Deutzia scabra

Żylistek szorstki, czyli Deutzia scabra, to silnie rosnący krzew, ceniony za szybki wzrost, łatwość uprawy i wspaniałe wiosenne kwitnienie. Jest to najbardziej mrozoodporny gatunek żylistek. Od czerwca do lipca jego wyprostowane, a następnie pięknie łukowato wyginające się pędy pokrywają zwisające wiechy o długości 15 cm, złożone z czysto białych, lekko różowo zabarwionych, delikatnie pachnących miodem, frędzelkowatych kwiatów! Duże rozmiary i delikatna architektura sprawiają, że jest to wyjątkowy egzemplarz uprawiany jako soliter lub w kwitnącym żywopłocie w średnim lub dużym ogrodzie. Jest to krzew liściasty, który dobrze rośnie zarówno w pełnym słońcu, jak i w półcieniu, a także toleruje gleby wapienne, pod warunkiem że są głębokie, żyzne i dobrze przepuszczalne.

Deutzia scabra pochodzi z Chin i Japonii, ale występuje również w Pakistanie. Ten silnie rosnący krzew w młodym wieku ma wyprostowany pokrój, który z czasem się rozszerza. Jego elastyczne pędy lekko wyginają się łukowato na końcach. Cynamonowa kora złuszcza się w miarę dojrzewania krzewu. Rośnie szybko i osiąga średnio 3 m wysokości oraz 2 m szerokości. W czerwcu i lipcu Deutzia scabra zachwyca lekko miodowo pachnącymi kwiatami zebranymi w zwisające, podwójne wiechy. Kwiaty są białe, gwiazdkowate i wydłużone. W momencie rozwijania się spód płatków może być różowo prążkowany, nadając całemu kwiatowi różową barwę. W miarę rozkwitania ukazuje się wnętrze płatków, czysto białe, które odpowiada za białe zabarwienie kwiatów. Liście są sezonowe, matowozielone, dość ciemne, omszone i szorstkie. To właśnie ta ostatnia cecha dała gatunkowi nazwę „scabra”, która po łacinie oznacza „szorstka”. Liście, od podłużnie owalnych po lancetowate, mają od 4 do 7 cm długości i są ząbkowane na brzegach.

Deutzia scabra jest prawdopodobnie najbardziej mrozoodpornym ze wszystkich żyliszków, ale nie toleruje suszy ani płytkich gleb. Należy chronić jej piękne kwiaty przed palącym słońcem i silnym wiatrem. Ten wyjątkowo piękny krzew znajdzie swoje miejsce jako soliter w małym ogrodzie lub w nieformowanym żywopłocie, kwitnącym albo mieszanym, w towarzystwie innych krzewów kwitnących w różnych terminach, takich jak róże krzewiaste, budleje, lilaki, jaśminowce, tawuły, jabłonie ozdobne czy głogi. Tworzy również piękne kompozycje z roślinami o zimozielonych liściach, takimi jak drzewa i krzewy iglaste, oliwniki Ebbing'a, głogowniki czy czojsie...