Wrzosiec Griffithsa Valerie Griffiths

Wrzosiec x griffithsii 'Valerie Griffiths' to odmiana wrzosu letniego wyróżniająca się żółtymi liśćmi latem, a zimą nawet złocistożółtymi.  Kwitnie długo i obficie — od lipca do października jej gałązki pokrywają się mnóstwem drobnych, dzwoneczkowatych kwiatów o jasnoróżowej barwie. Osiąga około 40 cm wysokości i rozrasta się szeroko, tworząc gęstą poduszkę zimozielonych liści. Ma niewielkie wymagania co do rodzaju gleby i stanowiska, a przy tym nie wymaga wielu zabiegów pielęgnacyjnych. Jest więc odpowiednia dla każdego ogrodnika i z łatwością znajdzie miejsce w każdym ogrodzie.

Erica x griffithsii 'Valerie Griffiths' należy do rodziny wrzosowatych. Jest wrzosem letnim wyselekcjonowanym przez profesora Johna Griffithsa, powstałym w wyniku celowego skrzyżowania Erica vagans 'Valerie Proudley' o złocistych liściach z Erica manipuliflora 'Aldeburgh' o różowych kwiatach. Ta odmiana o zdrowym i silnym ulistnieniu tworzy niewielki zimozielony krzew o pokroju rozłożystym, który osiąga od 0,30 m do 0,45 m wysokości i od 0,45 do 0,60 m szerokości po osiągnięciu dojrzałości. Rośnie powoli, a jej żywotność wynosi zaledwie około 12–15 lat. Na cienkich, powyginanych gałązkach wyrastają drobne igiełkowate liście o długości od 5 do 7 mm, ułożone w okółkach po 3 lub 4. Wiosną mają delikatną żółtozieloną barwę, latem zmieniają się na żółtą, a zimą przybierają odcienie złocistożółte. Od lipca do października wytwarza drobne, dzwoneczkowate kwiaty w jasnoróżowym kolorze, o długości od 4 do 5 mm, zebrane w długie kwiatostany o długości od 3 do 7 cm i rozmieszczone wzdłuż gałązek. Kwiat składa się z urnowatej lub dzwoneczkowatej korony z 4 małymi klapami oraz 8 wolnych pręcików. Purpurowe pylniki wystają poza koronę, nadając kwiatom elegancki wygląd. Kwiaty są bardzo chętnie odwiedzane przez pszczoły.

Wrzos letni Valerie Griffiths ma wszystkie cechy, których oczekuje się od wrzosu. Jego długie i efektowne kwitnienie łączy się z ulistnieniem zimozielonym, które zmienia wygląd wraz z porami roku. Niski, gęsty i zwarty pokrój pozwala wykorzystywać go na rabatach z roślinami okrywowymi, jako obwódkę rabat z podłożem kwaśnym, do obsadzania skarp i ogrodów skalnych, u podstawy drzew i dużych krzewów, a także do wypełniania podszytu, jednak należy unikać zbyt palącego słońca. Preferuje glebę kwaśną lub obojętną, ale prawdopodobnie poradzi sobie także w podłożu lekko zasadowym. W każdym przypadku konieczna jest gleba dobrze przepuszczalna, bez wilgoci zastoinowej. Źle znosi długie okresy suszy, natomiast dobrze rośnie w wilgotnej glebie. Aby utrzymać względną wilgotność podłoża, warto zastosować ściółkowanie. 

Prawie bezobsługowy wrzos Valerie Griffiths wymaga jedynie lekkiego cięcia po kwitnieniu, w październiku. Z łatwością można posadzić go w towarzystwie innych wrzosowatych, których kwitnienie przejmie po nim pałeczkę, a które mają podobny pokrój i tempo wzrostu, takich jak Erica x carnea, Erica x darleyensis czy Erica vagans. Długie, letnie kwitnienie rozświetla cieniste miejsce jasnymi barwami. Wprowadza fantazję i radość na rabaty z niskimi trawami, takimi jak turzyce, konwalniki, molinie, kotwiczki, hakonechloa czy rozplenice. … Można ją również łączyć na niskiej, cienistej rabacie z kiścieniami, mącznicą, runianką lub Lithodora fruticosa. Na kwaśnej glebie wrzosy tworzą piękne kobierce u stóp większych krzewów, zakrywając ich nasady: kalmii, różaneczników, kamelii, azalii liściastych, kiścieni… Uprawiana w doniczkach lub skrzynkach na kwiaty, wzbogaca balkon, taras albo patio intensywnym kwitnieniem.