Dynia figolistna Bio - Ferme de Sainte Marthe

Dynia figolistna to odmiana wytwarzająca kuliste owoce, zielonożółte, marmurkowe, z białymi plamkami, które można spożywać młode jak cukinie lub po osiągnięciu dojrzałości. Ich biały, łagodny i delikatny miąższ po ugotowaniu tworzy „włosy anielskie”. Nasiona są czarne. Odmiana plonuje od 5 do 10 owoców o średnicy od 15 do 20 cm i długości od 20 do 25 cm z jednej rośliny. Owoce dobrze się przechowują przez długi czas. Wysiew od kwietnia do czerwca. Zbiór od sierpnia do października.

Pomarańczowe, zielone, czerwone, żółte, czarne, a nawet niebieskie, gładkie, żebrowane, brodawkowate, o delikatnej skórce itd. – dynie i cukinie oferują nam niezwykłą zmienność kształtów, kolorów i rozmiarów, ponieważ łatwo się krzyżują. Dlatego istnieje tak wiele ich odmian. W języku potocznym określenie „dynia zimowa” obejmuje wszystkie rodzaje dyń o twardej skórce i delikatnie słodkim miąższu, takie jak dynia zwyczajna, dynia Hokkaido czy dynia olbrzymia. Mianem dyń letnich lub cukinii określa się różne odmiany zbierane jeszcze młode, gdy ich skórka pozostaje delikatna. Owoce te spożywa się razem z nasionami.

Wszystkie pochodzą z Ameryki i należą do wielkiej rodziny dyniowatych. Do Europy sprowadzono je w XVI wieku. Zazwyczaj są pnące i czepiają się różnych podpór za pomocą wąsów czepnych. Kwiaty żeńskie można odróżnić od męskich po dolnej zalążni, znajdującej się pod kwiatem i przypominającej zarys przyszłego owocu. W wielu regionach kwiaty męskie zbiera się po zapyleniu, aby przyrządzać je faszerowane lub w cieście. Sposobów spożywania dyń i cukinii jest wiele: można je smażyć, panierować, zapiekać, dodawać do zup lub faszerować. Cukinie są ważnym składnikiem prowansalskiego ratatouille, włoskiej caponaty, maghrebińskiego kuskusu oraz wielu popularnych dań kuchni śródziemnomorskiej. Cukinie i dynie są niskokaloryczne, ale dostarczają wielu witamin, zwłaszcza prowitaminy A i witamin z grupy B, a także soli mineralnych.

Zbiór: Dynie najlepiej zbierać po osiągnięciu dojrzałości, chyba że istnieje ryzyko gnicia. W takim przypadku dojrzewanie dokończą w pomieszczeniu. Cukinie zbiera się młode, świeże i jeszcze niedojrzałe. Wszystkie owoce należy przenosić ostrożnie i chronić przed wszelkimi nacięciami oraz obiciami.

Przechowywanie: Cukinie można przechowywać po pokrojeniu na kawałki i zamrożeniu. Ich delikatna skórka nie nadaje się do przechowywania w całości. Dynie zimowe o twardej skórce można przechowywać przez kilka miesięcy i spożywać przez całą zimę. W przeciwieństwie do innych owoców i warzyw potrzebują ciepła, aby optymalnie się przechowywać. Nie trzeba odkładać ich w ciemnym miejscu, dlatego warto przechowywać je tam, gdzie będzie można podziwiać ich efektowny kształt.

Mała rada ogrodnika: Podłóż pod owoc kawałek łupka lub dachówkę. Nie będzie miał bezpośredniego kontaktu z glebą, dzięki czemu unikniesz jego gnicia wskutek wilgoci. Dynie szczególnie dobrze rosną również w lekko wilgotnej glebie. Pamiętaj więc, aby ściółkować podłoże wokół roślin, zwłaszcza w szczycie lata. Dynie i cukinie są bardzo podatne na mączniaka prawdziwego, chorobę grzybową, która pozostawia na powierzchni liści biały nalot przypominający delikatny puch. Starannie unikaj podlewania liści i kwiatów. Łącz dynie z czosnkami ozdobnymi, takimi jak szczypiorek, cebula czy szalotka, albo z bobowatymi, dawniej nazywanymi roślinami strączkowymi, takimi jak fasola czy groszek. Z kolei połączenie dyni z ogórkiem może zaszkodzić obu roślinom.

 Nasiona ekologiczne lub „AB” pochodzą z roślin uprawianych w rolnictwie ekologicznym, bez stosowania środków ochrony roślin. Nie są poddawane żadnym zabiegom po zbiorze. Nasiona te są przystosowane do ekologicznej uprawy warzyw.