Wrzosiec rozpierzchły Pyrenees Pink

Wrzosiec rozpierzchły 'Pyrenees Pink' to uroczy wrzosiec rozpierzchły, który obsypuje się jasnoróżowymi kwiatami od sierpnia do października. Jest to niski, gęsty podkrzew o regularnym pokroju i delikatnych liściach w świeżym odcieniu zieleni, dekoracyjny także poza okresem kwitnienia. Posadź go na dużej rabacie, w ogrodzie skalnym lub w doniczce, na słońcu albo w półcieniu. Ta odmiana słynie z lepszej tolerancji na podłoża lekko wapienne.

Wrzosiec rozpierzchły 'Pyrenees Pink' to odmiana ogrodowa, która prawdopodobnie została odkryta w Pirenejach. W tej części naszego kraju występuje bowiem gatunek typowy, nazywany wrzoścem rozpierzchłym, wrzosem pospolitym lub wrzoścem rozpierzchłym. Jak wszystkie wrzośce, odmiana 'Pyrenees Pink' należy do rodziny wrzosowatych. Gatunek botaniczny Erica vagans występuje w Europie Zachodniej, od Portugalii po Anglię. Jest to roślina wrzosowisk i widnych lasów, która zazwyczaj rośnie na kwaśnych, dobrze przepuszczalnych, raczej piaszczystych i ubogich glebach. Jest w pełni mrozoodporna i we Francji spotyka się ją na wysokości do 1600 m n.p.m.

Wrzosiec 'Pyrenees Pink' tworzy niski, gęsty krzew o szerokim, poduszkowatym pokroju. Docelowo roślina osiąga około 30 cm wysokości i 40–45 cm szerokości. Jej gałązki są lekko powyginane, a na końcach wyraźnie wyprostowane; pokrywają je bardzo małe, równowąskie liście (8–10 mm), przypominające niekłujące igły. Ten wrzosiec kwitnie od sierpnia do października. Jego drobne, dzwoneczkowate kwiaty o długości 3 mm są okółkowe i zebrane w małe, zwarte, wydłużone grona, często zakończone liśćmi. Są chętnie odwiedzane przez pszczoły. Mają jasnoróżową barwę. Pręciki wystające z korony są ciemnoczerwone. Liście, utrzymujące się zimą, mają jasny, żywy odcień zieleni.

Wrzosiec rozpierzchły 'Pyrenees Pink' sadzi się w kieszeni podłoża między kamieniami w ogrodzie skalnym, ale także na obrzeżu podwyższonej rabaty lub wzdłuż ścieżki, zawsze w lekkiej, najlepiej niewapiennej glebie. Będzie dobrze rósł na słońcu, w towarzystwie innych wrzośców kwitnących w tym samym czasie lub w innym terminie, na przykład: Erica carnea 'Isabell', E. darleyensis 'Kramer's Rot' oraz Calluna vulgaris 'Winter Chocolate'. Aby dodać kompozycji nieco fantazji, warto połączyć je z kilkoma niskimi trawami, które rozluźnią ich zwartą masę. Wrzośce tworzą piękne kobierce u stóp większych krzewów kwasolubnych, takich jak: kalmia, żarnowce, azalie chińskie i inne.

Choć wrzośce, szczególnie te z rodzaju Erica, kojarzą się z wilgotnymi wrzosowiskami atlantyckiego wybrzeża północnego (Bretania, Irlandia, Szkocja), istnieją także wrzośce klimatu suchego, rosnące na wapiennych glebach, w rejonach śródziemnomorskich. Jedne z najbogatszych na świecie skupisk wrzośców znajdują się jednak bardzo daleko, w Afryce Południowej. W rejonie Kapsztadu występuje formacja roślinna na kwaśnej glebie, odpowiadająca naszej śródziemnomorskiej makii — fynbos, w której spotyka się prawie 625 spośród 740 opisanych na świecie gatunków wrzośców.