywne i obfite kwitnienie zimą oraz doskonałe właściwości jako roślina okrywowa. Ma zimozielone liście w formie sztywnych, drobnych, błyszczących, zielonych igiełek, których wierzchołki wiosną przybierają kremowoczerwone zabarwienie. Od grudnia do kwietnia ten niewielki krzew, osiągający zaledwie 40 cm wysokości, pokrywa się drobnymi, puszystymi, różowofioletowymi kwiatami w kształcie urny, bardzo atrakcyjnymi dla pszczół. Potrafi przystosować się do szerokiej gamy gleb, z wyjątkiem zbyt wilgotnych, a po dobrym ukorzenieniu dobrze znosi suszę. Choć preferuje stanowiska słoneczne, w ciepłym klimacie warto zapewnić mu nieco cienia. Uprawiany w doniczce lub skrzynce na kwiaty, na balkonie, tarasie albo ustawiony na parapecie, wnosi kolor i radość w mniej słoneczny okres zimy.

Erica x darleyensis 'J.W. Porter' należy do rodziny wrzosowatych. Ten wrzosiec darlejski jest naturalnym mieszańcem powstałym ze skrzyżowania Erica carnea, pochodzącej z górskich rejonów południowej i środkowej Europy, rozwijającej się na glebie wapiennej, oraz Erica erigena, kwasolubnej i rodzimej dla zachodniej Europy. Rośnie silnie i ma zdrowe ulistnienie. Tworzy niewielki zimozielony krzew o zaokrąglonym i rozłożystym pokroju, który osiąga około 0,40 m wysokości i 0,50 m szerokości po osiągnięciu dojrzałości. Rozwija się powoli, a jego długość życia wynosi najwyżej 12–15 lat. Na cienkich, powyginanych gałązkach wyrastają drobne igiełki o długości od 3 do 10 mm, ułożone w okółkach po 3–4. Młode pędy mają wiosną piękny, jasny i delikatny czerwony kolor, latem zmieniają się w ciemnozielone, a jesienią przybierają odcienie brązu. Odmiana ta kwitnie zazwyczaj od listopada do marca–kwietnia, zależnie od klimatu, przez kilka tygodni. Jej drobne, dzwoneczkowate kwiaty, od intensywnie różowych po purpuroworóżowe, mają długość od 3 do 5 mm. Są zebrane w grona o długości od 3 do 10 cm i rozmieszczone wzdłuż pędów. Bardzo chętnie odwiedzają je pszczoły.

Wrzosiec darlejski 'J.W. Porter' ma wszystkie zalety, jakich oczekuje się od wrzośca. Długie i efektowne kwitnienie łączy się z zimozielonym ulistnieniem, które zmienia się wraz z porami roku. Jego niskie, gęste i zwarte ulistnienie pozwala wykorzystywać go na rabatach z roślinami okrywowymi, jako obrzeże rabat z krzewami, do obsadzania skarp i ogrodów skalnych, a także do zagospodarowania podstaw drzew i dużych krzewów. Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, ale bardzo dobrze toleruje półcień. Z łatwością znajdzie miejsce w towarzystwie innych wrzośców, których kwitnienie przejmie pałeczkę, a które mają podobny rozwój i wzrost, takich jak Erica x carnea czy Erica vagans. Długie zimowe kwitnienie rozjaśnia intensywnymi barwami okres, w którym słońca jest szczególnie mało. Roślina idealnie nadaje się do tworzenia rabat z wrzoścami kwitnącymi zimą i wzbogacania palety barw w towarzystwie innych odmian, zwłaszcza białej jak śnieg 'Silberschmelze' oraz 'Kramer's Rote' o olśniewających karminoworóżowych kwiatach. Urozmaica i ożywia rabaty z trawami o niskim ulistnieniu, takimi jak turzyce, konwalniki, molinie, kotwiczki czy rozplenice. … Można ją również sadzić na rabatach w połączeniu z karłowymi, płożącymi iglakami (Juniperus squamata 'Blue Star', Juniperus horizontalis 'Blue Chip', Juniperus communis 'Repanda'...) lub roślinami okrywowymi, na przykład gęsiówką albo dzwonkiem dalmatyńskim Campanula portenschlagiana. Nadaje się także do obsadzania przedniej części rabat, które ożywia przez cały rok, a szczególnie zimą. Uprawiana w doniczkach lub skrzynkach na kwiaty, wzbogaca balkon, taras albo patio intensywnym kwitnieniem.  

Mrozoodporny do -25 °C, wrzosiec darlejski 'J.W. Porter' jest niewielkim, silnym i wytrzymałym krzewem. Jest łatwy w uprawie i dobrze przystosowuje się do wszystkich rodzajów gleby, także lekko wapiennej. W każdym przypadku niezbędna jest gleba dobrze przepuszczalna, bez wilgoci zastoinowej . Źle znosi długie okresy suszy i preferuje gleby świeże. Aby utrzymać względną wilgotność gleby, warto zastosować ściółkowanie. Ten niemal bezobsługowy wrzosiec wymaga jedynie lekkiego cięcia po kwitnieniu, w marcu–kwietniu. Zabieg ten pozwoli usunąć przekwitłe kwiaty i pobudzi powstawanie świeżego ulistnienia.