Czosnek różowy Rose du Tarn

Różowy czosnek z Tarn to tradycyjna odmiana, od dawna uprawiana w regionie Lautrec, słynąca z ząbków o intensywnie różowym kolorze i łagodnym smaku. Ta doskonała odmiana charakteryzuje się także bardzo mocnymi pędami kwiatostanowymi, które ułatwiają zaplatanie czosnku w warkocze, a także długim okresem zimowego spoczynku, zapewniającym dobre przechowywanie aż do marca. Ten różowy czosnek sadzi się zimą, w grudniu i styczniu, a zbiera latem, od końca czerwca do końca  lipca. W czerwcu koniecznie przytnij pędy kwiatostanowe, aby sprzyjać wzrostowi cebul. Główki czosnku powinny obsychać na wietrze, w miejscu osłoniętym przed słońcem, przez co najmniej 2 tygodnie. Ta odmiana tradycyjna, bardzo mrozoodporna, lubi gleby gliniasto-wapienne i ciepłe, nawet dość suche lata.

Czosnek (Allium sativum) to bardzo mrozoodporna bylina, uprawiana jako roślina jednoroczna. Należy do rodziny liliowatych, podobnie jak cebula, szalotka i szczypiorek. Ma postać dużej cebuli, zwanej główką, zwieńczonej długimi, płaskimi liśćmi. Główka czosnku zawiera kilka ząbków. To właśnie one są sadzone w ziemi i dają początek nowym główkom czosnku.

Wyróżnia się 3 kategorie czosnku: biały, fioletowy i różowy. Czosnek biały i fioletowy sadzi się jesienią. Są dość wczesne, dają dobre plony, ale ich trwałość podczas przechowywania jest ograniczona. Natomiast czosnek różowy sadzi się wiosną. Jest dobrze przystosowany do regionów z surowymi zimami i ciepłymi latami. Jego plonowanie jest słabsze, ale można go przechowywać dłużej. Różowy czosnek z Tarn uprawiany w Lautrec i okolicach korzysta z podwójnej chronionej nazwy: Label Rouge Ail Rose oraz IGP Ail rose de Lautrec. 

W kuchni czosnek spożywa się na surowo lub po ugotowaniu. Jego ostry smak aromatyzuje surówki, mięsa, grzyby, gulasze i farsze. Wykorzystuje się go między innymi do przygotowania sosu aioli i masła czosnkowego do ślimaków. Czosnek wyróżnia się wysoką zawartością związków siarki i selenu. Drobno posiekane liście czosnku białego lub fioletowego, podobnie jak szczypiorek, aromatyzują omlety i świeże sery.

Zbiór : Czosnek zbiera się po osiągnięciu dojrzałości, w czerwcu i lipcu, gdy liście więdną. Wykop cebule i pozostaw je na kilka dni na suchej glebie, w cieniu (aby uniknąć poparzeń słonecznych). Liście czosnku sadzonego jesienią (białego i fioletowego) zbiera się w kwietniu i maju, gdy są jeszcze zielone.

Przechowywanie : Obetnij liście lub zapleć je w warkocze, aby móc je zawiesić. Przechowuj czosnek w miejscu chronionym przed światłem, suchym i dość ciepłym, na przykład w kuchni. Wcześniej sprawdź, czy cebule nie są uszkodzone, aby uniknąć gnicia, które mogłoby zainfekować cały zbiór. Główki czosnku można przechowywać przez kilka miesięcy (od 6 miesięcy do 1 roku; różowy i fioletowy czosnek przechowują się lepiej niż biały).

Porada ogrodnika : przygotuj wywar z czosnku, aby zapobiegawczo zwalczać zgorzel siewek, a leczniczo także roztocza i choroby kryptogamiczne (wywoływane przez grzyby), takie jak mączniak rzekomy i rdza. Zalej 100 g (około 10 ząbków) rozgniecionego świeżego czosnku 1 l wody deszczowej i pozostaw na 24 godz. Gotuj na małym ogniu pod przykryciem przez 20 minut. Pozostaw do ostygnięcia (wciąż pod przykryciem) na 1 godzinę. Przecedź. Stosuj nierozcieńczony:
- do podlewania, aby zwalczać zgorzel siewek.
- do opryskiwania liści roślin (w tym ich spodniej strony), aby zwalczać choroby kryptogamiczne i roztocza.  Przed opryskiwaniem możesz dodać do mieszaniny odrobinę mleka, aby lepiej utrzymała się na liściach.

Powtarzaj zabieg 3 razy w odstępach co 3 dni. Wywaru z czosnku nie można przechowywać, dlatego należy go zużyć w ciągu 48 godz.