Kiwano Bio - Ferme de Sainte Marthe

Ogórek kenijski to oryginalna i dekoracyjna odmiana ogórka afrykańskiego. Nieco przypominający melona, wytwarza zielone owoce, które w miarę dojrzewania stają się pomarańczowe. Są jajowate i pokryte wypustkami tworzącymi małe rogi. Ten ogórek zachwyci miłośników kulinarnych przygód.

Owoce osiągają od 9 do 15 cm długości. Mają półprzezroczysty, jasnozielony miąższ zawierający liczne nasiona. Smak ogórka kenijskiego zmienia się w miarę dojrzewania: początkowo wyczuwalne są aromaty kiwi i limonki, które z czasem przechodzą w nuty melona, a nawet banana, gdy owoc jest bardzo dojrzały. Można spożywać go na surowo, jako słodką przystawkę lub deser, po prostu przekrojonego na pół albo w sałatce owocowej. To owoc bardzo bogaty w witaminę C — zawiera jej podobno cztery razy więcej niż pomarańcza.

Można go przechowywać w temperaturze otoczenia, a nie w chłodzie, i zachowuje wtedy doskonałą trwałość. Zebrany ostrożnie, aby go nie uszkodzić, i przechowywany w chłodnym, przewiewnym miejscu, nadaje się do spożycia nawet do grudnia.

Ogórek kenijski uprawia się w podobny sposób jak zwykłe ogórki, jednak ze względu na afrykańskie pochodzenie potrzebuje nieco więcej ciepła niż nasze rodzime ogórki. W chłodniejszych regionach zalecamy uprawę pod osłoną. Wysiew wykonuje się od kwietnia do czerwca, a zbiór trwa od lipca do października.

Wyróżnia się dwa główne typy ogórków: odmiany „do uprawy pod osłonami” oraz odmiany przystosowane do uprawy na otwartym gruncie. Owoce mogą być gładkie lub kolczaste, długie albo półdługie. Oprócz tych klasycznych odmian spotyka się także ogórki bardziej „egzotyczne”, takie jak ogórek kenijski czy ogórek wężowy. Zazwyczaj wymagają one więcej ciepła.

Zbiór: ogórki zbiera się, gdy osiągną ostateczną wielkość. Pamiętaj o regularnym zbiorze, aby pobudzać rośliny do tworzenia nowych owoców.

Mała rada ogrodnika: podobnie jak wszystkie dyniowate, ogórek może być podatny na mączniaka prawdziwego. Na liściach pojawia się wtedy biały nalot grzybni. Należy usuwać silnie porażone liście i co 2 tygodnie wykonywać oprysk siarką zwilżalną. W przypadku niewielkiego porażenia możesz także opryskać rośliny odtłuszczonym mlekiem rozcieńczonym w wodzie deszczowej do stężenia 10–20%. Profilaktycznie unikaj podlewania liści i pamiętaj o dobrym wietrzeniu szklarni, jeśli uprawiasz ogórki pod osłoną. Aby zwiększyć odporność liści, możesz również zastosować oprysk wywarem ze skrzypu.