Cebula czerwona Noordhollandse Bloerode

Cebula czerwona Noordhollandse Bloedrode (ciemnoczerwona z Holandii) to doskonała odmiana, która tworzy duże, lekko spłaszczone cebule o pięknej, błyszczącej, ciemnoczerwonej barwie. Wyróżnia się również bardzo dobrym smakiem i długą trwałością. Można ją zbierać zarówno jako cebulę młodą, jak i po osiągnięciu pełnej dojrzałości. Nasiona wysiewa się wiosną, od marca do maja, aby zebrać plon w sierpniu i wrześniu.

Cebula to roślina uprawiana jako warzywo i przyprawa. Spożywa się ją na surowo, po ugotowaniu lub marynowaną. Wykorzystuje się ją do sałatek, zup, pissaladière oraz konfitur cebulowych podawanych jako dodatek do serów lub wędlin. Cebula jest dwuletnią rośliną zielną, która wytwarza cylindryczne i puste w środku łodygi oraz pęd kwiatostanowy. Spożywa się przede wszystkim mięsistą cebulę, a czasami także łodygi, podobnie jak szczypiorek. W szerszym znaczeniu słowem „cebula” określa się wszystkie cebule kwiatowe. Pod koniec drugiego roku roślina wytwarza kwiatostany w formie baldachów, w których powstają nasiona. Niektóre odmiany nie tworzą kwiatów, lecz powietrzne cebulki. 

Istnieje około 900 gatunków cebuli, które zwykle dzieli się według kolorów: białe, żółte, czerwone, różowe lub zielone. Cebula pochodzi z Azji Środkowej, gdzie spożywano ją już ponad 6000 lat temu. Jej obecność potwierdzono również w grobowcach faraonów, gdzie stanowiła zapas żywności. Już wtedy znano jej właściwości lecznicze i walory smakowe. Znacznie później Rzymianie rozpowszechnili cebulę w całej Europie Zachodniej. Warto również wspomnieć, że to Krzysztof Kolumb przywiózł ją do obu Ameryk podczas swojej drugiej podróży.

To warzywo bogate w związki siarki powoduje łzawienie podczas krojenia. Te same związki odpowiadają za jej właściwości obniżające poziom cukru we krwi. Cebuli przypisuje się również między innymi zdolność do obniżania poziomu cholesterolu we krwi i ciśnienia tętniczego. Bogata w witaminy A, B i C oraz składniki mineralne, jest często lepiej przyswajalna po ugotowaniu i zyskuje słodszy smak.

Zbiór : aby jak najdłużej przechowywać cebule „zimujące”, musisz zebrać je w odpowiednich warunkach. Przede wszystkim upewnij się, że przed tobą są dwa lub trzy dni ładnej pogody. Cebulę zbiera się, gdy łodygi całkowicie zaschną i położą się na ziemi. Delikatnie ją wykop, a następnie pozostaw na dwa lub trzy dni do obeschnięcia na słońcu, bezpośrednio na ziemi. Potem usuń nadmiar zaschniętej ziemi, lekko pocierając cebule. Cebulę z wysiewu wiosennego zbiera się w lipcu i sierpniu, aby spożywać ją jesienią i zimą. Cebulę z wysiewu jesiennego zbiera się w marcu, aby spożywać ją wiosną i latem.

Przechowywanie : jeśli stan łodyg na to pozwala, możesz zapleść cebule w warkocz, a następnie zawiesić wiązki. W przeciwnym razie ułóż cebule na ażurowych półkach w ciemnym, chłodnym, suchym i przewiewnym miejscu, aby nie zgniły. Wcześniej sprawdź, czy nie są obite, ponieważ uszkodzenia mogą doprowadzić do gnicia i zainfekować cały zbiór. Jeśli miejsce przechowywania jest zbyt ciepłe, cebule mogą zacząć kiełkować. W odpowiednich warunkach można je przechowywać przez 5 do 7 miesięcy. Oczywiście możesz także spożywać cebule w miarę potrzeb. Świeże są zresztą smaczniejsze. W takim przypadku jadalne są również świeże liście.

Porada ogrodnika : posadź cebulę obok marchwi. Cebula odstrasza połyśnicę marchwiankę, a marchew ogranicza ataki śmietki cebulanki. Cebula dobrze rośnie w towarzystwie buraków, truskawek i sałat. Nie sprzyja natomiast wzrostowi bobu, grochu i fasoli.