Burak ćwikłowy Crapaudine

Burak 'Crapaudine' to bardzo stara francuska odmiana, przez pewien czas niedoceniana z powodu pomarszczonej i spękanej skórki, przypominającej skórę płaza o tej samej nazwie. Obecnie niektórzy szefowie kuchni ponownie doceniają tę odmianę ze względu na jej niezwykle delikatny smak. Ta późna odmiana jest najlepiej wysiewać w lipcu, aby zebrać ją w październiku i listopadzie.

Crapaudine byłaby najstarszą wciąż istniejącą odmianą buraka, ponieważ jej pochodzenie datuje się na okolice roku 1000. Jej bardzo smaczny i szczególnie słodki miąższ wyróżnia się różowawymi koncentrycznymi pierścieniami na fioletowoczerwonym tle. Ma cylindryczny kształt i osiąga średnio 15 cm długości.

Ten korzeń ma jeszcze lepsze walory smakowe, jeśli przygotujesz go w piekarniku.

Ciemnozielone liście z granatowymi żyłkami są wyśmienite w mieszance sałat lub przyrządzone jak szpinak. Podczas przerywania wybieraj młode pędy — będą jeszcze delikatniejsze.
Plon tego buraka wynosi zazwyczaj około 4 kg na m².

Buraki ćwikłowe należą do dwuletnich warzyw korzeniowych. W pierwszym roku roślina gromadzi składniki odżywcze w korzeniu. W drugim roku czerpie z tych zapasów, aby wytworzyć kwiaty, a następnie wybić w pędy kwiatostanowe i wydać nasiona. Jadalny korzeń zbiera się w pierwszym roku, ale jeśli chcesz wyprodukować własne nasiona, musisz poczekać do następnego roku, pozostawiając w tym celu kilka roślin. Nazywane czasem czerwoną marchewką lub czerwonym korzeniem odmiany buraka różnią się jednak kolorem: występują odmiany czerwone, białe, żółte, pomarańczowe i różowe, a także cylindryczne, kuliste, owalne itd. Różnią się również zawartością węglowodanów. Dzielą się na trzy główne kategorie:

• buraki ćwikłowe, powszechnie uprawiane w ogrodach,
• buraki cukrowe, uprawiane na dużych polach w celu pozyskiwania cukru,
• oraz buraki pastewne, przeznaczone dla zwierząt gospodarskich, ale bardzo smaczne także w diecie człowieka.

Burak jest nie tylko warzywem bogatym w węglowodany, lecz także słynie z wysokiej zawartości witamin i soli mineralnych, zwłaszcza potasu.

Przechowywanie : po wyrwaniu buraków pozostaw je na cały dzień na glebie, aby obeschły. Aby przechować je przez całą zimę, najlepiej umieść je w chłodnym i ciemnym miejscu, takim jak piwnica lub spiżarnia. Żeby zapewnić optymalne warunki przechowywania i jak najlepiej zachować walory smakowe, możesz przysypać je warstwą dobrze suchego piasku.

Porada ogrodnika: buraki należy sadzić w pełnym słońcu, ale ich podłoże powinno pozostawać wilgotne. Aby zachować oba te warunki, pamiętaj o ściółkowaniu gleby wokół roślin.