Cukinia Lingodor F1

Hybrydowa cukinia Lingodor F1 to innowacyjna i atrakcyjna odmiana, wydająca wysokiej jakości owoce o jaskrawożółtej skórce i wyjątkowych właściwościach odżywczych. Silnie rosnąca i plenna, jest bardzo odporna na mączniaka prawdziwego oraz wirusy mozaiki arbuza, ogórka i cukinii, a także wirusa pierścieniowej plamistości papai. Jej owoce, o kremowym miąższu, doskonale nadają się do wielu zastosowań kulinarnych dzięki delikatnemu i smacznemu miąższowi. Dzięki dobrej trwałości po zbiorze owoce można wykorzystywać przez dłuższy czas, ograniczając tym samym straty. Odmiana jest niskokaloryczna, ale bogata w witaminy A i B oraz sole mineralne. Przy pierwszych wysiewach plonowanie rozpoczyna się już w lipcu i trwa do końca września. Uprawiana pod osłonami lub w gruncie, lubi ciepło i wymaga stanowiska w pełnym słońcu.

Pomarańczowe, zielone, czerwone, żółte, czarne, a nawet niebieskie, gładkie, żebrowane, brodawkowate, o delikatnej skórce itd. dynie i cukinie zaskakują nas niezwykłą zmiennością kształtów, kolorów i rozmiarów, ponieważ łatwo się ze sobą krzyżują. Dlatego istnieje tak wiele ich odmian.

W języku potocznym określenie dynia zimowa obejmuje wszystkie rodzaje dyń, takie jak dynia olbrzymia, dynia Hokkaido, dynia zwyczajna itd., o twardej skórce i delikatnie słodkim miąższu. Mianem dyń letnich lub cukinii określa się różne odmiany zbierane, gdy są jeszcze młode, a ich skórka pozostaje delikatna. Owoce te spożywa się wraz z nasionami.

Wszystkie pochodzą z Ameryki i należą do dużej rodziny dyniowatych. Do Europy sprowadzono je w XVI wieku.

• Istnieje około dziesięciu gatunków dyń, z których cztery są najczęściej uprawiane w naszych ogrodach. Są to Cucurbita pepo, Cucurbita moschata, czyli dynia piżmowa, Cucurbita maxima oraz Cucurbita argyrosperma.
• Cucurbita pepo: to najczęściej spotykane dynie w ogrodach; należą do nich niektóre dynie zwyczajne, cukinie, patisony itd. Zwykle rozpoznaje się je po sztywnych, głęboko powcinanych liściach oraz kanciastym ogonku owocowym z co najmniej 5 żebrami, który nie rozszerza się w miejscu połączenia z owocem.
• Cucurbita moschata, czyli dynia piżmowa: ma miękkie liście. Ogonek owocowy jest bardzo żebrowany i wyraźnie rozszerza się w miejscu połączenia z owocem. Liście mają kształt serca.
• Cucurbita maxima: są to przede wszystkim dynie olbrzymie. Ich ogonek owocowy jest zaokrąglony i ma lekko gąbczasty wygląd. Jak sugeruje nazwa gatunku, należą do niego głównie odmiany o dużych owocach. Liście mają 5 klap.
• Cucurbita argyrosperma: bardzo rzadko spotykane w naszych ogrodach, mają liście trójklapowe oraz bardzo gruby, mocny i nieżebrowany ogonek owocowy.

Zwykle płożą się, czepiając się wszelkich podpór za pomocą wąsów czepnych. Kwiaty żeńskie można odróżnić od męskich po dolnej zalążni, znajdującej się pod kwiatem i przypominającej zawiązek owocu. W wielu regionach kwiaty męskie zbiera się tuż po zapyleniu, aby przygotować je faszerowane lub w cieście. Sposobów spożywania dyń i cukinii jest wiele: można je smażyć, przygotowywać jako frytki, zapiekać, dodawać do zup lub faszerować. Cukinie są nieodłącznym składnikiem prowansalskiego ratatouille, włoskiej caponaty, maghrebskiego kuskusu oraz wielu sztandarowych dań kuchni śródziemnomorskiej.

Zbiór: Dynie i cukinie to owoce, które potrzebują dużo wody, aby w pełni wykorzystać swój potencjał. Dynie będą smaczniejsze, jeśli zbierzesz je po osiągnięciu dojrzałości. Cukinie zbiera się młode i świeże, jeszcze niedojrzałe. Wszystkimi owocami należy obchodzić się ostrożnie, aby nie dopuścić do powstania nacięć ani obić.

Przechowywanie: Cukinie można przechowywać po pokrojeniu na kawałki i zamrożeniu. Ich delikatna skórka nie nadaje się do przechowywania w stanie świeżym. Dynie zimowe o twardej skórce można przechowywać przez kilka miesięcy i spożywać przez całą zimę. W przeciwieństwie do innych owoców i warzyw potrzebują ciepła, aby optymalnie się przechowywać. Nie trzeba odkładać ich w ciemne miejsce — równie dobrze można przechowywać je tam, gdzie będzie można podziwiać ich okazały kształt.

Mała rada ogrodnika: podłóż pod owoc kawałek łupka lub dachówkę. Nie będzie już miał bezpośredniego kontaktu z podłożem, dzięki czemu unikniesz jego gnicia wskutek wilgoci. Dynie i cukinie szczególnie dobrze rosną również w lekko wilgotnej glebie. Pamiętaj więc o ściółkowaniu wokół roślin, zwłaszcza w najcieplejszym okresie lata. Dynie i cukinie są bardzo podatne na mączniaka prawdziwego (chorobę grzybową, która tworzy na powierzchni liści biały nalot przypominający meszek). Starannie unikaj podlewania liści i kwiatów. Posadź obok dyń rośliny z rodzaju Allium, takie jak szczypiorek, cebula lub szalotka, albo rośliny z rodziny bobowatych (dawniej określane jako strączkowe), takie jak fasola lub groszek. Natomiast połączenie dyni z ogórkiem może zaszkodzić obu roślinom.