Cebula biała bardzo wczesna Barletta

Cebula Biała bardzo wczesna z Barletty tworzy małą, perłowobiałą cebulę w kształcie perły. Pochodzi z południa Włoch, gdzie cebulki marynowane w occie balsamicznym stanowią wykwintne antipasti. Ma dość łagodny i słodki smak. Biała bardzo wczesna z Barletty to wczesna odmiana, której wysiew najlepiej przeprowadzić wiosną, aby cebule zbierać latem. Spożywa się ją, gdy jest młoda. Pochodzi z rejonu Morza Śródziemnego, dlatego jest bardzo mało mrozoodporna. Najlepiej uprawiać ją w cieplejszych regionach, gdzie zimy są łagodne. Wysiej ją od lutego do marca lub od sierpnia do połowy września, aby zbierać plon od kwietnia do października.

Cebula jest rośliną uprawianą jako warzywo i przyprawa. Można ją spożywać na surowo, po ugotowaniu lub po zamarynowaniu. Wykorzystuje się ją w sałatkach, zupach, pissaladières oraz w postaci konfitury jako dodatek do serów lub wędlin. Cebula jest dwuletnią rośliną zielną, która tworzy cylindryczne, puste w środku łodygi i pęd kwiatostanowy. Spożywa się mięsistą cebulę, a czasami także łodygi, podobnie jak szczypior. W szerszym znaczeniu słowo „cebula” odnosi się do wszystkich cebul kwiatowych. Pod koniec drugiego roku roślina wytwarza kwiatostan w formie baldacha, w którym powstają nasiona. Niektóre odmiany nie tworzą kwiatów, lecz cebulki powietrzne.

Istnieje około 900 gatunków cebuli, które zwykle dzieli się według koloru na białe, żółte, czerwone, różowe i zielone. Cebula pochodzi z Azji Środkowej, gdzie spożywa się ją od ponad 6000 lat. Jej obecność potwierdzono także w grobowcach faraonów, gdzie stanowiła zapasy żywności. Już wtedy znano jej właściwości lecznicze i smakowe. Znacznie później Rzymianie rozpowszechnili cebulę w całej Europie Zachodniej. Warto również wspomnieć, że to Krzysztof Kolumb sprowadził ją do obu Ameryk podczas swojej drugiej podróży.

To warzywo, bogate w związki siarki, powoduje łzawienie podczas krojenia. Te same związki odpowiadają za jej właściwości obniżające poziom cukru we krwi. Cebula ma także między innymi opinię produktu, który zmniejsza zawartość cholesterolu we krwi i obniża ciśnienie tętnicze. Bogata w witaminy A, B i C oraz minerały, po ugotowaniu jest często łatwiejsza do strawienia i zyskuje słodszy smak.

Zbiór : aby jak najdłużej przechowywać cebule „do przechowywania”, trzeba zebrać je w odpowiednich warunkach. Przede wszystkim upewnij się, że przed tobą są dwa–trzy dni pięknej pogody. Cebule zbiera się, gdy ich łodygi całkowicie zaschną i ułożą się na ziemi. Wykop je ostrożnie i pozostaw na dwa–trzy dni, aby obeschły na słońcu, bezpośrednio na ziemi. Następnie usuń nadmiar zaschniętej ziemi, lekko pocierając cebule. Cebule z wysiewu wiosennego zbiera się w lipcu i sierpniu, aby spożywać je jesienią i zimą. Cebule z wysiewu jesiennego zbiera się w marcu, aby spożywać je wiosną i latem.

Przechowywanie : jeśli stan łodyg na to pozwala, możesz spleść cebule w warkocz, a następnie powiesić wiązki. W przeciwnym razie ułóż cebule na ażurowych półkach w ciemnym, chłodnym, suchym i przewiewnym miejscu, aby nie zgniły. Wcześniej sprawdź, czy nie są uszkodzone, ponieważ powstająca zgnilizna mogłaby rozprzestrzenić się na cały plon. Jeśli miejsce przechowywania jest zbyt ciepłe, cebule będą miały tendencję do kiełkowania. W dobrych warunkach można je przechowywać przez 5–7 miesięcy. Oczywiście możesz też spożywać cebule na bieżąco, zgodnie z potrzebami. Świeże są zresztą smaczniejsze. W takim przypadku jadalne są również świeże liście.

Porada ogrodnika : posadź cebulę w pobliżu marchwi. Cebula odstrasza połyśnicę marchwiankę, a marchew ogranicza ataki śmietki cebulanki. Cebula dobrze rośnie w towarzystwie buraków, truskawek i sałat. Nie sprzyja jednak wzrostowi bobu, grochu i fasoli.