Papryka słodka Ariane F1

Łagodna papryka Ariane F1 to hybrydowa odmiana Capsicum annuum pochodząca z Holandii, zaliczana do papryk słodkich ze względu na bardzo niską zawartość kapsaicyny. Wytwarza atrakcyjne, średniej wielkości, żółte owoce o sześciennym kształcie i 4 klapach, których smak jest wyjątkowo słodki. W trakcie dojrzewania owoce stają się ciemnozielone, a następnie pokrywają się piękną, lśniącą skórką, która doskonale ożywia letnie sałatki.
Warto wykorzystać je także do przygotowania piperady, w której w towarzystwie słynnej papryki d'Espelette oraz czerwonych i zielonych papryk doskonale prezentują się wśród emblematycznych dań Kraju Basków. Paprykę Ariane wysiewa się w ciepłym miejscu od marca do maja, a zbiera od lipca do września. Każda roślina wytwarza około dziesięciu owoców rocznie.

Papryka jest przyprawą, która podobnie jak jej bliska krewna papryka słodka należy do rodziny psiankowatych. Ślady archeologiczne dowodzą, że paprykę spożywali już Inkowie 7500 lat p.n.e., a uprawiano ją już od 3000 lat p.n.e. W klimacie tropikalnym papryka jest rośliną wieloletnią, natomiast w naszych szerokościach geograficznych uprawia się ją jako roślinę jednoroczną, chyba że zostanie posadzona w doniczce i przeniesiona na czas chłodnej pory roku do ciepłego pomieszczenia. Wytwarza drobne kwiaty — białe lub fioletowe — z pylnikami albo nasionami o różnej barwie, zależnie od gatunku.

Odkryta przez Hiszpanów w XVI wieku, szybko rozpowszechniła się na całym świecie. Wszystkie regiony świata włączyły ją do swoich tradycji kulinarnych, do tego stopnia, że można odnieść wrażenie, iż kuchnia indyjska, indonezyjska czy afrykańska korzystały z papryki od zawsze. Wszystkie te kuchnie zachwyciły się jej jaskrawoczerwonym owocem, „który gryzie, gdy się go ugryzie”; właśnie ta cecha dała początek nazwie capsicum. Wyróżnia się pięć głównych gatunków, rozpoznawalnych między innymi po barwie kwiatów. Tworzą wzniesione krzewy o lancetowatych liściach i wytwarzają drobne kwiaty, które przekształcają się w puste owoce zawierające nasiona. Ich barwa zależy od odmiany.

Papryka jest naturalnie bogata w witaminę C — zawiera jej około dwa razy więcej niż cytryny czy pomarańcze. Jest to bardzo lotna substancja, której zawartość znacznie spada w miarę suszenia papryki. Jeszcze bardziej zmniejsza się po jej zmieleniu na proszek. Papryka jest także bardzo bogata w witaminę A, bardziej stabilną, której zawartość przeciwnie — zwiększa się w miarę wysychania owocu.

Papryka słynie przede wszystkim z zawartości bezsmakowego i bezwonnego, lecz niezwykle silnie działającego alkaloidu — kapsaicyny. Smak i ostrość papryki to dwie całkowicie niezależne kwestie. Ostrość mierzona za pomocą skali Scoville'a nie pobudza kubków smakowych, lecz receptory ciepła w skórze lub błonach śluzowych, wywołując silne uczucie pieczenia. Zawartość kapsaicyny pozwala odróżnić paprykę ostrą od papryki słodkiej. Badania dowiodły, że ostra papryka stosowana w potrawach działa również bakteriobójczo. W naturze rośliny papryki pozbawione drapieżników wytwarzają w owocach niewiele kapsaicyny. Natomiast rośliny narażone na liczne zagrożenia wszelkiego rodzaju produkują owoce bogate w tę substancję. Jest to skuteczny mechanizm obronny rośliny.

Zwykle rozróżniamy paprykę słodką i ostrą. Papryka słodka to określenie papryki, która nie zawiera kapsaicyny lub zawiera jej bardzo niewiele. Oba rodzaje papryki można przygotowywać w postaci purée lub konfitur, jako dodatek albo danie główne.

Zbiór: termin zbioru zależy od barwy odmiany w fazie dojrzałości, ale także od tego, co najbardziej cenisz w papryce — jej ostrość czy aromat. Niektóre odmiany wytwarzają owoce o urzekającym aromacie, który zanika po osiągnięciu dojrzałości. Inne doskonale smakują jeszcze na zielono, podczas gdy kolejne nadają się do spożycia dopiero po dojrzeniu. Zrywaj owoce małym nożem lub ręcznie, w miarę potrzeb, pozostawiając 1–2 cm szypułki. Pamiętaj również, że papryka dojrzewa nadal po zerwaniu.

Przechowywanie: paprykę można przechowywać przez kilka dni w szufladzie na warzywa w lodówce. W zależności od wielkości zbiorów z pewnością zechcesz przechować ją nieco dłużej. Jeśli chodzi o paprykę słodką, możesz zdecydować się na sposób, który pozwoli zachować świeżość owoców. Możesz zamarynować je w oleju z dodatkiem ziół i przypraw, zakonserwować w occie jak pikle albo zmiksować na purée. Przepisy na te ostatnie sposoby przygotowania są bardzo liczne. Ostatecznie możesz również zamrozić zbiory. W każdym przypadku dokładnie umyj owoce, a następnie je osusz.

Wskazówka ogrodnika: Aby zwalczyć przędziorki, posadź w pobliżu rzodkiewki.