Melon Stellio F1

Melon hybrydowy Stellio to odmiana typu charentais, której zaletą jest to, że nie wymaga cięcia. Uprawia się ją ze względu na okrągłe, siatkowane owoce o masie 1 kg, z pomarańczowym, soczystym i słodkim miąższem. Wysiew w kwietniu i maju, zbiór od czerwca do września.

Melon najprawdopodobniej pochodzi z Azji. To jednak w Egipcie odnaleziono jego pierwsze namacalne ślady, pochodzące sprzed 5 wieków p.n.e., a następnie w Grecji i Rzymie, gdzie przez długi czas spożywano go niedojrzałego, mało słodkiego, z dodatkiem soli i pieprzu podkreślających jego smak. Był wówczas potrawą godną papieża i arystokraty. W XVI wieku uprawiano go już w całym południowym regionie Francji. Stopniowo dotarł także na zachód Francji, zaopatrując między innymi dwór królewski. Pojawiło się kilka gatunków i wiele odmian, a sposoby przygotowywania i uprawy melonów coraz bardziej się różnicowały.
Melon to zwarty, okrągły lub podłużny owoc o gładkiej, żebrowanej albo siatkowatej skórce. Bardzo soczysty miąższ może być zielony, biały, żółty lub pomarańczowy i otacza centralną komorę wypełnioną nasionami. Zwykle spożywa się go na surowo jako przystawkę lub słodki deser, ale także w postaci sorbetów, konfitur, kompotów lub syropu. Małe melony usuwane podczas przerzedzania i różnych prac związanych z cięciem można przygotować jako pikle marynowane w occie i podawane z aromatycznymi ziołami. Melon bardzo dobrze nawadnia organizm, orzeźwia i działa moczopędnie. Uważa się, że jest bogaty między innymi w mikroelementy oraz witaminy z grupy B i witaminę C. Odmiany o pomarańczowym miąższu zawierają ponadto witaminę A, czyli słynny karoten !
Są to jednoroczne rośliny zielne o płożącym pokroju, których kwiaty żeńskie odróżniają się od męskich dolnym położeniem zalążni (pod kwiatem), przypominającym zawiązek owocu. Kwiaty żeńskie wyrastają na pędach bocznych drugiego lub trzeciego rzędu i przekształcają się w owoce. Kwiaty męskie zawsze wyrastają w kątach liści na pędzie głównym.

Zbiór : od powstania owocu do momentu jego zerwania mijają cztery tygodnie. Słodki zapach wydzielany przez owoc oraz szypułka, która zaczyna się odrywać, sygnalizują, że nadszedł właściwy moment.

Przechowywanie : jeśli melon nie został napoczęty, można go z łatwością przechowywać przez kilka dni (nie dłużej niż 5 dni) w suchym i przewiewnym miejscu, na przykład na ażurowych półkach. Jeśli został napoczęty lub uległ uszkodzeniu, możesz go zamrozić. W tym celu usuń skórkę i nasiona z centralnej komory, pokrój go na kawałki i skrop sokiem z cytryny.

Praktyczna rada ogrodnika : podłóż pod owoc kawałek łupka lub dachówkę. Nie będzie już miał bezpośredniego kontaktu z podłożem, dzięki czemu unikniesz jego gnicia wskutek wilgoci. Pamiętaj także o ściółkowaniu wokół roślin, zwłaszcza w najgorętszym okresie lata, ponieważ melony lubią świeże gleby.
Melony są bardzo podatne na mączniaka prawdziwego (chorobę grzybową, która pozostawia na powierzchni liści biały, przypominający meszek nalot). Starannie unikaj podlewania liści i kwiatów. Melony to rośliny o dużych wymaganiach pokarmowych, należące do rodziny dyniowatych. Podobnie jak inne rośliny z tej rodziny — ogórki, arbuzy, dynie itd. — wyczerpują składniki odżywcze z gleby. Nie należy więc uprawiać tego typu warzyw owocowych ciągle w tym samym miejscu ani sadzić ich jednych po drugich, aby nadmiernie nie zubożyć gleby.
Posadź je razem z lebiodką — dobrze komponują się zarówno w ogrodzie, jak i na talerzu.