Cukinia Profusion F1

Cukinia 'Profusion' w pełni zasługuje na swoją nazwę. Rośliny wytwarzają bardzo liczne, jasnozielone, nakrapiane kremowymi plamkami, podłużne owoce. Ich bardzo delikatny miąższ doskonale sprawdzi się we wszystkich rodzajach dań, zwłaszcza jeśli owoce zostaną zebrane młode.

'Profusion' to odmiana niewytwarzająca pędów płożących, o dość wyprostowanym pokroju, a przede wszystkim bardzo wczesna, ponieważ zbiory można rozpocząć już w czerwcu i prowadzić aż do października. Odmiana ta zasługuje więc na szczególne wyróżnienie ze względu na bardzo wysoką plenność.

Cukinie i dynie są niskokaloryczne, ale obfitują w witaminy, zwłaszcza prowitaminę A i witaminy z grupy B, a także sole mineralne.

Pomarańczowe, zielone, czerwone, żółte, czarne, a nawet niebieskie, gładkie, żebrowane, brodawkowate, o delikatnej skórce itd. — dynie i cukinie oferują nam zadziwiającą zmienność kształtów, kolorów i rozmiarów, ponieważ krzyżują się z niezwykłą łatwością. Właśnie dlatego istnieje tak wiele ich odmian.

W języku potocznym określenie „dynia zimowa” obejmuje wszystkie rodzaje dyń, w tym dynie olbrzymie, dynie Hokkaido, dynie zwyczajne itd., o twardej skórce i delikatnie słodkim miąższu. Mianem dyń letnich lub cukinii określa się różne odmiany zbierane jeszcze młode, gdy ich skórka jest nadal delikatna. Owoce te spożywa się razem z nasionami.

Wszystkie pochodzą z Ameryki i należą do dużej rodziny dyniowatych. Do Europy sprowadzono je w XVI wieku.

• Istnieje około dziesięciu gatunków dyni, z których 4 są najczęściej uprawiane w naszych ogrodach warzywnych. Są to Cucurbita pepo, Cucurbita moschata, czyli dynia piżmowa, Cucurbita maxima oraz Cucurbita argyrosperma.
• Cucurbita pepo: są najczęściej spotykane w ogrodach warzywnych; należą do nich niektóre dynie, cukinie, patisony itd. Zwykle można je rozpoznać po sztywnych, głęboko powcinanych liściach oraz kanciastych szypułkach z co najmniej 5 żebrami, które nie rozszerzają się w miejscu połączenia z owocem.
• Cucurbita moschata, czyli dynia piżmowa: mają miękkie liście. Szypułka jest bardzo żebrowana i wyraźnie rozszerza się w miejscu połączenia z owocem. Liście mają kształt serca.
• Cucurbita maxima: są to przede wszystkim dynie olbrzymie. Ich szypułka jest zaokrąglona i ma nieco gąbczasty wygląd. Jak sugeruje nazwa gatunku, należą do niego głównie odmiany o dużych owocach. Liście mają 5 klap.
• Cucurbita argyrosperma: bardzo rzadko spotykane w naszych ogrodach, mają liście trójklapowe oraz bardzo grubą, mocną i nieżebrowaną szypułkę.

Zwykle wytwarzają pędy płożące i czepiają się wszelkich podpór za pomocą wąsów czepnych. Kwiaty żeńskie można odróżnić od męskich po zalążni dolnej, znajdującej się pod kwiatem i przypominającej zawiązek owocu. W wielu regionach kwiaty męskie zbiera się tuż po zapyleniu, aby spożywać je faszerowane lub w cieście. Sposobów przyrządzania dyń i cukinii jest wiele: można je smażyć, przygotowywać w formie zapiekanki, zup lub dań faszerowanych. Cukinie są ważnym składnikiem prowansalskiego ratatouille, włoskiej caponaty, maghrebskiego kuskusu oraz wielu charakterystycznych dań kuchni śródziemnomorskiej.

Zbiór: Dynie i cukinie to owoce, które potrzebują dużo wody, aby w pełni rozwinąć swoje walory. Dynie będą smaczniejsze, jeśli zbierzesz je po osiągnięciu dojrzałości. Cukinie zbiera się młode i świeże, jeszcze niedojrzałe. Wszystkie owoce należy przenosić ostrożnie i chronić przed wszelkimi nacięciami oraz obiciami.

Przechowywanie: Cukinie można przechowywać po pokrojeniu na kawałki i zamrożeniu. Ich delikatna skórka nie nadaje się do przechowywania w całości. Dynie zimowe o twardej skórce można przechowywać przez kilka miesięcy i spożywać przez całą zimę. W przeciwieństwie do innych owoców i warzyw potrzebują ciepła, aby optymalnie się przechowywać. Nie trzeba chować ich w ciemnym miejscu — równie dobrze możesz przechowywać je tam, gdzie będzie można podziwiać ich zaokrąglony pokrój.

Porada ogrodnika: Podłóż pod owoc płytę łupkową lub dachówkę. Nie będzie już miał bezpośredniego kontaktu z glebą, dzięki czemu unikniesz jego gnicia wskutek wilgoci. Dynie i cukinie szczególnie dobrze rosną również w lekko wilgotnej glebie. Pamiętaj więc, aby ściółkować podłoże wokół roślin, zwłaszcza w pełni lata. Dynie i cukinie są bardzo podatne na mączniaka prawdziwego, chorobę grzybową, która pokrywa powierzchnię liści białym nalotem przypominającym delikatny puch. Starannie unikaj podlewania liści i kwiatów. Sadź dynie w towarzystwie roślin z rodzaju Allium, takich jak szczypiorek, cebula lub szalotka, albo bobowatych, dawniej nazywanych strączkowymi, takich jak fasola lub groszek. Z kolei połączenie dyni z ogórkiem może zaszkodzić obu gatunkom.